د ع و
212 kelime · i'rab ağacında: 209
Cümledeki kullanımı
Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.
Fiil 172 ayetler
Fâil 159 ayetler
Mef'ûlun bih 136 ayetler
رَبَّ
19
↗
(هُ)
gizli 15
هُمْ
zamir 14
اللَّهَ
11
↗
(هُمْ)
gizli 9
كُمْ
zamir 9
هُ
zamir 9
نَا
zamir 7
ي
zamir 6
مِنْ
5
ثُبُورًا
4
↗
مَا
3
+28 daha (daha az geçenler)
الَّذِينَ
2
أَنْ
2
(أَحَدًا)
gizli 2
شُرَكَاءَ
2
↗
cümle
1
(أُقْسِمُ)
gizli 1
(شُرَكَاءَ)
gizli 1
(هَا)
gizli 1
أَيَّ
1
↗
غَيْرَ
1
↗
قَوْمَ
1
↗
كُلَّ
1
↗
نَادِيَ
1
↗
نِسَاءَ
1
↗
أَنْفُسَ
1
↗
وَحْدَ
1
↗
وَلَدًا
1
↗
بَعْلًا
1
↗
أَحَدًا
1
↗
أَبْنَاءَ
1
↗
حِزْبَ
1
↗
الرَّحْمَنَ
1
↗
الزَّبَانِيَةَ
1
↗
شُهَداءَ
1
↗
شَيْئًا
1
↗
إِيَّاهُ
zamir 1
كَ
zamir 1
هُنَّ
zamir 1
Harf-i cer 47 ayetler
إِلَى
40
بِ
5
لِ
2
إِلَى
ile bağlanan
بِ
ile bağlanan
لِ
ile bağlanan
Hâl 24 ayetler
مُخْلِصِينَ
6
↗
طَمَعًا
2
↗
مُنِيبًا
2
↗
خُفْيَةً
2
↗
خَوْفًا
2
↗
يُرِيدُونَ
2
↗
تَضَرُّعًا
2
↗
(يَقُولُونَ)
gizli 1
بَصِيرَةٍ
1
↗
الْمَوْعِظَةِ
1
↗
وَقَى
1
↗
إِذْنِ
1
↗
+9 daha (daha az geçenler)
Mef'ûlun fîh 19 ayetler
Mef'ûlun lieclih 18 ayetler
Nâib-i fâil 13 ayetler
Muzâf 24 ayetler
Muzâfun ileyh 24 ayetler
هُمْ
zamir 6
كُمْ
zamir 3
الْكَافِرِينَ
2
↗
اللَّهِ
2
↗
كَ
zamir 2
ي
zamir 2
بَعْضِ
1
↗
الْحَقِّ
1
↗
الْخَيْرِ
1
↗
الدَّاعِ
1
الرَّسُولِ
1
↗
كُمَا
zamir 1
+1 daha (daha az geçenler)
Muzâfun ileyh 18 ayetler
Haber 12 ayetler
Mecrur 6 ayetler
Mübteda 5 ayetler
Mevsûf 4 ayetler
Fiil
157 ayet · د ع و kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)
فَتَوَلَّ
عَنْهُمْۢ
يَوْمَ
يَدْعُ
الدَّاعِ
اِلٰى
شَيْءٍ
نُكُرٍۙ
Öyleyse onlardan yüz çevir; çağıran, görülmemiş ve tanınmamış bir şeye çağırdığı gün;[6]
فَدَعَا
رَبَّهُٓ
اَنّ۪ي
مَغْلُوبٌ
فَانْتَصِرْ
O da: «Ben yenildim, bana yardım et» diye Rabbine yalvarmıştı.[10]
وَمَا
لَكُمْ
لَا
تُؤْمِنُونَ
بِاللّٰهِۚ
وَالرَّسُولُ
يَدْعُوكُمْ
لِتُؤْمِنُوا
بِرَبِّكُمْ
وَقَدْ
اَخَذَ
م۪يثَاقَكُمْ
اِنْ
كُنْتُمْ
مُؤْمِن۪ينَ
Peygamber sizi, Rabbinize inanmaya çağırdığı halde, Allah’a niçin inanmazsınız? Hem O, sizden söz almıştı, inanmışlar iseniz; bu çağrıya koşun.[8]
وَمَنْ
اَظْلَمُ
مِمَّنِ
افْتَرٰى
عَلَى
اللّٰهِ
الْـكَذِبَ
وَهُوَ
يُدْعٰٓى
اِلَى
الْاِسْلَامِۜ
وَاللّٰهُ
لَا
يَهْدِي
الْقَوْمَ
الظَّالِم۪ينَ
Müslüman olmağa çağırılmışken gelmeyip Allah’a karşı yalan uydurandan daha zalim kimdir? Allah, zalim olan milleti doğru yola eriştirmez.[7]
