أ خ ذ

273 kelime · i'rab ağacında: 267

Cümledeki kullanımı

Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.

Fiil 255 ayetler
Fâil 246 ayetler
Mef'ûlun bih 242 ayetler
هُمْ zamir 39 هُ zamir 26 مِيثَاقَ 15 ↗ آلِهَةً 12 ↗ وَلَدًا 11 ↗ أَوْلِيَاءَ 9 ↗ كُمْ zamir 9 هَا zamir 8 مَا 7 سَبِيلًا 7 ↗ الَّذِينَ 5 الْعِجْلَ 5 ↗
+83 daha (daha az geçenler)
أَيْمَانَ 5 ↗ آيَاتِ 4 ↗ عَهْدًا 3 ↗ الْكَافِرِينَ 3 ↗ حِذْرَ 3 ↗ دِينَ 3 ↗ كَ zamir 3 (أَحَدًا) gizli 2 (هُ) gizli 2 كُلَّ 2 ↗ النَّصَارَى 2 ↗ النَّاسَ 2 ↗ بَعْضًا 2 ↗ بَنَاتٍ 2 ↗ بَيْتًا 2 ↗ أَخَا 2 ↗ جُنُودَ 2 ↗ ذُرِّيَّةَ 2 ↗ مَسْجِدًا 2 ↗ أَسْلِحَةَ 2 ↗ شَيْئًا 2 ↗ صَدَقَةً 2 ↗ نَا zamir 2 ي zamir 2 هَذَا 1 آبَاءَ 1 ↗ ضِغْثًا 1 ↗ عِبَادَ 1 ↗ عَدُوَّ 1 ↗ عَذَابُ 1 ↗ عَرَضَ 1 ↗ الْعَفْوَ 1 ↗ غَيْرَ 1 ↗ فَاطِرِ 1 ↗ فُلَانًا 1 ↗ قُرْبَانًا 1 ↗ قُصُورًا 1 ↗ الْكِتَابَ 1 ↗ لَهْوًا 1 ↗ الْأَلْوَاحَ 1 ↗ الْمَلَائِكَةَ 1 ↗ الْمَسِيحَ 1 ↗ النَّبِيِّينَ 1 ↗ أَنْدَادًا 1 ↗ نَصِيبًا 1 ↗ هُزُوًا 1 ↗ أَبْصَارَ 1 ↗ أَوْثَانًا 1 ↗ أَجْرًا 1 ↗ بِطَانَةً 1 ↗ وَكِيلًا 1 ↗ وَلِيجَةً 1 ↗ الْيَهُودَ 1 ↗ أَحَدَ 1 ↗ مُتْرَفِينَ 1 ↗ أَحْبَارَ 1 ↗ حِجَابًا 1 ↗ حُسْنًا 1 ↗ إِصْرَ 1 ↗ دَخَلًا 1 ↗ أَمْرَ 1 ↗ أُمَّ 1 ↗ إِنَاثًا 1 ↗ أَرْبَابًا 1 ↗ أَرْبَعَةً 1 ↗ رِزْقًا 1 ↗ رُسُلَ 1 ↗ أَهْلَ 1 ↗ مَآبًا 1 ↗ آلَ 1 ↗ رُهْبَانَ 1 ↗ زُخْرُفَ 1 ↗ زِينَةَ 1 ↗ إِبْرَاهِيمَ 1 ↗ سِخْرِيًّا 1 ↗ سَكَرًا 1 ↗ سَمْعَ 1 ↗ الشَّيْطَانَ 1 ↗ شُفَعَاءَ 1 ↗ شُهَدَاءَ 1 ↗ صَاحِبَةً 1 ↗ مُصَلًّى 1 ↗ مَصَانِعَ 1 ↗
Mef'ûlun bih (2.) 78 ayetler
Hâl 31 ayetler
Harf-i cer 30 ayetler
Mef'ûlun lieclih 21 ayetler
Mef'ûlun fîh 13 ayetler
Nâib-i fâil 8 ayetler
Mef'ûlun mutlak 3 ayetler
Muzâfun ileyh 15 ayetler
Muzâf 9 ayetler
Haber 5 ayetler
Sıfat 5 ayetler
Mef'ûlun mutlak 3 ayetler
Mevsûf 3 ayetler
Mecrur 2 ayetler
Harf-i cer 2 ayetler
Hâl 1 ayetler
Mef'ûlun lieclih 1 ayetler
Mübteda 1 ayetler

