ن ا
2435 kelime · i'rab ağacında: 1666
Cümledeki kullanımı
Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.
Fâil 773 ayetler
Fiili 773 ayetler
جَعَلْنَا
66
↗
أَرْسَلْنَا
60
↗
آتَيْنَا
56
↗
أَنْزَلْنَا
43
↗
آمَنَّا
30
↗
خَلَقْنَا
29
↗
نَجَّيْنَا
23
↗
أَهْلَكْنَا
21
↗
قُلْنَا
19
↗
أَخَذْنَا
19
↗
أَوْحَيْنَا
18
↗
سَمِعْنَا
12
↗
+153 daha (daha az geçenler)
رَزَقْنَا
11
↗
أَعْتَدْنَا
10
↗
وَجَدْنَا
10
↗
أَخْرَجْنَا
10
↗
أَنْبَتْنَا
8
↗
بَعَثْنَا
8
↗
كَشَفْنَا
7
↗
مَكَّنَّا
7
↗
أَنْشَأْنَا
7
↗
وَهَبْنَا
7
↗
أَذَقْنَا
7
↗
عَلَّمْنَا
6
↗
فَتَحْنَا
6
↗
هَدَيْنَا
6
↗
جِئْنَا
6
↗
حَرَّمْنَا
6
↗
زَيَّنَّا
6
↗
فَتَنَّا
5
↗
كَتَبْنَا
5
↗
مَتَّعْنَا
5
↗
يَسَّرْنَا
5
↗
تَرَكْنَا
5
↗
حَمَلْنَا
5
↗
رَفَعْنَا
5
↗
أَرَدْنَا
5
↗
صَرَّفْنَا
5
↗
فَصَّلْنَا
4
↗
أَلْقَيْنَا
4
↗
وَصَّيْنَا
4
↗
وَاعَدْنَا
4
↗
بَيَّنَّا
4
↗
ضَرَبْنَا
4
↗
(ثَبَتَ)
gizli 3
أَطَعْنَا
3
↗
ظَلَمْنَا
3
↗
أَغْرَقْنَا
3
↗
فَضَّلْنَا
3
↗
قَدَّرْنَا
3
↗
قَصَصْنَا
3
↗
قَضَيْنَا
3
↗
قَطَّعْنَا
3
↗
كَفَى
3
↗
بَدَّلْنَا
3
↗
انْتَقَمْنَا
3
↗
بَشَّرْنَا
3
↗
أَتْبَعْنَا
3
↗
أَدْخَلْنَا
3
↗
سَخَّرْنَا
3
↗
ظَلَّلْنَا
2
↗
ظَنَنَّا
2
↗
عَذَّبْنَا
2
↗
عَفَوْنَا
2
↗
عَهِدْنَا
2
↗
فَجَّرْنَا
2
↗
فَرَّطْنَا
2
↗
فَرَقْنَا
2
↗
قَفَّيْنَا
2
↗
كَفَرْنَا
2
↗
لَبِثْنَا
2
↗
أَمْطَرْنَا
2
↗
نَبَذْنَا
2
↗
نَزَعْنَا
2
↗
أَنْعَمْنَا
2
↗
نَفَخْنَا
2
↗
أَوْرَثْنَا
2
↗
تَوَكَّلْنَا
2
↗
اجْتَبَيْنَا
2
↗
جَزَيْنَا
2
↗
دَمَّرْنَا
2
↗
أَرَيْنَا
2
↗
رَدَدْنَا
2
↗
آوَيْنَا
2
↗
زَوَّجْنَا
2
↗
زِدْنَا
2
↗
اصْطَفَيْنَا
2
↗
أَنْ
1
ضَلَلْنَا
1
↗
طَمَسْنَا
1
↗
اطَّيَّرْنَا
1
↗
أَعْثَرْنَا
1
↗
عَجَّلْنَا
1
↗
عَرَضْنَا
1
↗
اعْتَرَفْنَا
1
↗
عَزَّزْنَا
1
↗
عَصَيْنَا
1
↗
أَعْطَيْنَا
1
↗
عُدْنَا
1
↗
عَيِينَا
1
↗
غَفَرْنَا
1
↗
أَغْفَلْنَا
1
↗
أَغْوَيْنَا
1
↗
فَدَيْنَا
1
↗
فَرَضْنَا
1
↗
افْتَرَيْنَا
1
↗
فَهَّمْنَا
1
↗
قَتَلْنَا
1
↗
قَدِمْنَا
1
↗
قَرَأْنَا
1
↗
أَقْرَرْنَا
1
↗
قَسَمْنَا
1
↗
قَصَمْنَا
1
↗
قَيَّضْنَا
1
↗
كُنَّا
1
↗
لَبَسْنَا
1
↗
أَلْزَمْنَا
1
↗
بَدَأْنَا
1
↗
لَمَسْنَا
1
↗
أَلَنَّا
