ك م

2285 kelime · i'rab ağacında: 2147

Cümledeki kullanımı

Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.

Muzâfun ileyh 784 ayetler
Muzâfı 784 ayetler
رَبِّ 119 ↗ أَنْفُسِ 49 ↗ بَيْنَ 36 مَعَ 27 آبَاءُ 23 ↗ بَعْضُ 20 ↗ قَبْلِ 18 ↗ قُلُوبِ 16 ↗ أَيْدِي 16 ↗ أَيْمَانُ 16 ↗ أَمْوَالِ 14 ↗ إِلَهُ 14 ↗
+160 daha (daha az geçenler)
أَعْمَالَ 13 ↗ مِثْلُ 11 ↗ دِينِ 11 ↗ مَرْجِعُ 11 ↗ نِسَاءِ 10 ↗ أَوْلَادُ 10 ↗ إِخْوَانُ 10 ↗ شُرَكَاءَ 10 ↗ مَوْلَى 9 ↗ أَبْنَاءَ 9 ↗ أُمَّهَاتِ 9 ↗ وُجُوهَ 8 ↗ إِيمَانِ 8 ↗ أَزْوَاجُ 8 ↗ أَحَدَ 7 ↗ ذُنُوبِ 7 ↗ أَرْجُلَ 7 ↗ بُيُوتِ 6 ↗ سَيِّئَاتِ 6 ↗ عَدُوَّ 5 ↗ يَوْمِ 5 ↗ دِيَارِ 5 ↗ أَيِّ 4 غَيْرَ 4 ↗ مَكَانَةِ 4 ↗ بُرْهَانَ 4 ↗ مِيثَاقَ 4 ↗ صُدُورِ 4 ↗ عِنْدَ 3 فَوْقَ 3 أَعْقَابِ 3 ↗ أَعْمَامِ 3 ↗ فَوْقِ 3 ↗ أَكْثَرَ 3 ↗ أَلْسِنَةِ 3 ↗ أَنْعَامِ 3 ↗ بَيْنِ 3 ↗ أَرْضِ 3 ↗ خَطَايَا 3 ↗ خَلَاقِ 3 ↗ أَخْوَالِ 3 ↗ أَمْرَ 3 ↗ أَدْعِيَاءَ 3 ↗ رُءُوسَ 3 ↗ رَسُولَ 3 ↗ أَهْلِ 3 ↗ مَأْوَى 3 ↗ صَاحِبُ 3 ↗ عَلَى 2 وَرَاءَ 2 طَائِرُ 2 ↗ ظَنُّ 2 ↗ عِبَادِ 2 ↗ أَعْيُنُ 2 ↗ فَتَيَاتِ 2 ↗ أَفْوَاهِ 2 ↗ قَرْيَةِ 2 ↗ قَوْلَ 2 ↗ بَأْسَ 2 ↗ كَبِيرُ 2 ↗ بَارِءِ 2 ↗ مَنَامُ 2 ↗ أَبْصَارَ 2 ↗ أُجُورَ 2 ↗ وَيْلَ 2 ↗ ابْتِغَاءُ 2 ↗ مَثْوَا 2 ↗ حِذْرَ 2 ↗ حَرْثَ 2 ↗ حَوْلَ 2 ↗ أَخْبَارَ 2 ↗ خَطْبُ 2 ↗ ذِكْرُ 2 ↗ أَرْحَامَ 2 ↗ رِزْقَ 2 ↗ سَعْيَ 2 ↗ مَسَاكِنَ 2 ↗ أَسْلِحَةَ 2 ↗ سَمْعَ 2 ↗ أَشُدَّ 2 ↗ شُهَداءَ 2 ↗ صَدَقَاتِ 2 ↗ صُوَرَ 2 ↗ أَضْغَانَ 1 ↗ طَرِيقَةِ 1 ↗ طَعَامُ 1 ↗ طَيِّبَاتِ 1 ↗ ظَعْنِ 1 ↗ ظُهُورِ 1 ↗ عَذَابِ 1 ↗ عَشِيرَةُ 1 ↗ عَهْدِ 1 ↗ آتِي 1 ↗ غَيْظِ 1 ↗ فِئَةُ 1 ↗ فِتْنَةَ 1 ↗ أَقْدَامَ 1 ↗ إِقَامَتِ 1 ↗ قُوَّةِ 1 ↗ كِتَابِ 1 ↗ أَكْرَمَ 1 ↗ كُفَّارُ 1 ↗ كَيْدَ 1 ↗ مُلَاقِي 1 ↗ أَلْوَانِ 1 ↗ أَمْتِعَةِ 1 ↗ مُمِدُّ 1 ↗ مَقْتِ 1 ↗ مِلَّتِ 1 ↗ أَمَانِيِّ 1 ↗ مَوْتِ 1 ↗ مَاءُ 1 ↗ أَنْبَاءِ 1 ↗ نَادِي 1 ↗ مَنَاسِكَ 1 ↗ نَصْرَ 1 ↗ نُورِ 1 ↗ هَدِيَّةِ 1 ↗ بُشْرَى 1 ↗ أَهْوَاءَ 1 ↗ وُجْدِ 1 ↗ وَرِقِ 1 ↗ وَرَاءِ 1 ↗ مَوْعِدُ 1 ↗ بَعْثُ 1 ↗ أَتْقَى 1 ↗ بَعْدِ 1 ↗ مُبْتَلِي 1 ↗ اتِّخَاذِ 1 ↗ بَيْعِ 1 ↗ أُخْرَى 1 ↗ أَثْقَالَ 1 ↗ ثِيَابَ 1 ↗ جَزَاءُ 1 ↗ جُلُودُ 1 ↗ جَمْعُ 1 ↗ جُنُوبِ 1 ↗ جَهْرَ 1 ↗ حُجُورِ 1 ↗ حَيَاةِ 1 ↗ إِخْرَاجِ 1 ↗ خَلْفَ 1 ↗ خِلَالَ 1 ↗ خِيفَةِ 1 ↗ أَدْبَارِ 1 ↗ دِمَاءَ 1 ↗ دُونِ 1 ↗ إِمَاءِ 1 ↗ رِمَاحُ 1 ↗ رِيحُ 1 ↗ زِينَةَ 1 ↗ سِرَّ 1 ↗ إِسْلَامَ 1 ↗ شُفَعَاءَ 1 ↗ أَشْيَاعَ 1 ↗ مُصْرِخِ 1 ↗ أَصْلَابِ 1 ↗ أَصْنَامَ 1 ↗ أَصْوَاتَ 1 ↗ مَصِيرَ 1 ↗
Mecrur 743 ayetler
Harf-i cer 743 ayetler
لِ 358 عَلَى 163 مِنْ 116 بِ 40 إِلَى 32 عَنْ 24 فِي 14 أَنْفُسَ 1
Mef'ûlun bih 613 ayetler
Fiili 613 ayetler
