ج ي أ

278 kelime · i'rab ağacında: 277
Kelime ailesi ve dağılımı Kök listesi

Cümledeki kullanımı

Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.

Fiil 277 ayetler
Fâil 274 ayetler
(هُوَ) gizli 50 رُسُلُ 33 ↗ ت zamir 26 و zamir 22 الْبَيِّنَاتُ 11 ↗ أَمْرُ 11 ↗ نَا zamir 11 الْحَقُّ 10 ↗ نَذِيرٌ 8 ↗ مُوسَى 5 ↗ الْهُدَى 5 ↗ أَجَلُ 5 ↗
+55 daha (daha az geçenler)
(هِيَ) gizli 4 الْعِلْمُ 4 ↗ الْبُشْرَى 4 ↗ وَعْدُ 4 ↗ آيَةٌ 4 ↗ مَا 3 بَأْسُ 3 ↗ الْمَلَائِكَةُ 3 ↗ نَصْرُ 3 ↗ مَوْعِظَةٌ 3 ↗ أَحَدٌ 3 ↗ ذِكْرٌ 3 ↗ السَّحَرَةُ 3 ↗ الْفَتْحُ 2 ↗ كِتَابٌ 2 ↗ كُلُّ 2 ↗ الْمَوْتُ 2 ↗ الْمُؤْمِنَاتُ 2 ↗ رَجُلٌ 2 ↗ رَحْمَةٌ 2 ↗ الَّذِينَ 1 مِنْ 1 (نَا) gizli 1 (هُ) gizli 1 الطَّامَّةُ 1 ↗ الْعَذَابُ 1 ↗ الْمُعَذِّرُونَ 1 ↗ الْأَعْمَى 1 ↗ عِيسَى 1 ↗ فَاسِقٌ 1 ↗ فِرْعَوْنُ 1 ↗ قَوْمُ 1 ↗ الْمَخَاضُ 1 ↗ الْمَوْجُ 1 ↗ بُرْهَانٌ 1 ↗ الْمُنَافِقُونَ 1 ↗ نُورٌ 1 ↗ بَصَائِرُ 1 ↗ يُوسُفُ 1 ↗ إِخْوَةُ 1 ↗ جُنُودٌ 1 ↗ الْحَسَنَةُ 1 ↗ الْمُؤْتَفِكَاتُ 1 ↗ الْخَوْفُ 1 ↗ رَبُّ 1 ↗ أَهْلُ 1 ↗ رِيحٌ 1 ↗ يَسْعَى 1 ↗ سَكْرَةُ 1 ↗ السَّاعَةُ 1 ↗ سَيَّارَةٌ 1 ↗ أَشْرَاطُ 1 ↗ شِفَاءٌ 1 ↗ الصَّاخَّةُ 1 ↗ هُمْ zamir 1
Mef'ûlun bih 189 ayetler
هُمْ zamir 68 كُمْ zamir 40 كَ zamir 23 نَا zamir 15 هُ zamir 11 هَا zamir 8 شَيْئًا 4 ↗ ي zamir 3 مَا 2 لُوطًا 2 ↗ أَحَدَ 2 ↗ آلَ 2 ↗
+11 daha (daha az geçenler)
إِبْرَاهِيمَ 2 ↗ أَبَا 1 ↗ ظُلْمًا 1 ↗ فِرْعَوْنَ 1 ↗ نَا 1 ↗ نُورًا 1 ↗ هُدًى 1 ↗ أُمَّةً 1 ↗ رَبَّ 1 ↗ زُورًا 1 ↗ سُلَيْمَانَ 1 ↗