1
↗
أَمْدَدْنَا
1
↗
تَبَرَّأْنَا
1
↗
مَكَرْنَا
1
↗
مَنَنَّا
1
↗
نَتَقْنَا
1
↗
أَنْذَرْنَا
1
↗
بَارَكْنَا
1
↗
نَسِينَا
1
↗
أَنْشَرْنَا
1
↗
نَصَرْنَا
1
↗
أَنَبْنَا
1
↗
وَضَعْنَا
1
↗
بَلَوْنَا
1
↗
بَنَيْنَا
1
↗
بَوَّأْنَا
1
↗
أَخَّرْنَا
1
↗
أَتْمَمْنَا
1
↗
آذَنَّا
1
↗
أَجْرَمْنَا
1
↗
جَمَعْنَا
1
↗
جَاوَزْنَا
1
↗
حَشَرْنَا
1
↗
حَفِظْنَا
1
↗
أَحْلَلْنَا
1
↗
تَأْفِكَ
1
↗
أَلَتْنَا
1
↗
خَسَفْنَا
1
↗
خَشِينَا
1
↗
أَخْطَأْنَا
1
↗
أَخْلَصْنَا
1
↗
أَخْلَفْنَا
1
↗
خَوَّلْنَا
1
↗
ذَرَأْنَا
1
↗
ذَهَبْنَا
1
↗
رَبَطْنَا
1
↗
رَجَعْنَا
1
↗
زَيَّلْنَا
1
↗
سَلَكْنَا
1
↗
أَسْلَمْنَا
1
↗
شَدَدْنَا
1
↗
شَهِدْنَا
1
↗
شِئْنَا
1
↗
صَبَبْنَا
1
↗
صَبَرْنَا
1
↗
صَدَدْنَا
1
↗
Muzâfun ileyh 511 ayetler
Muzâfı 511 ayetler
رَبَّ
110
↗
آيَاتِ
92
↗
آبَاءَ
33
↗
رُسُلُ
21
↗
عِبَادِ
17
↗
أَمْرُ
16
↗
بَيْنَ
13
بَأْسُ
10
↗
آلِهَةِ
9
↗
عِنْدَ
8
عِنْدِ
7
↗
وَيْلَ
7
↗
+86 daha (daha az geçenler)
لَدَا
6
مَعَ
6
قُلُوبُ
6
↗
مِثْلُ
6
↗
ذُنُوبَ
5
↗
رَحْمَةِ
5
↗
أَعْيُنِ
4
↗
قَوْمَ
4
↗
لِقَاءَ
4
↗
وَلِيُّ
4
↗
بَيْنِ
4
↗
أَعْمَالُ
3
↗
أَقْدَامَ
3
↗
أَنْفُسَ
3
↗
أَيْدِي
3
↗
بَعْضُ
3
↗
أَخَا
3
↗
أَرْضِ
3
↗
حَسْبُ
3
↗
ذِكْرِ
3
↗
أَهْلَ
3
↗
رُوحِ
3
↗
سُبُلَ
3
↗
آبَاءِ
2
عَذَابِ
2
↗
قَبْلِ
2
↗
مَتَاعَ
2
↗
مَوْتَةَ
2
↗
أَمْوَالُ
2
↗
نَصْرُ
2
↗
وَحْيِ
2
↗
مِيقَاتِ
2
↗
أَبْنَاءَ
2
↗
حَيَاةُ
2
↗
خَطَايَا
2
↗
ذُرِّيَّاتِ
2
↗
أَزْوَاجِ
2
↗
أَسْفَارِ
2
↗
أَيِّ
1
خَلْفَ
1
لَدَى
1
مِنْ
1
عَطَاءُ
1
↗
أَعْقَابِ
1
↗
غَدَاءَ
1
↗
قَرْيَةِ
1
↗
قِطَّ
1
↗
قَوْلُ
1
↗
كُبَرَاءَ
1
↗
كِتَابُ
1
↗
كَلِمَةُ
1
↗
مُمْطِرُ
1
↗
مَلْكِ
1
↗
مِلَّتِ
1
↗
مَنَاسِكَ
1
↗
نِسَاءَ
1
↗
نُورَ
1
↗
أَبْصَارُ
1
↗
بِضَاعَةُ
1
↗
بَطْشَةِ
1
↗
أَجَلَ
1
↗
أَحَدَ
1
↗
بُيُوتَ
1
↗
آخِرِ
1
↗
آذَانِ
1
↗
جِدَالَ
1
↗
جُنْدَ
1
↗
حُجَّةُ
1
↗
حَسْرَةَ
1
↗
حَيَاةُ
1
↗
دِيَارِ
1
↗
دُونِ
1
↗
مَرَدَّ
1
↗
أَرَاذِلُ
1
↗
رِزْقُ
1
↗
مَرْقَدِ
1
↗
أَوَّلِ
1
↗
إِسْرَافَ
1
↗
سَفِيهُ
1
↗
سُنَّةِ
1
↗
سَيِّئَاتِ
1
↗
سَادَةَ
1
↗
شُرَكَاؤُ
1
↗
شُفَعَاءُ
1
↗
شِقْوَةُ
1
↗
شَهَادَةُ
1
↗
Mecrur 190 ayetler
Harf-i cer 190 ayetler