آتَى 49 ↗ جَاءَ 40 ↗ خَلَقَ 26 ↗ رَزَقَ 20 ↗ يُنَبِّئُ 19 ↗ يُرِي 17 ↗ أَسْأَلُ 15 ↗ يُخْرِجَ 14 ↗ يُقَاتِلُوا 13 ↗ هَدَى 12 ↗ أَصَابَ 12 ↗ يَبْلُوَ 11 ↗
+138 daha (daha az geçenler)
جَعَلَ 11 ↗ يَنْصُرْ 10 ↗ أَهْلَكْنَا 10 ↗ يَعِدُ 10 ↗ أَنْجَيْنَا 9 ↗ أَنْذَرْتُ 9 ↗ يَأْخُذَ 9 ↗ يَدْعُو 9 ↗ مَسَّ 8 ↗ يَأْمُرُ 8 ↗ عَلَّمَ 7 ↗ تَغُرَّنَّ 7 ↗ يُحْيِي 7 ↗ أَمَدَّ 6 ↗ أَنْشَأَ 6 ↗ يَنْفَعَ 6 ↗ أُبَلِّغُ 6 ↗ صَدُّوا 6 ↗ وَصَّى 5 ↗ يَعِظُ 5 ↗ لَيَجْمَعَنَّ 5 ↗ زَادَ 5 ↗ يُعَذِّبْ 4 ↗ نُعِيدُ 4 ↗ يُمِيتُ 4 ↗ أَنْسَوْا 4 ↗ يَنْهَا 4 ↗ يَتَوَفَّى 4 ↗ لَأُدْخِلَنَّ 4 ↗ أَدُلُّ 4 ↗ يُذْهِبْ 4 ↗ يَرُدُّوا 4 ↗ صَوَّرَ 4 ↗ يَضُرُّ 4 ↗ يُطَهِّرَ 3 ↗ أَطَعْنَ 3 ↗ أَعْجَبَتْ 3 ↗ أَعْتَزِلُ 3 ↗ فَضَّلْتُ 3 ↗ فَاتَ 3 ↗ اتَّبَعْنَا 3 ↗ يَجْرِمَنَّ 3 ↗ أُخَالِفَ 3 ↗ آمَنُ 3 ↗ ذَرَأَ 3 ↗ يَسُومُونَ 3 ↗ لَأُصَلِّبَنَّ 3 ↗ اسْتَعْمَرَ 2 ↗ أَغْوَيْنَا 2 ↗ يَفْتِنَ 2 ↗ يُفْتِي 2 ↗ قَالَ 2 ↗ بَدَءُوا 2 ↗ أَلْهَى 2 ↗ مَكَّنَّا 2 ↗ أَنْبَتَ 2 ↗ بَعَثْنَا 2 ↗ تَقِي 2 ↗ يَلُونَ 2 ↗ أَبْغِي 2 ↗ يُؤَخِّرَ 2 ↗ آذَنْتُ 2 ↗ يُحْبِبْ 2 ↗ يُحَاجُّوا 2 ↗ يُحَذِّرُ 2 ↗ أَحْمِلُ 2 ↗ لَنَرْجُمَنَّ 2 ↗ يَرْحَمَ 2 ↗ يُرْضُوا 2 ↗ سَبَقَ 2 ↗ نُسْقِي 2 ↗ أَصْفَى 2 ↗ يُضِلُّونَ 1 ↗ نُطْعِمُ 1 ↗ يُطْلِعَ 1 ↗ أَظْفَرَ 1 ↗ نَظُنُّ 1 ↗ يَعْصِمُ 1 ↗ أَعْنَتَ 1 ↗ يُغْرِقَ 1 ↗ يُغَشِّي 1 ↗ يُغْنِي 1 ↗ فَطَرَ 1 ↗ تُقَرِّبُ 1 ↗ قَصَمْنَا 1 ↗ يُقَلِّلُ 1 ↗ كَثَّرَ 1 ↗ كَذَّبُوا 1 ↗ يَكْفِيَ 1 ↗ يَكْلَؤُ 1 ↗ يَلْبِسَ 1 ↗ لَقُوا 1 ↗ يَلِتْ 1 ↗ يُمَتِّعْ 1 ↗ نَمْنَعْ 1 ↗ أَنْقَذَ 1 ↗ يَنْقُصُوا 1 ↗ يَتِرَ 1 ↗ وَاثَقَ 1 ↗ أَوْرَثَ 1 ↗ بَوَّأَ 1 ↗ تَرَكُوا 1 ↗ يَثْقَفُوا 1 ↗ أَثَابَ 1 ↗ اجْتَبَى 1 ↗ يُجَادِلُوا 1 ↗ يُجِرْ 1 ↗ يُحَاسِبْ 1 ↗ تُحْصِنَ 1 ↗ يَحْطِمَنَّ 1 ↗ يُحْفِ 1 ↗ يَخْذُلْ 1 ↗ يَتَخَطَّفَ 1 ↗ يَأْلُونَ 1 ↗ خِفْتُ 1 ↗ خَوَّلْنَا 1 ↗ يُدْرِكْ 1 ↗ أَدْرَى 1 ↗ أَذْكُرْ 1 ↗ يُذِيقَ 1 ↗ أَرْدَى 1 ↗ أَرْسَلْنَا 1 ↗ أَرْضَعْنَ 1 ↗ آوَى 1 ↗ أَيَّدَ 1 ↗ يُزَكِّي 1 ↗ يُسْحِتَ 1 ↗ لَنُسْكِنَنَّ 1 ↗ سَلَقُوا 1 ↗ سَلَكَ 1 ↗ يَسْمَعُونَ 1 ↗ سَمَّى 1 ↗ تَسُؤْ 1 ↗ نُسَوِّي 1 ↗ يُسَيِّرُ 1 ↗ يُشْعِرُ 1 ↗ صَدَقَ 1 ↗ صَرَفَ 1 ↗
Haber 99 ayetler
Sıfat 77 ayetler
Mef'ûlun lieclih 34 ayetler
Mef'ûlun bih (2.) 30 ayetler
Mümeyyez 27 ayetler
Mef'ûlun fîh 7 ayetler
Müekked 6 ayetler
Hâl 5 ayetler
Mübdelün minh 5 ayetler
Mübteda 4 ayetler
Nâib-i fâil 4 ayetler
Fâil 2 ayetler
Mevsûf 1 ayetler

Muzâfun ileyh

564 ayet · ك م kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)

قَالَ ادْخُلُوا ف۪ٓي اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِي النَّارِۜ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَعَنَتْ اُخْتَهَاۜ حَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوا ف۪يهَا جَم۪يعاًۙ قَالَتْ اُخْرٰيهُمْ لِاُو۫لٰيهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُ۬لَٓاءِ اَضَلُّونَا فَاٰتِهِمْ عَذَاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِۜ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلٰكِنْ لَا تَعْلَمُونَ
