خ ر ج

182 kelime · i'rab ağacında: 179
Kelime ailesi ve dağılımı Kök listesi

Cümledeki kullanımı

Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.

Fiil 156 ayetler
Fâil 143 ayetler
(هُوَ) gizli 43 و zamir 35 (أَنْتَ) gizli 18 نَا zamir 11 (نَحْنُ) gizli 10 (هِيَ) gizli 6 ت zamir 3 ا zamir 2 ن zamir 2 nan 1 الَّذِينَ 1 وَ 1
+11 daha (daha az geçenler)
الْأَعَزُّ 1 ↗ اللُّؤْلُؤُ 1 ↗ أَلْوَانُ 1 ↗ الْمَرْجَانُ 1 ↗ الْمَاءُ 1 ↗ نَبَاتُ 1 ↗ ثَمَرَاتٍ 1 ↗ الْأَرْضُ 1 ↗ اللَّهُ 1 ↗ رَبُّ 1 ↗ شَرَابٌ 1 ↗
Mef'ûlun bih 92 ayetler
كُمْ zamir 14 هُمْ zamir 7 الْمَيِّتَ 5 ↗ كَ zamir 4 نَا zamir 4 حَبًّا 3 ↗ الَّذِينَ 2 مِنْ 2 أَضْغَانَ 2 ↗ طِفْلًا 2 ↗ نَبَاتَ 2 ↗ أَنْفُسَ 2 ↗
+43 daha (daha az geçenler)
الْجَنَّةِ 2 ↗ الْحَيَّ 2 ↗ الْحَيَّ 2 ↗ رِزْقًا 2 ↗ الْمَرْعَى 2 ↗ زَرْعًا 2 ↗ هُ zamir 2 هَا zamir 2 ي zamir 2 cümle 1 (شَيْئًا) gizli 1 (هُ) gizli 1 (هَا) gizli 1 (هِيَ) gizli 1 أَبَوَيْنِ 1 ↗ عِجْلًا 1 ↗ فَرِيقًا 1 ↗ قَوْمَ 1 ↗ كِتَابًا 1 ↗ كَنْزَ 1 ↗ كَ 1 ↗ مَاءَ 1 ↗ النَّاسَ 1 ↗ يَدَ 1 ↗ أَثْقَالَ 1 ↗ ثَمَرَاتٍ 1 ↗ حِلْيَةً 1 ↗ حِلْيَةً 1 ↗ الْخَبْءَ 1 ↗ خَضِرًا 1 ↗ دَابَّةً 1 ↗ الْأَذَلَّ 1 ↗ رَحْمَةً 1 ↗ الرَّسُولَ 1 ↗ أَهْلَ 1 ↗ آلَ 1 ↗ أَزْوَاجًا 1 ↗ شَطْأَ 1 ↗ ضُحَى 1 ↗ إِيَّاكُمْ zamir 1 كُمَا zamir 1 هُمَا zamir 1 هُنَّ zamir 1
Harf-i cer 63 ayetler
مِنْ 51
مِنْ ile bağlanan
هَا zamir 11 دِيَارِ 7 ↗ الْمَيِّتِ 4 ↗ بَيْتِ 3 ↗ أَرْضِ 3 ↗ الْحَيِّ 3 ↗ هُ zamir 3 بُطُونِ 2 ↗ الْجَنَّةِ 2 ↗ خِلَالِ 2 ↗ مَا 1 هَذِهِ 1
+13 daha (daha az geçenler)
طُورِ 1 ↗ الظُّلُمَاتِ 1 ↗ عِنْدِ 1 ↗ عُيُونٍ 1 ↗ أَفْوَاهِ 1 ↗ قَرْيَةِ 1 ↗ مَقَامٍ 1 ↗ كُلِّ 1 ↗ أَكْمَامِ 1 ↗ كُنُوزٍ 1 ↗ أَمْوَالِ 1 ↗ بَيْنِ 1 ↗ الْأَجْدَاثِ 1 ↗
بِ 11
بِ ile bağlanan
هُ zamir 8 سِحْرِ 2 ↗ إِذْنِ 1 ↗
عَلَى 3
عَلَى ile bağlanan
قَوْمِ 2 ↗ هُنَّ zamir 1
إِلَى 2
إِلَى ile bağlanan
النُّورِ 1 ↗ هُمْ zamir 1
Mef'ûlun fîh 40 ayetler
هَا zamir 8 الظُّلُمَاتِ 5 ↗ النُّورِ 5 ↗ دِيَارِ 5 ↗ مَعَ 4 أَرْضِ 4 ↗ أَبَدًا 1 إِذَا 1 الْيَوْمَ 1 قَرْيَةِ 1 ↗ وِعَاءِ 1 ↗ يَوْمَ 1 ↗