لِ
82
عَلَى
52
إِلَى
23
مِنْ
19
بِ
7
فِي
5
عَنْ
4
لِ
ile bağlandığı fiil
عَلَى
ile bağlandığı fiil
أُنْزِلَ
7
↗
مَنَّ
3
↗
أَفْرِغْ
2
↗
أَسْقِطْ
2
↗
غَلَبَتْ
1
↗
يَفْرُطَ
1
↗
تَفْتَرِيَ
1
↗
أَفِيضُوا
1
↗
لِيَقْضِ
1
↗
تَقَوَّلَ
1
↗
كَتَبْتَ
1
↗
آثَرَ
1
↗
+8 daha (daha az geçenler)
إِلَى
ile bağlandığı fiil
مِنْ
ile bağlandığı fiil
فِي
ile bağlandığı fiil
عَنْ
ile bağlandığı fiil
Mef'ûlun bih 179 ayetler
Fiili 179 ayetler
آتِ
27
↗
جِئْتَ
15
↗
هَدَى
8
↗
تَعِدُ
8
↗
تَدْعُو
7
↗
تَمَسَّ
6
↗
ارْحَمْ
6
↗
أَضَلُّوا
5
↗
تَجْعَلْ
5
↗
أَنْجَيْتَ
4
↗
انْصُرْ
4
↗
قِ
4
↗
+52 daha (daha az geçenler)
أَخْرِجْ
4
↗
انْظُرْ
3
↗
يَنْفَعَ
3
↗
تُهْلِكُ
3
↗
أَمَرَ
3
↗
أَرِ
3
↗
ظَلَمُوا
2
↗
اكْتُبْ
2
↗
تُكَلِّمُ
2
↗
نَبَّأَ
2
↗
تَجِدُ
2
↗
ذَرْ
2
↗
تَوَفَّ
2
↗
تُؤَاخِذْ
2
↗
أَخِّرْ
2
↗
جَادَلْتَ
2
↗
أَدْخِلْ
2
↗
رَاعِ
2
↗
سَبَقُوا
2
↗
صَدَقَ
2
↗
تُصِيبَ
2
↗
أَطَاعُوا
1
↗
يُعَذِّبُ
1
↗
عَهِدَ
1
↗
يُعِيدُ
1
↗
أَفْتِ
1
↗
فَضَّلَ
1
↗
فَطَرَ
1
↗
أَكْرَهْتَ
1
↗
تَلْفِتَ
1
↗
يُبْدِلَ
1
↗
مَنَعَ
1
↗
أَمَتَّ
1
↗
نَادَى
1
↗
أَنْطَقَ
1
↗
تَنْهَى
1
↗
أَوْرَثَ
1
↗
بَعَثَ
1
↗
تَتَّبِعُوا
1
↗
آسَفُوا
1
↗
تُحَاجُّونَ
1
↗
أَحَلَّ
1
↗
أَحْيَيْتَ
1
↗
تُخْزِ
1
↗
يَذْكُرُ
1
↗
ارْجِعْ
1
↗
ارْزُقْ
1
↗
تَسْحَرَ
1
↗
أَسْقَيْنَا
1
↗
شَغَلَتْ
1
↗
تَصُدُّوا
1
↗
يَضُرُّ
1
↗
Haber 26 ayetler
Mübteda 26 ayetler
مَرْجِعُ
4
↗
مَا
3
أَعْمَالُ
3
↗
شَافِعِينَ
2
↗
هَذِهِ
1
(شَيْءٌ)
gizli 1
(هِيَ)
gizli 1
الْقَاسِطُونَ
1
↗
قَوْمُ
1
↗
كُلٌّ
1
↗
الْحِسَابُ
1
↗
حَقٍّ
1
↗
+7 daha (daha az geçenler)
Sıfat 14 ayetler
Muzâfun ileyh Muzâfı أ ب و
32 ayet · ن ا kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)
وَاِذَا
ق۪يلَ
لَهُمُ
اتَّبِعُوا
مَٓا
اَنْزَلَ
اللّٰهُ
قَالُوا
بَلْ
نَـتَّبِـعُ
مَٓا
اَلْفَيْنَا
عَلَيْهِ
اٰبَٓاءَنَاۜ
اَوَلَوْ
كَانَ
اٰبَٓاؤُ۬هُمْ
لَا
يَعْقِلُونَ
شَيْـٔاً
وَلَا
يَهْتَدُونَ
Onlara: «Allah’ın indirdiğine uyun» denilince, «Hayır, atalarımızı yapar bulduğumuz şeye uyarız» derler; ya ataları bir şey akledemeyen ve doğru olmayan kimseler idiyseler?[170]