Allah, « Sizden önce geçmiş cin ve insan ümmetleriyle beraber ateşe girin» der. Her ümmet girdikçe kendi yoldaşına lanet eder. Hepsi birbiri ardından cehennemde toplanınca, sonrakiler öncekiler için, «Rabbimiz! Bizi sapıtanlar işte bunlardır, onlara ateş azabını kat kat ver» derler, Allah, «Hepsinin kat kattır, ama bilmezsiniz» der.[38]
وَنَادٰٓى اَصْحَابُ الْجَنَّةِ اَصْحَابَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقاًّ فَهَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقاًّۜ قَالُوا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ اَنْ لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظَّالِم۪ينَۙ
Cennetlikler, cehennemliklere: «Biz Rabbimizin bize vadettiğini gerçek bulduk, Rabbinizin size de vadettiğini gerçek buldunuz mu?» diye seslenirler, «Evet» derler. Aralarında bir münadi, «Allah’ın laneti Allah yolundan alıkoyan, o yolun eğriliğini isteyen ve ahireti inkar eden zalimleredir» diye seslenir.[44-45]
وَنَادٰٓى اَصْحَابُ الْاَعْرَافِ رِجَالاً يَعْرِفُونَهُمْ بِس۪يمٰيهُمْ قَالُوا مَٓا اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ
Burçlarda olanlar, simalarından tanıdıkları adamlara; Topluluğunuz, topladığınız mal ve büyüklük taslamalarınız size fayda vermedi. Allah’ın rahmetine erdirmeyeceğine yemin ettikleriniz bunlar mıydı? Oysa Allah onlara şöyle der: «Cennete girin, size korku yoktur, sizler mahzun da olmayacaksınız.»[48-49]
اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذ۪ي خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ ف۪ي سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَث۪يثاًۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِاَمْرِه۪ۜ اَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۜ تَبَارَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَم۪ينَ
Rabbiniz, gökleri ve yeri altı günde yaratan ve sonra arşa hükmeden, gündüzü durmadan kovalayan gece ile bürüyen; güneşi, ayı, yıldızları, hepsini buyruğuna baş eğdirerek var eden Allah’tır. Bilin ki yaratma da emir de O’nun hakkıdır. Alemlerin Rabbi olan Allah Yüce’dir.[54]
اُدْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةًۜ اِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَد۪ينَۚ
Rabbinize gönülden ve gizlice yalvarın. Doğrusu O aşırı gidenleri sevmez.[55]
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَٓاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