+8 daha (daha az geçenler)
أَبْنَاءِ 1 ↗ الْأَجْدَاثِ 1 ↗ الْمِحْرَابِ 1 ↗ أَصْلِ 1 ↗ حَيْثُ 1 ↗ السِّجْنِ 1 ↗ السَّمَوَاتِ 1 ↗ كُمْ zamir 1
Hâl 20 ayetler
هُمْ zamir 3 cümle 2 إِذْنِ 2 ↗ تَظَاهَرُونَ 1 ↗ عَذَابٌ 1 ↗ تَعْلَمُونَ 1 ↗ غَيْرِ 1 ↗ يَنْزِعُ 1 ↗ يَنْصُرُونَ 1 ↗ مُهَاجِرًا 1 ↗ مُهْطِعِينَ 1 ↗ يَبْتَغُونَ 1 ↗
+11 daha (daha az geçenler)
ثَانِيَ 1 ↗ الْحَقِّ 1 ↗ خُشَّعًا 1 ↗ خَائِفًا 1 ↗ مَذْءُومًا 1 ↗ أَذِلَّةً 1 ↗ يَتَرَقَّبُ 1 ↗ زِينَةِ 1 ↗ سِحْرِ 1 ↗ سِرَاعًا 1 ↗ يَصُدُّونَ 1 ↗
Mef'ûlun lieclih 13 ayetler
نَا zamir 2 هُمْ zamir 2 أَنْ 1 عِبَادِ 1 ↗ غَمٍّ 1 ↗ النَّاسِ 1 ↗ بَطَرًا 1 ↗ ابْتِغَاءَ 1 ↗ جِهَادًا 1 ↗ حَذَرَ 1 ↗ رِئَاءَ 1 ↗ أَوَّلِ 1 ↗
+1 daha (daha az geçenler)
هُ zamir 1
Nâib-i fâil 13 ayetler
و zamir 8 (أَنَا) gizli 2 (هِيَ) gizli 1 ت zamir 1 نَا zamir 1
Mef'ûlun mutlak 6 ayetler
(إِخْرَاجًا) gizli 3 إِخْرَاجًا 2 تَارَةً 1 ↗
Haber 15 ayetler
Mübteda 15 ayetler
اللَّهُ 4 ↗ مِنْ 3 الَّذِي 1 الَّذِينَ 1 هَؤُلَاءِ 1 الْبَلَدُ 1 ↗ سَبِيلٍ 1 ↗ أَنْتُمْ zamir 1 هُمْ zamir 1 هُوَ zamir 1
Mecrur 9 ayetler
Harf-i cer 9 ayetler
بِ 5
بِ ile bağlandığı fiil
هَمُّوا 1 ↗
مِنْ 2
مِنْ ile bağlandığı fiil
تَبَرَّءُوا 1 ↗
إِلَى 1 عَلَى 1
عَلَى ile bağlandığı fiil
ظَاهَرُوا 1 ↗
لِ 1
Muzâfun ileyh 9 ayetler
Muzâfı 9 ayetler
إِذْ 3 حَيْثُ 3 ↗ يَوْمَ 2 ↗ غَيْرَ 1 ↗
Sıfat 8 ayetler
Mevsûfu 8 ayetler
شَجَرَةً 2 ↗ ظُلُمَاتٌ 1 ↗ كَلِمَةً 1 ↗ مَاءٍ 1 ↗ خَضِرًا 1 ↗ أُمَّةٍ 1 ↗ زَرْعٍ 1 ↗
Muzâf 7 ayetler
Muzâfun ileyh 7 ayetler
الْمَيِّتِ 1 ↗ رَبِّ 1 ↗ الرَّسُولِ 1 ↗ أَهْلِ 1 ↗ صِدْقٍ 1 ↗ كُمْ zamir 1 هُمْ zamir 1
Mef'ûlun bih 5 ayetler
Fiili 5 ayetler
نَجْعَلُ 2 ↗ قُلْ 1 ↗ أَرَادُوا 1 ↗ تَسْأَلُ 1 ↗
Mübteda 4 ayetler
Haber 4 ayetler
ذَلِكَ 1 أَكْبَرُ 1 ↗ مُحَرَّمٌ 1 ↗ خَيْرٌ 1 ↗
Mef'ûlun mutlak 2 ayetler
Fiili 2 ayetler
أَخْرِجْ 2
Mef'ûlun lieclih 1 ayetler
Fiili 1 ayetler
اسْتَأْذَنُوا 1 ↗
Mevsûf 1 ayetler
Sıfat 1 ayetler
أَنْ 1

