و ح ي

78 kelime · i'rab ağacında: 77
Kelime ailesi ve dağılımı Kök listesi

Cümledeki kullanımı

Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.

Fiil 72 ayetler
Harf-i cer 63 ayetler
إِلَى 62
إِلَى ile bağlanan
كَ zamir 20 ي zamir 13 مُوسَى 6 ↗ هُمْ zamir 6 هُ zamir 4 نُوحٍ 2 ↗ أُمِّ 2 ↗ عَبْدِ 1 ↗ عِيسَى 1 ↗ أَيُّوبَ 1 ↗ الْمَلَائِكَةِ 1 ↗ النَّبِيِّينَ 1 ↗
+15 daha (daha az geçenler)
النَّحْلِ 1 ↗ هَارُونَ 1 ↗ أَوْلِيَاءِ 1 ↗ بَعْضٍ 1 ↗ يَعْقُوبَ 1 ↗ يُونُسَ 1 ↗ أَخِي 1 ↗ الْحَوَارِيِّينَ 1 ↗ رَجُلٍ 1 ↗ إِبْرَاهِيمَ 1 ↗ الْأَسْبَاطِ 1 ↗ سُلَيْمَانَ 1 ↗ إِسْحَاقَ 1 ↗ إِسْمَاعِيلَ 1 ↗ نَا zamir 1
لِ 1
لِ ile bağlanan
هَا zamir 1
مِنْ 1
مِنْ ile bağlanan
أَهْلِ 1 ↗
Fâil 47 ayetler
نَا zamir 24 (نَحْنُ) gizli 7 (هُوَ) gizli 6 رَبُّ 5 ↗ مَا 1 بَعْضُ 1 ↗ اللَّهُ 1 ↗ ت zamir 1 و zamir 1
Nâib-i fâil 25 ayetler
(هُوَ) gizli 14 أَنْ 3 أَنَّمَا 2 هَذَا 1 (أُقْسِمُ وَاللَّهِ) gizli 1 (شَيْءٌ) gizli 1 (هُ) gizli 1 إِلَهُ 1 ↗ شَيْءٌ 1 ↗
Mef'ûlun bih 21 ayetler
(هُ) gizli 6 أَنْ 2 مَا 2 هُ zamir 2 هَذَا 1 إِيتَاءَ 1 ↗ فِعْلَ 1 ↗ قُرْآنًا 1 ↗ إِقَامَ 1 ↗ لَتُنَبِّئَنَّ 1 ↗ لَنُهْلِكَنَّ 1 ↗ أَمْرَ 1 ↗
+4 daha (daha az geçenler)
رُوحًا 1 ↗ زُخْرُفَ 1 ↗ لَنُسْكِنَنَّ 1 ↗ هَا zamir 1
Hâl 7 ayetler
الْكِتَابِ 3 ↗ رَبِّ 2 ↗ يُوحَ 1 الْحِكْمَةِ 1 ↗
Mef'ûlun lieclih 4 ayetler
(أَنْ) gizli 3 غُرُورًا 1 ↗
Mef'ûlun mutlak 4 ayetler
(إِيْحَاءً) gizli 4
Mef'ûlun fîh 2 ayetler
إِذْ 1 كُلِّ 1 ↗
Sıfat 5 ayetler
Mevsûfu 5 ayetler
رِجَالًا 3 ↗ وَحْيٌ 2
Mecrur 3 ayetler
Harf-i cer 3 ayetler
بِ 3
بِ ile bağlandığı fiil
أُنْذِرُ 1 ↗
Muzâf 3 ayetler
Muzâfun ileyh 3 ayetler
نَا zamir 2 هُ zamir 1
Haber 1 ayetler
Mübteda 1 ayetler
أَنَا zamir 1
Hâl 1 ayetler
Fiili 1 ayetler
اصْنَعْ 1 ↗
Mevsûf 1 ayetler
Sıfat 1 ayetler
عَلَّمَ 1 ↗ أَوْحَى 1 تَدَلَّى 1 ↗ دَنَا 1 ↗ اسْتَوَى 1 ↗
Muzâfun ileyh 1 ayetler
Muzâfı 1 ayetler
إِذْ 1
Nâib-i fâil 1 ayetler
Fiili 1 ayetler
يُقْضَى 1 ↗

Fiil Harf-i cer

✕ Seçimi kaldır

60 ayet · و ح ي kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)