Fiil Mef'ûlun bih (2.) د و ن

14 ayet · أ خ ذ kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تُتْرَكُوا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذ۪ينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَلَا رَسُولِه۪ وَلَا الْمُؤْمِن۪ينَ وَل۪يجَةًۜ وَاللّٰهُ خَب۪يرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ۟
Allah, içinizden cihat edenleri; Allah’tan, peygamberinden ve inananlardan başka sırdaş edinmeyenleri ortaya çıkarmadan sizi kendi halinize bırakacak mı zannediyorsunuz? Allah işlediklerinizden haberdardır.[16]
وَاٰتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ اَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُون۪ي وَك۪يلاًۜ
Musa’ya kitap verdik. Ey Nuh’la beraber taşıyarak kurtardığımız kimselerin soyundan olanlar! Beni bırakıp başkasını vekil edinmeyesiniz diye onu İsrailoğullarına doğruluk rehberi kıldık. Doğrusu Nuh, çok şükreden bir kuldu.[2-3]
هٰٓؤُ۬لَٓاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اٰلِهَةًۜ لَوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطَانٍ بَيِّنٍۜ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِباًۜ
Onların olayını sana Biz gerçek olarak anlatıyoruz: Onlar Rablerine inanmış birkaç gençti. Onların hidayetlerini artırmış ve kalblerini pekiştirmiştik. Durup, şöyle demişlerdi: «Rabbimiz göklerin ve yerin Rabbidir, O’nu bırakıp başka bir tanrıya yalvarmayız, yoksa and olsun ki, batıl söz söylemiş oluruz. Şu bizim milletimiz, Allah’ı bırakıp O’ndan başka tanrılar edindiler. Onların gerçek olduğuna apaçık delil getirmeleri gerekmez mi? Allah’a karşı yalan uydurandan daha zalim kimdir?»[13-15]
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَاباً فَاَرْسَلْـنَٓا اِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَراً سَوِياًّ
Sonra, insanlardan gizlenmek için bir perde germişti. Cebrail’i göndermiştik de ona tam bir insan olarak görünmüştü.[17]
وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزاًّۙ
Onlar kendilerine kuvvet ve şeref kazandırsın diye, Allah’ı bırakarak tanrılar edindiler.[81]
اَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اٰلِهَةًۜ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْل۪يۜ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ
O’nu bırakıp tanrılar mı edindiler? De ki: «Kesin delilinizi getirin. İşte benim ve ümmetimin Kitap’ı ve senden öncekilerin kitapları.» Hayır; onların çoğu gerçeği bilmez de yüz çevirirler.[24]
وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اٰلِهَةً لَا يَخْلُقُونَ شَيْـٔاً وَهُمْ يُخْلَقُونَ وَلَا يَمْلِكُونَ لِاَنْفُسِهِمْ ضَراًّ وَلَا نَفْعاً وَلَا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَلَا حَيٰوةً وَلَا نُشُوراً
Kafirler, O’nu bırakıp, birşey yaratamayan, bilakis kendileri yaratılmış olan, kendilerine ne zarar ve ne de fayda verebilen; öldürmeye, diriltmeye ve ölümden sonra tekrar canlandırmaya güçleri yetmeyen tanrılar edindiler.[3]
قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنْبَغ۪ي لَـنَٓا اَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ اَوْلِيَٓاءَ وَلٰكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَاٰبَٓاءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا الذِّكْرَۚ وَكَانُوا قَوْماً بُوراً
Onlar: «Haşa; Seni bırakıp başka dostlar edinmek bize yaraşmaz; fakat Sen onlara ve babalarına nimetler verdin de sonunda Seni anmayı unuttular ve helaki hak eden bir millet oldular» derler.[18]
وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللّٰهِ اَوْثَاناًۙ مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضاًۘ وَمَأْوٰيكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ نَاصِر۪ينَۗ
İbrahim şöyle demişti: «Dünya hayatında, Allah’ı bırakıp aranızda putları muhabbet vesilesi kıldınız. Sonra kıyamet günü, birbirinize küfreder ve karşılıklı lanet okursunuz. Varacağınız yer ateştir; yardımcılarınız da yoktur.»[25]
ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُونِه۪ٓ اٰلِهَةً اِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنّ۪ي شَفَاعَتُهُمْ شَيْـٔاً وَلَا يُنْقِذُونِۚ
«O’nu bırakıp da tanrılar edinir miyim? Eğer Rahman olan Allah bana bir zarar vermek isterse, o tanrıların şefaati bana fayda vermez, beni kurtaramazlar.»[23]
اَلَا لِلّٰهِ الدّ۪ينُ الْخَالِصُۜ وَالَّذ۪ينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اَوْلِيَٓاءَۢ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُونَٓا اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۜ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ ف۪ي مَا هُمْ ف۪يهِ يَخْتَلِفُونَۜ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْد۪ي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ
Dikkat edin, halis din Allah’ındır; O’nu bırakıp da putlardan dostlar edinenler: «Onlara, bizi Allah’a yaklaştırsınlar diye kulluk ediyoruz» derler. Doğrusu Allah ayrılığa düştükleri şeylerde aralarında hüküm verecektir. Allah şüphesiz yalancı ve inkarcı kimseyi doğru yola eriştirmez.[3]
اَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللّٰهِ شُفَعَٓاءَۜ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْـٔاً وَلَا يَعْقِلُونَ
Yoksa Allah’tan başka şefaatçiler mi edindiler? De ki: «Onlar bir şeye sahip olmadıkları, akıl da edemedikleri halde mi şefaat edecekler?»[43]
وَالَّذ۪ينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اَوْلِيَٓاءَ اللّٰهُ حَف۪يظٌ عَلَيْهِمْۘ وَمَٓا اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَك۪يلٍ
Allah’ı bırakıp da dostlar edinenlerin işlediklerini Allah gözetlemektedir. Sen, onlara vekil olmağa memur değilsin.[6]
اَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اَوْلِيَٓاءَۚ فَاللّٰهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَهُوَ يُحْـيِ الْمَوْتٰىۘ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ۟
Demek onlar Allah’tan başka dostlar edindiler? Oysa dost, ancak Allah’tır. O, ölüleri diriltir. Her şeye Kadir’dir.[9]
Yükleniyor...