فَلَمَّا
رَاَوْهُ
زُلْفَةً
س۪ٓيـَٔتْ
وُجُوهُ
الَّذ۪ينَ
كَفَرُوا
وَق۪يلَ
هٰذَا
الَّذ۪ي
كُنْتُمْ
بِه۪
تَدَّعُونَ
Azabı yaklaşırken gördükleri zaman, inkar edenlerin yüzleri çirkinleşip kararır; onlara: «Sizin arayıp durduğunuz işte budur» denir.[27]
يَوْمَ
يُكْشَفُ
عَنْ
سَاقٍ
وَيُدْعَوْنَ
اِلَى
السُّجُودِ
فَلَا
يَسْتَط۪يعُونَۙ
O gün işin dehşetinden baldırlar açılır; gözleri dönmüş olarak yüzlerini zillet bürür; secdeye çağırılırlar ama buna güçleri yetmez. Oysa, kendileri sapasağlam oldukları zaman secdeye çağırılmışlardı.[42-43]
خَاشِعَةً
اَبْصَارُهُمْ
تَرْهَقُهُمْ
ذِلَّةٌۜ
وَقَدْ
كَانُوا
يُدْعَوْنَ
اِلَى
السُّجُودِ
وَهُمْ
سَالِمُونَ
O gün işin dehşetinden baldırlar açılır; gözleri dönmüş olarak yüzlerini zillet bürür; secdeye çağırılırlar ama buna güçleri yetmez. Oysa, kendileri sapasağlam oldukları zaman secdeye çağırılmışlardı.[42-43]
تَدْعُوا
مَنْ
اَدْبَرَ
وَتَوَلّٰىۙ
Hayır, olmaz... Orada sırtını çevirip yüzgeri edeni, malını toplayıp kimseye hakkını vermeden saklayanı çağıran, deriyi soyup kavuran, alevli ateş vardır.[15-18]
قَالَ
رَبِّ
اِنّ۪ي
دَعَوْتُ
قَوْم۪ي
لَيْلاً
وَنَهَاراًۙ
Nuh dedi ki: «Rabbim! Doğrusu ben, milletimi gece gündüz çağırdım.»[5]
وَاِنّ۪ي
كُلَّمَا
دَعَوْتُهُمْ
لِتَغْفِرَ
لَهُمْ
جَعَلُٓوا
اَصَابِعَهُمْ
ف۪ٓي
اٰذَانِهِمْ
وَاسْتَغْشَوْا
ثِيَابَهُمْ
وَاَصَرُّوا
وَاسْتَكْبَرُوا
اسْتِكْبَاراًۚ
«Doğrusu ben Senin onları bağışlaman için kendilerini her çağırışımda, parmaklarını kulaklarına tıkadılar, elbiselerine büründüler, direndiler, büyüklendikçe büyüklendiler.»[7]
ثُمَّ
اِنّ۪ي
دَعَوْتُهُمْ
جِهَاراًۙ
«Sonra, doğrusu ben onları açıkça çağırdım.»[8]
وَاَنَّ
الْمَسَاجِدَ
لِلّٰهِ
فَلَا
تَدْعُوا
مَعَ
اللّٰهِ
اَحَداًۙ
Mescidler şüphesiz Allah’ındır, öyleyse oralarda Allah’a yalvarırken başkasını katmayın.[18]
وَاَنَّهُ
لَمَّا
قَامَ
عَبْدُ
اللّٰهِ
يَدْعُوهُ
كَادُوا
يَكُونُونَ
عَلَيْهِ
لِبَداًۜ۟
Allah’ın kulu Muhammed, O’na yalvarmak, namaz kılmak için kalkınca, nerdeyse, çevresinde keçeleşirler, birbirlerine girerlerdi.[19]
قُلْ
اِنَّمَٓا
اَدْعُوا
رَبّ۪ي
وَلَٓا
اُشْرِكُ
بِه۪ٓ
اَحَداً
De ki: «Ben sadece Rabbime yalvarırım ve O’na kimseyi ortak koşmam.»[20]
فَسَوْفَ
يَدْعُوا
ثُبُوراًۙ
Ama amel defteri kendisine arkasından verilen kimse: «Mahvoldum» diye bağırır ve çılgın alevli cehenneme girer.[10-2]
Yükleniyor...