وَاِذَا
ق۪يلَ
لَهُمْ
تَعَالَوْا
اِلٰى
مَٓا
اَنْزَلَ
اللّٰهُ
وَاِلَى
الرَّسُولِ
قَالُوا
حَسْبُنَا
مَا
وَجَدْنَا
عَلَيْهِ
اٰبَٓاءَنَاۜ
اَوَلَوْ
كَانَ
اٰبَٓاؤُ۬هُمْ
لَا
يَعْلَمُونَ
شَيْـٔاً
وَلَا
يَهْتَدُونَ
Onlara, «Gelin Allah’ın indirdiği Kitap’a ve peygambere uyun» dendiğinde, «Atalarımızı üzerinde bulduğumuz yol bize yeter» derler; ya ataları bir şey bilmeyen ve doğru yolda olmayan kimseler idiyseler?[104]
سَيَقُولُ
الَّذ۪ينَ
اَشْرَكُوا
لَوْ
شَٓاءَ
اللّٰهُ
مَٓا
اَشْرَكْنَا
وَلَٓا
اٰبَٓاؤُ۬نَا
وَلَا
حَرَّمْنَا
مِنْ
شَيْءٍۜ
كَذٰلِكَ
كَذَّبَ
الَّذ۪ينَ
مِنْ
قَبْلِهِمْ
حَتّٰى
ذَاقُوا
بَأْسَنَاۜ
قُلْ
هَلْ
عِنْدَكُمْ
مِنْ
عِلْمٍ
فَتُخْرِجُوهُ
لَنَاۜ
اِنْ
تَتَّبِعُونَ
اِلَّا
الظَّنَّ
وَاِنْ
اَنْتُمْ
اِلَّا
تَخْرُصُونَ
Puta tapanlar, «Allah dileseydi babalarımız ve biz puta tapmaz ve hiçbir şeyi haram kılmazdık» diyecekler; onlardan öncekiler de, Bizim şiddetli azabımızı tadana kadar böyle demişlerdi. Onlara «Bize karşı çıkarabileceğiniz bir bilginiz var mı? Siz ancak zanna uyuyorsunuz ve sadece tahminde bulunuyorsunuz» de.[148]
وَاِذَا
فَعَلُوا
فَاحِشَةً
قَالُوا
وَجَدْنَا
عَلَيْهَٓا
اٰبَٓاءَنَا
وَاللّٰهُ
اَمَرَنَا
بِهَاۜ
قُلْ
اِنَّ
اللّٰهَ
لَا
يَأْمُرُ
بِالْفَحْشَٓاءِۜ
اَتَقُولُونَ
عَلَى
اللّٰهِ
مَا
لَا
تَعْلَمُونَ
Onlar bir fenalık yaptıkları zaman, «Babalarımızı bu yolda bulduk, Allah da bize bunu emretti» derler. De ki: «Allah fenalığı emretmez. Bilmediğiniz şeyi Allah’a karşı mı söylüyorsunuz?»[28]
قَالُٓوا
اَجِئْتَنَا
لِنَعْبُدَ
اللّٰهَ
وَحْدَهُ
وَنَذَرَ
مَا
كَانَ
يَعْبُدُ
اٰبَٓاؤُ۬نَاۚ
فَأْتِنَا
بِمَا
تَعِدُنَٓا
اِنْ
كُنْتَ
مِنَ
الصَّادِق۪ينَ
«Bize yalnız Allah’a kulluk etmemizi, babalarımızın taptıklarını bırakmamızı söylemek için mi geldin? Doğru sözlülerden isen haydi bizi tehdit ettiğin azaba uğrat» dediler.[70]
ثُمَّ
بَدَّلْنَا
مَكَانَ
السَّيِّئَةِ
الْحَسَنَةَ
حَتّٰى
عَفَوْا
وَقَالُوا
قَدْ
مَسَّ
اٰبَٓاءَنَا
الضَّرَّٓاءُ
وَالسَّرَّٓاءُ
فَاَخَذْنَاهُمْ
بَغْتَةً
وَهُمْ
لَا