Harf-i cer 76 ayetler
بِ 68
بِ ile bağlanan
الْبَيِّنَاتِ 15 ↗ الْحَقِّ 10 ↗ آيَةٍ 7 ↗ الْحَسَنَةِ 4 ↗ هُ zamir 4 مَا 3 الْهُدَى 3 ↗ السَّيِّئَةِ 3 ↗ عِجْلٍ 2 ↗ الْكِتَابِ 2 ↗ نَبَأٍ 2 ↗ كَ zamir 2
+13 daha (daha az geçenler)
كُمْ zamir 2 قَمِيصِ 1 ↗ مِثْلِ 1 ↗ الْبُشْرَى 1 ↗ بِضَاعَةٍ 1 ↗ الْحِكْمَةِ 1 ↗ الْإِفْكِ 1 ↗ أَرْبَعَةِ 1 ↗ الزُّبُرِ 1 ↗ سِحْرٍ 1 ↗ شَهِيدٍ 1 ↗ شَيْءٍ 1 ↗ الصِّدْقِ 1 ↗
مِنْ 9
مِنْ ile bağlanan
أَقْصَى 2 ↗ كُلِّ 2 ↗ رَبِّ 2 ↗ الْعِلْمِ 1 ↗ عِنْدِ 1 ↗ الْغَائِطِ 1 ↗
عَلَى 2
عَلَى ile bağlanan
هَؤُلَاءِ 1 هُ zamir 1
إِلَى 1
إِلَى ile bağlanan
جِذْعِ 1 ↗
Mef'ûlun fîh 18 ayetler
قَبْلِ 3 ↗ مَعَ 2 يَوْمَ 2 بَعْدِ 2 ↗ إِذْ 1 إِذَا 1 الْآنَ 1 هَذِهِ 1 عِشَاءً 1 ↗ الْغَائِطِ 1 ↗ فَوْقِ 1 ↗ الْبَدْوِ 1 ↗
+4 daha (daha az geçenler)
بَيْنِ 1 ↗ خَلْفِ 1 ↗ سَبَإٍ 1 ↗ أَسْفَلَ 1 ↗
Hâl 14 ayetler
الْعِلْمِ 2 ↗ الْبَيِّنَاتِ 2 ↗ cümle 1 فُرَادَى 1 ↗ قَلْبٍ 1 ↗ قَالُوا 1 ↗ الْبُشْرَى 1 ↗ يَبْكُونَ 1 ↗ يُجَادِلُونَ 1 ↗ حَصِرَتْ 1 ↗ يَحْلِفُونَ 1 ↗ شَهِيدًا 1 ↗
Mef'ûlun lieclih 10 ayetler
(أَنْ) gizli 8 أَنْ 1 مِيقَاتِ 1 ↗
Mef'ûlun mutlak 2 ayetler
(جَيْئاً) gizli 1 (مَجِيئًا) gizli 1
Nâib-i fâil 2 ayetler
النَّبِيِّينَ 1 ↗ جَهَنَّمَ 1 ↗ الشُّهَدَاءِ 1 ↗
Muzâfun ileyh 67 ayetler
Muzâfı 67 ayetler
لَمَّا 39 إِذْ 15 إِذَا 12 يَوْمَ 1 ↗
Haber 10 ayetler
Mübteda 10 ayetler
مِنْ 8 أُولَئِكَ 1 كَمْ 1 ↗ بَيَاتًا 1 ↗ هُمْ zamir 1
Sıfat 2 ayetler
Mevsûfu 2 ayetler
قَوْمًا 1 ↗ رُسُلٌ 1 ↗

