ك ت ب
319 kelime · i'rab ağacında: 317
Cümledeki kullanımı
Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.
Mef'ûlun bih 101 ayetler
Fiili 101 ayetler
آتَيْنَا
49
↗
أَنْزَلْنَا
23
↗
يُعَلِّمُ
5
↗
يَقْرَءُونَ
4
↗
أَوْرَثْنَا
4
↗
يَتْلُونَ
4
↗
تَجِدُوا
2
↗
جَعَلْنَا
2
↗
(كُتِبَ)
gizli 1
قَالَ
1
↗
يَكْتُبُونَ
1
نَبَذَ
1
↗
+4 daha (daha az geçenler)
Mecrur 69 ayetler
Mevsûf 59 ayetler
Sıfat 59 ayetler
مُبِينٍ
13
↗
أَنْزَلْنَا
6
↗
الْمُنِيرِ
4
↗
مُصَدِّقٌ
4
↗
الَّذِي
3
فُصِّلَتْ
3
↗
مُبَارَكٌ
3
↗
الْحَكِيمِ
3
↗
(مُسْتَقِرٌّ)
gizli 2
عِنْدِ
2
↗
تَدْرُسُونَ
2
↗
مَرْقُومٌ
2
↗
+28 daha (daha az geçenler)
cümle
1
هَذَا
1
(مُسْتَقِرًّا)
gizli 1
الْعَدْلِ
1
↗
أَعْرَضَ
1
↗
عَزِيزٌ
1
↗
مَعْلُومٌ
1
↗
نَقْرَءُ
1
↗
تَقْشَعِرُّ
1
↗
قَيِّمَةٌ
1
↗
كَرِيمٌ
1
↗
مَكْنُونٍ
1
↗
يَلْقَى
1
↗
تَلِينُ
1
↗
يَنْطِقُ
1
↗
يَهْدِي
1
↗
مَوْقُوتًا
1
↗
مُؤَجَّلًا
1
↗
مَثَانِيَ
1
↗
حَفِيظٌ
1
↗
اللَّهِ
1
↗
ذِكْرُ
1
↗
سَبَقَ
1
↗
مَسْطُورٍ
1
↗
السَّمَاءِ
1
↗
مُتَشَابِهًا
1
↗
هُمْ
zamir 1
هُوَ
zamir 1
Muzâfun ileyh 54 ayetler
Fiil 51 ayetler
Fâil 37 ayetler
Mef'ûlun bih 29 ayetler
مَا
5
أَنْ
4
هَا
zamir 4
(هُ)
gizli 2
الْقِتَالَ
2
↗
الرَّحْمَةَ
2
↗
نَا
zamir 2
هُ
zamir 2
(هَا)
gizli 1
لَأَغْلِبَنَّ
1
↗
الْكِتَابَ
1
آثَارَ
1
↗
+5 daha (daha az geçenler)
Nâib-i fâil 14 ayetler
Mef'ûlun fîh 11 ayetler
Mef'ûlun lieclih 5 ayetler
Mef'ûlun mutlak 3 ayetler
Hâl 1 ayetler
Muzâf 30 ayetler
Haber 19 ayetler
Mübteda 8 ayetler
Mef'ûlun mutlak 2 ayetler
Müekked
1 ayet · ك ت ب kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)
هَٓا اَنْتُمْ
اُو۬لَٓاءِ
تُحِبُّونَهُمْ
وَلَا
يُحِبُّونَكُمْ
وَتُؤْمِنُونَ
بِالْكِتَابِ
كُلِّه۪ۚ
وَاِذَا
لَقُوكُمْ
قَالُٓوا
اٰمَنَّاۗ
وَاِذَا
خَلَوْا
عَضُّوا
عَلَيْكُمُ
الْاَنَامِلَ
مِنَ
الْغَيْظِۜ
قُلْ
مُوتُوا
بِغَيْظِكُمْۜ
اِنَّ
اللّٰهَ
عَل۪يمٌ
بِذَاتِ
الصُّدُورِ
İşte siz, onlar sizi sevmezken onları seven ve Kitapların bütününe inanan kimselersiniz. Size rastladıkları zaman: «İnandık» derler, yalnız kaldıklarında da, size öfkelerinden parmaklarını ısırırlar. De ki: «Öfkenizden çatlayın». Allah kalblerde olanı bilir.[119]
Yükleniyor...