«Ey milletim! Bende bir sapıklık yoktur, ancak ben Alemlerin Rabbinin peygamberiyim, Rabbimin sözlerini size bildiriyor, öğüt veriyorum. Sizin bilmediğinizi Allah katından ben biliyorum. Sakınmanızı ve böylece merhamete uğramanızı sağlamak üzere sizi uyarmak için aranızdan biri vasıtasıyla Rabbinizden size haber gelmesine mi şaşıyorsunuz?» dedi.[61-63]
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَٓاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۜ وَاذْكُرُٓوا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَـفَٓاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَزَادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْۣـطَةًۚ فَاذْكُرُٓوا اٰلَٓاءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
Size Rabbimin sözlerini bildiriyorum. Ben sizin için güvenilir bir öğütçüyüm; sizi uyarmak üzere, aranızdan bir adam vasıtasiyle Rabbinizden size bir haber gelmesine mi şaşıyorsunuz? Allah’ın sizi Nuh’un milleti yerine getirdiğini ve vücutça da onlardan üstün kıldığını hatırlayın, başarıya erişebilmeniz için Allah’ın nimetlerini anın» dedi.[68-69]
قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ رِجْسٌ وَغَضَبٌۜ اَتُجَادِلُونَن۪ي ف۪ٓي اَسْمَٓاءٍ سَمَّيْتُمُوهَٓا اَنْتُمْ وَاٰبَٓاؤُ۬كُمْ مَا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍۜ فَانْتَظِرُٓوا اِنّ۪ي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِر۪ينَ
«Hiç şüphesiz artık Rabbinizin azab ve öfkesini hakettiniz. Allah’ın hiçbir delil indirmediği, isimlerini de siz ve babalarınızın koyduğu putlar hakkında mı benimle tartışıyorsunuz? Bekleyin, doğrusu ben de sizinle beraber bekleyenlerdenim» dedi.[71]
وَاِلٰى ثَمُودَ اَخَاهُمْ صَـالِـحاًۢ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِنْ اِلٰهٍ غَيْرُهُۜ قَدْ جَٓاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْۜ هٰذِه۪ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ ف۪ٓي اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُٓوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَل۪يمٌ
Semud milletine de kardeşleri Salih’i gönderdik. «Ey milletim! Allah’a kulluk edin, O’ndan başka tanrınız yoktur. Rabbinizden size bir belge geldi: Allah’ın bu dişi devesi size bir delildir, onu bırakın, Allah’ın toprağında otlasın; ona kötülük etmeyin, yoksa can yakıcı azaba uğrarsınız.[73]
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِه۪ٓ اِلَّٓا اَنْ قَالُٓوا اَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ
Milletinin cevabı sadece, «Onları kasabanızdan çıkarın, güya onlar temiz kalmaya uğraşan insanlarmış» demek oldu.[82]