Muzâfun ileyh

✕ Seçimi kaldır

65 ayet · ج ي أ kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)

2 — Bakara (البقرة) • Ayet 89
وَلَمَّا جَٓاءَهُمْ كِتَابٌ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذ۪ينَ كَفَرُواۚ فَلَمَّا جَٓاءَهُمْ مَا عَرَفُوا كَفَرُوا بِه۪ۘ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكَافِر۪ينَ
Vaktaki Allah katından onlara, kendilerinde olanı tasdik eden Kitap geldi ki onlar bundan önceleri, inkar edenlere karşı kendilerine yardım gelmesini beklerlerdi, bildikleri gelince onu inkar ettiler. Allah’ın laneti, inkar edenlerin üzerine olsun.[89]
2 — Bakara (البقرة) • Ayet 101
وَلَمَّا جَٓاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَر۪يقٌ مِنَ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْكِتَابَۗ كِتَابَ اللّٰهِ وَرَٓاءَ ظُهُورِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Yanlarındakini doğrulayan bir Peygamber, Allah katından onlara gelince Kitap verilenlerden bir takımı, bilmiyorlarmış gibi, Allah’ın Kitabı’nı arkalarına attılar.[101]
4 — Nisâ (النساء) • Ayet 41
فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ بِشَه۪يدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُ۬لَٓاءِ شَه۪يداًۜ
Her ümmete bir şahid getirdiğimiz ve seni de bunlara şahid getirdiğimiz vakit durumları nasıl olacak?[41]
5 — Mâide (المائدة) • Ayet 110
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يَا ع۪يسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَت۪ي عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَۢ اِذْ اَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلاًۚ وَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰيةَ وَالْاِنْج۪يلَۚ وَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطّ۪ينِ كَـهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْن۪ي فَتَنْفُخُ ف۪يهَا فَتَكُونُ طَيْراً بِاِذْن۪ي وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْن۪يۚ وَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْن۪يۚ وَاِذْ كَفَفْتُ بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُب۪ينٌ
Allah, «Ey Meryem oğlu İsa! Sana ve anana olan nimetimi an» demişti, «Seni Ruhul Kudüs ile desteklemiştim; beşikte ve yetişkin iken insanlarla konuşuyordun; sana Kitap’ı, hikmeti, Tevrat’ı ve İncil’i öğretmiştim. Sen iznimle, çamurdan kuş gibi bir şey yapmış ona üflemiştin de iznimle kuş olmuştu; anadan doğma körü, alacalıyı iznimle iyi etmiştin. Ölüleri iznimle diriltiyordun. İsrailoğullarına belgelerle geldiğinde, onlardan inkar edenler, ’Bu apaçık bir büyüdür’ demişlerdi de Ben onların sana zarar vermelerini önlemiştim.»[110]
6 — En’âm (الأنعام) • Ayet 5
فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَٓاءَهُمْۜ فَسَوْفَ يَأْت۪يهِمْ اَنْبٰٓـؤُ۬ا مَا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ
Gerçek kendilerine gelince onu yalanladılar. Alaya aldıkları şeyin haberleri kendilerine gelecektir.[5]
6 — En’âm (الأنعام) • Ayet 43
فَلَوْلَٓا اِذْ جَٓاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Hiç değilse, onlara şiddetimiz geldiği zaman yalvarıp yakarmalı değil miydiler? Lakin kalbleri katılaştı, şeytan da yaptıklarını onlara güzel gösterdi.[43]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 5
فَمَا كَانَ دَعْوٰيهُمْ اِذْ جَٓاءَهُمْ بَأْسُنَٓا اِلَّٓا اَنْ قَالُٓوا اِنَّا كُنَّا ظَالِم۪ينَ
Baskınımıza uğradıklarında, sözleri, «Gerçekten biz haksızdık» demekten ibaret kalmıştır.[5]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 126
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّٓا اِلَّٓا اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَٓاءَتْنَاۜ رَبَّـنَٓا اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْراً وَتَوَفَّـنَا مُسْلِم۪ينَ۟
Onlar da: «Doğrusu biz ancak Rabbimize döneriz. Rabbimizin ayetleri gelince, onlara inanmamızdan ötürü bizden öç alıyorsun. Rabbimiz! Bize sabır ver ve canımızı müslim olarak al» dediler.[125-126]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 143
وَلَمَّا جَٓاءَ مُوسٰى لِم۪يقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُۙ قَالَ رَبِّ اَرِن۪ٓي اَنْظُرْ اِلَيْكَۜ قَالَ لَنْ تَرٰين۪ي وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرٰين۪يۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكاًّ وَخَرَّ مُوسٰى صَعِقاًۚ فَلَمَّٓا اَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۬ اَوَّلُ الْمُؤْمِن۪ينَ