يَشْعُرُونَ
Sonra kötülüğün yerine iyiliği koyduk, öyle ki, çoğalıp, «babalarımız da darlığa uğramış, bolluğa kavuşmuşlardı» dediler. Bu yüzden onları haberleri olmadan, ansızın yakalayıverdik.[95]
اَوْ
تَقُولُٓوا
اِنَّـمَٓا
اَشْرَكَ
اٰبَٓاؤُ۬نَا
مِنْ
قَبْلُ
وَكُنَّا
ذُرِّيَّةً
مِنْ
بَعْدِهِمْۚ
اَفَتُهْلِكُنَا
بِمَا
فَعَلَ
الْمُبْطِلُونَ
Rabbin, insanoğlunun sulbünden soyunu alıp devam ettirmiş, onlara: «Ben sizin Rabbiniz değil miyim» demiş ve buna kendilerini şahit tutmuştu. Onlar da: «Evet şahidiz» demişlerdi. Bu, kıyamet günü, «Bizim bundan haberimiz yoktu» dersiniz veya «Daha önce babalarımız Allah’a ortak koşmuşlardı, biz de onlardan sonra gelen bir soyuz, bizi, boşa çalışanların yaptıklarından ötürü yok eder misin?» dersiniz diyedir.[172-173]
قَالُٓوا
اَجِئْتَنَا
لِتَلْفِتَنَا
عَمَّا
وَجَدْنَا
عَلَيْهِ
اٰبَٓاءَنَا
وَتَكُونَ
لَكُمَا
الْكِبْرِيَٓاءُ
فِي
الْاَرْضِۜ
وَمَا
نَحْنُ
لَكُمَا
بِمُؤْمِن۪ينَ
«Siz ikiniz, bizi babalarımızı üzerinde bulduğumuz yoldan çevirmek ve yeryüzünün büyükleri olasınız diye mi geldiniz? Biz size inanmıyoruz» dediler.[78]
قَالُوا
يَا صَالِحُ
قَدْ
كُنْتَ
ف۪ينَا
مَرْجُواًّ
قَبْلَ
هٰذَٓا
اَتَنْهٰينَٓا
اَنْ
نَعْبُدَ
مَا
يَعْبُدُ
اٰبَٓاؤُ۬نَا
وَاِنَّنَا
لَف۪ي
شَكٍّ
مِمَّا
تَدْعُونَٓا
اِلَيْهِ
مُر۪يبٍ
«Ey Salih! Sen bundan önce, aramızda kendisinden iyilik beklenir bir kimseydin; şimdi babalarımızın taptıklarına bizi tapmaktan men mi ediyorsun? Doğrusu bizi çağırdığın şeyden şüphe ve endişedeyiz» dediler.[62]
قَالُوا
يَا شُعَيْبُ
اَصَلٰوتُكَ
تَأْمُرُكَ
اَنْ
نَتْرُكَ
مَا
يَعْبُدُ
اٰبَٓاؤُ۬نَٓا
اَوْ
اَنْ
نَفْعَلَ
ف۪ٓي
اَمْوَالِنَا
مَا
نَشٰٓؤُ۬اۜ
اِنَّكَ
لَاَنْتَ
الْحَل۪يمُ
الرَّش۪يدُ
«Ey Şuayb! Babalarımızın taptığını bırakmamızı emreden veya mallarımızı istediğimiz gibi kullanmamızı meneden senin namazın mıdır? Sen doğrusu aklı başında, yumuşak huylu birisin» dediler.[87]
اِذْ
قَالُوا
لَيُوسُفُ
وَاَخُوهُ
اَحَبُّ
اِلٰٓى
اَب۪ينَا
مِنَّا
وَنَحْنُ
عُصْبَةٌۜ
اِنَّ
اَبَانَا
لَف۪ي