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْباًۜ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِنْ اِلٰهٍ غَيْرُهُۜ قَدْ جَٓاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْم۪يزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَٓاءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۜ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِن۪ينَۚ
Medyen halkına da kardeşleri Şuayb’ı gönderdik, onlara şöyle dedi: «Ey milletim! Allah’a kulluk edin, O’ndan başka tanrınız yoktur. Rabbinizden size bir belge geldi. Ölçü ve tartıyı tam yapın, insanların eşyasını eksik vermeyin, düzelttikten sonra yeryüzünde bozgunculuk etmeyin; inanıyorsanız bilin ki, bunlar sizin için hayırlıdır.»[85]
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِباً اِنْ عُدْنَا ف۪ي مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰينَا اللّٰهُ مِنْهَاۜ وَمَا يَكُونُ لَـنَٓا اَنْ نَعُودَ ف۪يهَٓا اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۜ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْماًۜ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۜ رَبَّـنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفَاتِح۪ينَ
Milletinin büyüklük taslayan ileri gelenleri, «Ey Şuayb! Ya dinimize dönersiniz ya da, and olsun ki seni ve inananları seninle beraber kentimizden çıkarırız» dediler. Şuayb, onlara: «İstemezsek de mi? Allah bizi dininizden kurtardıktan sonra ona dönecek olursak, doğrusu Allah’a karşı yalan uydurmuş oluruz. Rabbimizin dilemesi bir yana, dininize dönmek bize yakışmaz. Rabbimizin ilmi her şeyi kuşatmıştır. Biz yalnız Allah’a güvendik. Rabbimiz! Bizimle milletimiz arasında hak ile Sen hüküm ver, Sen hükmedenlerin en hayırlısısın» dedi.[88-89]
حَق۪يقٌ عَلٰٓى اَنْ لَٓا اَقُولَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۜ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَۜ
Bana Allah’a karşı ancak gerçeği söylemek yaraşır. Size Rabbinizden bir mucize getirdim, İsrailoğullarını benimle beraber gönder» dedi.[105]
يُر۪يدُ اَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ اَرْضِكُمْۚ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ
Firavun milletinin ileri gelenleri, «Doğrusu bu bilgin bir sihirbazdır, sizi memleketinizden çıkarmak istiyor» dediler. Firavun: «Ne buyurursunuz?» dedi.[109-110]
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَع۪ينَ
Firavun: «Ben size izin vermeden mi O’na inandınız? Doğrusu bu, halkı şehirden çıkarmak için düzdüğünüz bir hiledir, fakat siz göreceksiniz. And olsun ki, ellerinizi ayaklarınızı çaprazlama keseceğim, sonra da hepinizi asacağım» dedi.[123-124]