Muzâfun ileyh Muzâfı إِذْ

✕ Seçimi kaldır

3 ayet · خ ر ج kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)

5 — Mâide (المائدة) • Ayet 110
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يَا ع۪يسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَت۪ي عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَۢ اِذْ اَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلاًۚ وَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰيةَ وَالْاِنْج۪يلَۚ وَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطّ۪ينِ كَـهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْن۪ي فَتَنْفُخُ ف۪يهَا فَتَكُونُ طَيْراً بِاِذْن۪ي وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْن۪يۚ وَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْن۪يۚ وَاِذْ كَفَفْتُ بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُب۪ينٌ
Allah, «Ey Meryem oğlu İsa! Sana ve anana olan nimetimi an» demişti, «Seni Ruhul Kudüs ile desteklemiştim; beşikte ve yetişkin iken insanlarla konuşuyordun; sana Kitap’ı, hikmeti, Tevrat’ı ve İncil’i öğretmiştim. Sen iznimle, çamurdan kuş gibi bir şey yapmış ona üflemiştin de iznimle kuş olmuştu; anadan doğma körü, alacalıyı iznimle iyi etmiştin. Ölüleri iznimle diriltiyordun. İsrailoğullarına belgelerle geldiğinde, onlardan inkar edenler, ’Bu apaçık bir büyüdür’ demişlerdi de Ben onların sana zarar vermelerini önlemiştim.»[110]
9 — Tevbe (التوبة) • Ayet 40
اِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِي الْغَارِ اِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِه۪ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَك۪ينَتَهُ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۜ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۜ وَاللّٰهُ عَز۪يزٌ حَك۪يمٌ
Ona (Muhammed’e) yardım etmezseniz, bilin ki, inkar edenler onu Mekke’den çıkardıklarında mağarada bulunan iki kişiden biri olarak Allah ona yardım etmişti. Arkadaşına (Ebu Bekir’e) «Üzülme, Allah bizimledir» diyordu; Allah da ona güven vermiş, görmediğiniz askerlerle onu desteklemiş, inkar edenlerin sözünü alçaltmıştı. Ancak Allah’ın sözü yücedir. Allah güçlüdür, hakimdir.[40]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 100
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّداًۚ وَقَالَ يَٓا اَبَتِ هٰذَا تَأْو۪يلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُۘ قَدْ جَعَلَهَا رَبّ۪ي حَقاًّۜ وَقَدْ اَحْسَنَ ب۪ٓي اِذْ اَخْرَجَن۪ي مِنَ السِّجْنِ وَجَٓاءَ بِكُمْ مِنَ الْبَدْوِ مِنْ بَعْدِ اَنْ نَزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْن۪ي وَبَيْنَ اِخْوَت۪يۜ اِنَّ رَبّ۪ي لَط۪يفٌ لِمَا يَشَٓاءُۜ اِنَّهُ هُوَ الْعَل۪يمُ الْحَك۪يمُ
Ana babasını tahtın üzerine oturttu, hepsi onun önünde (Allah’a secde edip) eğildiler. O zaman Yusuf: «Babacığım! İşte bu, vaktiyle gördüğüm rüyanın çıkışıdır; Rabbim onu gerçekleştirdi. Şeytan, benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra, beni hapisten çıkaran, sizi çölden getiren Rabbim bana pek çok iyilikte bulundu. Doğrusu Rabbim dilediğine lütufkardır, O şüphesiz bilendir, Hakim’dir» dedi.[100]
Yükleniyor...