ضَلَالٍ
مُب۪ينٍۚ
Kardeşleri demişlerdi ki: «Yusuf ve özkardeşi babamıza bizden daha sevgilidir. Oysa biz bir cemaatiz. Babamız açık bir yanlışlık içindedir.»[8]
قَالُوا
يَٓا اَبَانَا
مَا
لَكَ
لَا
تَأْمَنَّۭۖا
عَلٰى
يُوسُفَ
وَاِنَّا
لَهُ
لَنَاصِحُونَ
Bunun üzerine «Ey babamız! Yusuf’un iyiliğini istediğimiz halde, onu niçin bize emniyet etmiyorsun? Yarın onu bizimle beraber gönder de gezsin oynasın, biz onu herhalde koruruz» dediler.[11-12]
قَالُوا
يَٓا اَبَانَٓا
اِنَّا
ذَهَبْنَا
نَسْتَبِقُ
وَتَرَكْنَا
يُوسُفَ
عِنْدَ
مَتَاعِنَا
فَاَكَلَهُ
الذِّئْبُۚ
وَمَٓا
اَنْتَ
بِمُؤْمِنٍ
لَنَا
وَلَوْ
كُنَّا
صَادِق۪ينَ
Akşam üstü ağlayarak babalarına geldiklerinde: «Ey babamız! İnan olsun biz yarış yapıyorduk; Yusuf’u eşyamızın yanına bırakmıştık; bir kurt onu yedi. Her ne kadar doğru söylüyorsak da sen bize inanmazsın» dediler.[16-17]
فَلَمَّا
رَجَعُٓوا
اِلٰٓى
اَب۪يهِمْ
قَالُوا
يَٓا اَبَانَا
مُنِـعَ
مِنَّا
الْكَيْلُ
فَاَرْسِلْ
مَعَنَٓا
اَخَانَا
نَكْتَلْ
وَاِنَّا
لَهُ
لَحَافِظُونَ
Babalarına döndüklerinde, «Ey babamız! Bize yiyecek yasak edildi, kardeşimizi bizimle beraber gönder de yiyecek alalım. Onu elbette koruruz» dediler.[63]
وَلَمَّا
فَتَحُوا
مَتَاعَهُمْ
وَجَدُوا
بِضَاعَتَهُمْ
رُدَّتْ
اِلَيْهِمْۜ
قَالُوا
يَٓا اَبَانَا
مَا
نَبْغ۪يۜ
هٰذِه۪
بِضَاعَتُنَا
رُدَّتْ
اِلَيْنَاۚ
وَنَم۪يرُ
اَهْلَنَا
وَنَحْفَظُ
اَخَانَا
وَنَزْدَادُ
كَيْلَ
بَع۪يرٍۜ
ذٰلِكَ
كَيْلٌ
يَس۪يرٌ
Yüklerini açınca karşılık olarak götürdükleri mallarının kendilerine iade edilmiş olduğunu gördüler. «Ey babamız! Daha ne isteriz; işte mallarımız da bize iade edilmiş; ailemize onunla yine yiyecek getirir, kardeşimizi de korur ve bir deve yükü de artırmış oluruz; esasen bu az bir şeydir» dediler.[65]
اِرْجِعُٓوا
اِلٰٓى
اَب۪يكُمْ
فَقُولُوا
يَٓا اَبَانَٓا
اِنَّ
ابْنَكَ
سَرَقَۚ
وَمَا
شَهِدْنَٓا
اِلَّا
بِمَا
عَلِمْنَا
وَمَا
كُنَّا
لِلْغَيْبِ
حَافِظ۪ينَ