21 — Enbiyâ (الأنبياء) • Ayet 73
وَجَعَلْنَاهُمْ اَئِمَّةً يَهْدُونَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَٓا اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَا۪يتَٓاءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوا لَنَا عَابِد۪ينَۙ
Onları, buyruğumuz altında insanları doğru yola götüren önderler yaptık; onlara, iyi işler yapmayı, namaz kılmayı, zekat vermeyi vahyettik. Onlar, bize kulluk eden kimselerdi.[73]
21 — Enbiyâ (الأنبياء) • Ayet 108
قُلْ اِنَّمَا يُوحٰٓى اِلَيَّ اَنَّـمَٓا اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
De ki: «Doğrusu tanrınızın tek bir Tanrı olduğu bana şüphesiz vahyolundu. Artık müslüman olacak mısınız?»[108]
23 — Mü’minûn (المؤمنون) • Ayet 27
فَاَوْحَيْنَٓا اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَٓاءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُۙ فَاسْلُكْ ف۪يهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْن۪ي فِي الَّذ۪ينَ ظَلَمُواۚ اِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ
Bunun üzerine ona şöyle vahyettik: «Nezaretimiz altında, sana bildirdiğimiz gibi gemiyi yap; buyruğumuz gelip tandırdan sular kaynayınca her cinsten birer çifti ve aleyhine hüküm verilmiş olanın dışında kalan çoluk çocuğunu alıp gemiye bindir. Haksızlık yapanlar için Bana baş vurma, çünkü onlar suda boğulacaklardır.»[27]
26 — Şu’arâ (الشعراء) • Ayet 52
وَاَوْحَيْنَٓا اِلٰى مُوسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَاد۪ٓي اِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ
Biz Musa’ya: «Kullarımı geceleyin yola çıkar; şüphesiz takip edileceksiniz» diye vahyettik.[52]
26 — Şu’arâ (الشعراء) • Ayet 63
فَاَوْحَيْنَٓا اِلٰى مُوسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَۜ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظ۪يمِۚ
Bunun üzerine Biz Musa’ya: «Değneğinle denize vur» diye vahyettik. Hemen deniz ikiye ayrıldı, her parçası yüce bir dağ gibiydi.[63]
28 — Kasas (القصص) • Ayet 7
وَاَوْحَيْنَٓا اِلٰٓى اُمِّ مُوسٰٓى اَنْ اَرْضِع۪يهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْق۪يهِ فِي الْيَمِّ وَلَا تَخَاف۪ي وَلَا تَحْزَن۪يۚ اِنَّا رَٓادُّوهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَل۪ينَ
Musa’nın annesine: «Çocuğu emzir, başına gelecekten korktuğun zaman onu suya bırak; korkma, üzülme; Biz şüphesiz onu sana döndüreceğiz ve peygamber yapacağız» diye bildirmiştik.[7]
29 — Ankebût (العنكبوت) • Ayet 45
اُتْلُ مَٓا اُو۫حِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۜ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَٓاءِ وَالْمُنْكَرِۜ وَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُۜ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ
Kitap’tan sana vahyolunanı oku; namaz kıl; muhakkak ki namaz hayasızlıktan ve fenalıktan alıkor; Allah’ı anmak en büyük şeydir! Allah Yaptıklarınızı bilir.[45]
33 — Ahzâb (الأحزاب) • Ayet 2
وَاتَّبِعْ مَا يُوحٰٓى اِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَۜ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَب۪يراًۙ
Sana Rabbinden vahyolunana uy; şüphesiz Allah, yaptıklarınızdan haberdardır.[2]
34 — Sebe’ (سبأ) • Ayet 50
قُلْ اِنْ ضَلَلْتُ فَاِنَّـمَٓا اَضِلُّ عَلٰى نَفْس۪يۚ وَاِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوح۪ٓي اِلَيَّ رَبّ۪يۜ اِنَّهُ سَم۪يعٌ قَر۪يبٌ
De ki: «Eğer saparsam, kendi zararıma sapmış olurum. Doğru yolda olursam, bu Rabbim’in bana vahyetmesiyledir. Doğrusu O, işitendir, yakın olandır»[50]
35 — Fâtır (فاطر) • Ayet 31
وَالَّـذ۪ٓي اَوْحَيْنَٓا اِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِۜ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِه۪ لَخَب۪يرٌ بَص۪يرٌ
Bu, sana vahyettiğimiz, öncekileri doğrulayan gerçek Kitap’dır. Allah şüphesiz kullarından haberdardır, görendir.[31]
38 — Sâd (ص) • Ayet 70
اِنْ يُوحٰٓى اِلَيَّ اِلَّٓا اَنَّمَٓا اَنَا۬ نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌ
«Bana sadece vahyolunuyor; doğrusu ben ancak apaçık bir uyarıcıyım.»[70]
41 — Fussilet (فصلت) • Ayet 6
قُلْ اِنَّـمَٓا اَنَا۬ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحٰٓى اِلَيَّ اَنَّـمَٓا اِلٰهُـكُمْ اِلٰهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَق۪يمُٓوا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُۜ وَوَيْلٌ لِلْمُشْرِك۪ينَۙ
Onlara söyle: «Ben de ancak sizin gibi bir insanım. Bana, tanrınızın tek bir Tanrı olduğu vahyolunuyor. Artık O’na yönelin, O’ndan bağışlanma dileyin; vay ortak koşanlara!»[6]
42 — Şûrâ (الشورى) • Ayet 7
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَٓا اِلَيْكَ قُرْاٰناً عَرَبِياًّ لِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ ف۪يهِۜ فَر۪يقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَر۪يقٌ فِي السَّع۪يرِ
Böylece şehirlerin anası olan Mekke’de ve çevresinde bulunanları uyarman, şüphe götürmeyen toplanma günü ile uyarman için sana Arapça okunan bir Kitap vahyettik. İnsanların bir takımı cennete, bir takımı da çılgın alevli cehenneme girer.[7]
42 — Şûrâ (الشورى) • Ayet 13
شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدّ۪ينِ مَا وَصّٰى بِه۪ نُوحاً وَالَّـذ۪ٓي اَوْحَيْنَٓا اِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِه۪ٓ اِبْرٰه۪يمَ وَمُوسٰى وَع۪يسٰٓى اَنْ اَق۪يمُوا الدّ۪ينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا ف۪يهِۜ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِك۪ينَ مَا تَدْعُوهُمْ اِلَيْهِۜ اَللّٰهُ يَجْتَب۪ٓي اِلَيْهِ مَنْ يَشَٓاءُ وَيَهْد۪ٓي اِلَيْهِ مَنْ يُن۪يبُ
Allah Nuh’a buyurduğu şeyleri size de din olarak buyurmuştur. Sana vahyettik; İbrahim’e, Musa’ya ve İsa’ya da buyurduk ki: «Dine bağlı kalın, onda ayrılığa düşmeyin.» Ortak koşanları çağırdığın şey onların gözünde büyümektedir. Allah dilediğini kendine seçer, kendisine yöneleni de doğru yola eriştirir.[13]
42 — Şûrâ (الشورى) • Ayet 52
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَٓا اِلَيْكَ رُوحاً مِنْ اَمْرِنَاۜ مَا كُنْتَ تَدْر۪ي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْا۪يمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنَاهُ نُوراً نَهْد۪ي بِه۪ مَنْ نَشَٓاءُ مِنْ عِبَادِنَاۜ وَاِنَّكَ لَتَهْد۪ٓي اِلٰى صِرَاطٍ مُسْتَق۪يمٍۙ
İşte sana da buyruğumuzla Cebrail’i gönderdik; sen Kitap nedir, iman nedir önceleri bilmezdin, fakat Biz onu, kullarımızdan dilediğimizi onunla doğru yola eriştirdiğimiz bir nur kıldık. Şüphesiz sen de insanlara, göklerde ve yerde ne varsa kendisinin olan Allah’ın yolunu, doğru yolu göstermektesin. İyi bilin ki işler sonunda Allah’a döner.[52-53]
43 — Zuhruf (الزخرف) • Ayet 43
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّـذ۪ٓي اُو۫حِيَ اِلَيْكَۚ اِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُسْتَق۪يمٍ
Sana vahyolunana sarıl, sen, şüphesiz doğru yol üzerindesin.[43]
46 — Ahkâf (الأحقاف) • Ayet 9
قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَمَٓا اَدْر۪ي مَا يُفْعَلُ ب۪ي وَلَا بِكُمْۜ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوحٰٓى اِلَيَّ وَمَٓا اَنَا۬ اِلَّا نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌ
De ki: «Ben peygamberlerin ilki değilim; benim ve sizin başınıza gelecekleri bilmem; ben ancak bana vahyolunana uymaktayım; ben sadece apaçık bir uyarıcıyım.»[9]
53 — Necm (النجم) • Ayet 10
فَاَوْحٰٓى اِلٰى عَبْدِه۪ مَٓا اَوْحٰىۜ
Allah o anda kuluna vahyedeceğini etti.[10]
72 — Cin (الجن) • Ayet 1
قُلْ اُو۫حِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقَالُٓوا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰناً عَجَباًۙ
De ki: «Cinlerden bir topluluğun Kuran’ı dinlediği bana vahyolundu; onlar şöyle demişlerdir;» «Doğrusu biz, doğru yola götüren, hayrete düşüren bir Kuran dinledik de ona inandık; biz, Rabbimize hiçbir şeyi ortak koşmayacağız.»[1-2]
99 — Zilzâl (الزلزلة) • Ayet 5
بِاَنَّ رَبَّكَ اَوْحٰى لَهَاۜ
İşte o gün, yer, Rabbinin ona vahyetmesiyle kendi haberlerini anlatır.[4-5]
Yükleniyor...