Musa, tayin ettiğimiz vakitte gelip Rabbi onunla konuşunca, Musa: «Rabbim! Bana Kendini göster, Sana bakayım» dedi. Allah: «Sen Beni göremezsin ama dağa bak, eğer o yerinde kalırsa sen de Beni göreceksin» buyurdu. Rabbi dağa tecelli edince onu yerle bir etti ve Musa da baygın düştü; ayılınca: «Yarabbi, münezzehsin, Sana tevbe ettim, ben inananların ilkiyim» dedi.[143]
10 — Yûnus (يونس) • Ayet 76
فَلَمَّا جَٓاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُٓوا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُب۪ينٌ
Gerçek, katımızdan onlara gelince: «Doğrusu bu apaçık bir büyüdür» dediler.[76]
10 — Yûnus (يونس) • Ayet 77
قَالَ مُوسٰٓى اَتَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَٓاءَكُمْۜ اَسِحْرٌ هٰذَاۜ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُونَ
Musa: «Size gelen gerçeğe dil mi uzatırsınız? Bu sihir midir? Sihirbazlar zaten başarı kazanamazlar» dedi.[77]
10 — Yûnus (يونس) • Ayet 80
فَلَمَّا جَٓاءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُوسٰٓى اَلْقُوا مَٓا اَنْتُمْ مُلْقُونَ
Sihirbazlar gelince Musa onlara: «Atacağınızı atın» dedi.[80]
11 — Hûd (هود) • Ayet 40
حَتّٰٓى اِذَا جَٓاءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُۙ قُلْنَا احْمِلْ ف۪يهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَۜ وَمَٓا اٰمَنَ مَعَهُٓ اِلَّا قَل۪يلٌ
Buyruğumuz gelip tandırdan sular kaynamağa başlayınca, «Her cinsten birer çifti ve aleyhine hüküm verilmiş olanın dışında kalan çoluk çocuğunu ve inananları gemiye bindir» dedik. Pek az kimse onunla beraber inanmıştı.[40]
11 — Hûd (هود) • Ayet 58
وَلَمَّا جَٓاءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوداً وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّاۚ وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَل۪يظٍ
Buyruğumuz gelince, Hud’u ve beraberindeki inananları, rahmetimizle kurtardık. Onları çetin bir azabdan koruduk.[58]
11 — Hûd (هود) • Ayet 66
فَلَمَّا جَٓاءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحاً وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍۜ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَز۪يزُ
Buyruğumuz gelince, Salih’i ve beraberindeki inananları katımızdan bir rahmet olarak o günün rezilliğinden kurtardık. Doğrusu Rabbin pek kuvvetli ve güçlüdür.[66]
11 — Hûd (هود) • Ayet 74
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰه۪يمَ الرَّوْعُ وَجَٓاءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا ف۪ي قَوْمِ لُوطٍۜ
İbrahim’in korkusu gidip de müjde kendisine ulaşınca, Lut milleti hakkında elçilerimizle tartışmaya girişti.[74]
11 — Hûd (هود) • Ayet 77
وَلَمَّا جَٓاءَتْ رُسُلُنَا لُوطاً س۪ٓيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَص۪يبٌ
Elçilerimiz Lut’a gelince, onun fenasına gitti; çok sıkıldı, «Bu çetin bir gündür» dedi.[77]
11 — Hûd (هود) • Ayet 82
فَلَمَّا جَٓاءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجّ۪يلٍۙ مَنْضُودٍۙ
Buyruğumuz gelince oraların altını üstüne getirdik; üzerine Rabbinin katından, işaretli olarak yığın yığın sert taş yağdırdık. Bunlar zalimlerden hiçbir zaman uzak olmayacaktır.[82-83]
11 — Hûd (هود) • Ayet 94
وَلَمَّا جَٓاءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْباً وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَاَخَذَتِ الَّذ۪ينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوا ف۪ي دِيَارِهِمْ جَاثِم۪ينَۙ
Buyruğumuz gelince, Şuayb’ı ve beraberindeki inananları katımızdan bir rahmet olarak kurtardık. Haksızlık yapanları bir çığlık yakaladı, oldukları yerde diz üstü çöküverdiler.[94]
11 — Hûd (هود) • Ayet 101
وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُٓوا اَنْفُسَهُمْ فَـمَٓا اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّت۪ي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جَٓاءَ اَمْرُ رَبِّكَۜ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْب۪يبٍ
Onlara Biz zulmetmedik, fakat onlar kendilerine yazık ettiler. Rabbinin buyruğu gelince, Allah’ı bırakıp taptıkları tanrılar kendilerine bir fayda vermedi, kayıplarını artırmaktan başka bir şeye yaramadı.[101]
Yükleniyor...