Ümidsizliğe düşünce, konuşmak üzere bir kenara çekildiler. Büyükleri şöyle dedi: «Babanızın Allah’a karşı sizden bir söz aldığını, daha önce Yusuf meselesinde de ileri gittiğinizi bilmiyor musunuz? Artık babam bana izin verene veya Allah hakkımda hüküm verene kadar ki O, hükmedenlerin en iyisidir bu yerden ayrılmayacağım. Siz dönün, babanıza gidin ve deyin ki: Ey Babamız! Senin oğlun hırsızlık yaptı, bu bildiğimizden başka bir şey görmedik; görülmeyeni de bilmeyiz; bulunduğumuz kasabanın halkına ve beraberinde olduğumuz kervana da sorabilirsin; biz şüphesiz doğru söylüyoruz.»[80-82]
قَالُوا
يَٓا اَبَانَا
اسْتَغْفِرْ
لَنَا
ذُنُوبَنَٓا
اِنَّا
كُنَّا
خَاطِـ۪ٔينَ
Oğulları: «Ey Babamız! Suçlarımızın bağışlanmasını dile, bizler hiç şüphesiz suçluyuz» dediler.[97]
قَالَتْ
رُسُلُهُمْ
اَفِي
اللّٰهِ
شَكٌّ
فَاطِرِ
السَّمٰوَاتِ
وَالْاَرْضِۜ
يَدْعُوكُمْ
لِيَغْفِرَ
لَكُمْ
مِنْ
ذُنُوبِكُمْ
وَيُؤَخِّرَكُمْ
اِلٰٓى
اَجَلٍ
مُسَمًّىۜ
قَالُٓوا
اِنْ
اَنْتُمْ
اِلَّا
بَشَرٌ
مِثْلُنَاۜ
تُر۪يدُونَ
اَنْ
تَصُدُّونَا
عَمَّا
كَانَ
يَعْبُدُ
اٰبَٓاؤُ۬نَا
فَأْتُونَا
بِسُلْطَانٍ
مُب۪ينٍ
Onların peygamberleri: «Gökleri ve yeri yaratan, günahlarınızı bağışlamaya çağıran ve bir süreye kadar sizi erteleyen Allah’tan mı şüphe ediyorsunuz?» dediler. Onlar da: «Siz de sadece bizim gibi birer insansınız; bizi babalarımızın taptıklarından alıkoymak istiyorsunuz. Öyleyse bize apaçık bir delil getirmelisiniz» dediler.[10]
وَقَالَ
الَّذ۪ينَ
اَشْرَكُوا
لَوْ
شَٓاءَ
اللّٰهُ
مَا
عَبَدْنَا
مِنْ
دُونِه۪
مِنْ
شَيْءٍ
نَحْنُ
وَلَٓا
اٰبَٓاؤُ۬نَا
وَلَا
حَرَّمْنَا
مِنْ
دُونِه۪
مِنْ
شَيْءٍۜ
كَذٰلِكَ
فَعَلَ
الَّذ۪ينَ
مِنْ
قَبْلِهِمْۚ
فَهَلْ
عَلَى
الرُّسُلِ
اِلَّا
الْبَلَاغُ
الْمُب۪ينُ
Allah’a eş koşanlar: «Allah dileseydi O’ndan başka hiçbir şeye ne biz ve ne de babalarımız tapardı. O’nun buyruğu olmaksızın hiçbir şeyi haram kılmazdık» dediler. Kendilerinden öncekiler de böyle yapmıştı. Peygamberlere apaçık tebliğden başka ne vazife düşer?[35]
قَالُوا
وَجَدْنَٓا
اٰبَٓاءَنَا
لَهَا
عَابِد۪ينَ
«Babalarımızı onlara tapar bulduk» demişlerdi.[53]
Yükleniyor...