قَالُٓوا اُو۫ذ۪ينَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْ بَعْدِ مَا جِئْتَنَاۜ قَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ۟
Milleti: «Sen bize gelmeden önce de, geldikten sonra da eziyet çektik» dediler. Musa da: «Rabbinizin düşmanlarınızı yok etmesi ve yeryüzünde sizi onların yerine geçirmesi umulur. O zaman nasıl davranacağınıza bakar» dedi.[129]
وَاِذْ اَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُٓوءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُونَ اَبْنَٓاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَٓاءَكُمْۜ وَف۪ي ذٰلِكُمْ بَلَٓاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظ۪يمٌ۟
Sizi kötü azaba sokan, kadınlarınızı sağ bırakıp oğullarınızı öldüren Firavun ailesinden kurtarmıştık. Bunda, size Rabbiniz tarafından büyük bir imtihan vardı.[141]
وَلَمَّا رَجَعَ مُوسٰٓى اِلٰى قَوْمِه۪ غَضْبَانَ اَسِفاًۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُون۪ي مِنْ بَعْد۪يۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخ۪يهِ يَجُرُّهُٓ اِلَيْهِۜ قَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُون۪ي وَكَادُوا يَقْتُلُونَن۪يۘ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَٓاءَ وَلَا تَجْعَلْن۪ي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِم۪ينَ
Musa, milletine, kızgın ve üzgün olarak dönünce «Benim arkamdan ne kötü olmuşsunuz! Rabbinizin emrinin çabucak gelmesini mi istiyorsunuz?» dedi, levhaları attı ve kardeşinin başından tutup kendine doğru çekti. Harun: «Ey annem oğlu! Bu millet beni küçümsedi; az kalsın öldürüyorlardı. Bana, düşmanları sevindirecek şekilde davranma, beni bu zalim milletle bir sayma» dedi.[150]
وَاِذْ ق۪يلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا حِطَّةٌ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّداً نَغْفِرْ لَكُمْ خَط۪ٓيـَٔاتِكُمْۜ سَنَز۪يدُ الْمُحْسِن۪ينَ
Onlara: «Şu şehirde oturun, dilediğiniz gibi yiyip için, «affet!» deyin ve secde ederek kapısından girin; Biz de yanılmalarınızı bağışlarız. İyi davrananlara daha da artıracağız» denmişti.[161]
وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماًۙۨ اللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَاباً شَد۪يداًۜ قَالُوا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
Aralarından bir topluluk: «Allah’ın yok edeceği veya şiddetli azaba uğratacağı bir millete niçin öğüt veriyorsunuz?» dediler. Öğüt verenler: «Rabbinize, hiç değilse bir özür beyan edebilmemiz içindir, belki Allah’a karşı gelmekten sakınırlar» dediler.[164]
Yükleniyor...