ق ض ي

63 kelime · i'rab ağacında: 62
Kelime ailesi ve dağılımı Kök listesi

Cümledeki kullanımı

Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.

Fiil 59 ayetler
Fâil 37 ayetler
(هُوَ) gizli 16 ت zamir 4 نَا zamir 4 و zamir 4 اللَّهُ 3 ↗ (أَنْتَ) gizli 2 رَبُّ 2 ↗ مُوسَى 1 ↗ رَسُولُ 1 ↗ زَيْدٌ 1 ↗
Mef'ûlun bih 29 ayetler
أَمْرًا 8 ↗ مَا 2 الْمَوْتَ 2 ↗ وَطَرًا 2 ↗ أَجَلًا 2 ↗ أَيِّ 1 بَيْنَ 1 ذَلِكَ 1 هَذِهِ 1 (هُ) gizli 1 لَتَعْلُنَّ 1 ↗ لَتُفْسِدُنَّ 1 ↗
+7 daha (daha az geçenler)
نَحْبَ 1 ↗ مَنَاسِكَ 1 ↗ تَفَثَ 1 ↗ الصَّلَاةَ 1 ↗ أَنْ zamir 1 هَا zamir 1 هُنَّ zamir 1
Nâib-i fâil 22 ayetler
(هُوَ) gizli 10 الْأَمْرُ 7 ↗ أَجَلٌ 2 ↗ وَحْيُ 1 ↗ الصَّلَاةُ 1 ↗ هُمْ zamir 1
Harf-i cer 17 ayetler
إِلَى 6
إِلَى ile bağlanan
مُوسَى 1 ↗ بَنِينَ 1 ↗ كَ zamir 1 هُ zamir 1 هُمْ zamir 1 ي zamir 1
بِ 4
بِ ile bağlanan
الْحَقِّ 2 ↗ حُكْمِ 1 ↗ شَيْءٍ 1 ↗
عَلَى 4
عَلَى ile bağlanan
هُ zamir 2 نَا zamir 1 هَا zamir 1
فِي 3
فِي ile bağlanan
مَا 3
Mef'ûlun fîh 14 ayetler
بَيْنَ 12 يَوْمَ 3 ↗ هُمْ zamir 2 وَ 1 الْكِتَابِ 1 ↗
Hâl 4 ayetler
الْقِسْطِ 2 ↗ الْحَقِّ 2 ↗ هُمْ zamir 2 وَ 1
Mef'ûlun bih (2.) 1 ayetler
سَبْعَ 1 ↗
Muzâfun ileyh 8 ayetler
Muzâfı 8 ayetler
لَمَّا 5 إِذْ 2 إِذَا 1
Haber 3 ayetler
Mübteda 3 ayetler
الَّذِينَ 1 اللَّهُ 1 ↗ أَنْتَ zamir 1
Sıfat 3 ayetler
Mevsûfu 3 ayetler
حَاجَةً 1 ↗ حَتْمًا 1 ↗ أَمْرًا 1 ↗

Fiil Nâib-i fâil هُوَ

✕ Seçimi kaldır

10 ayet · ق ض ي kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)

10 — Yûnus (يونس) • Ayet 19
وَمَا كَانَ النَّاسُ اِلَّٓا اُمَّةً وَاحِدَةً فَاخْتَلَفُواۜ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ف۪يمَا ف۪يهِ يَخْتَلِفُونَ
İnsanlar bir tek ümmettiler, sonra ayrılığa düştüler; şayet Rabbinden, daha önce bir takdir geçmemiş olsaydı, aralarında ihtilafa düştükleri şeyler hakkında hüküm çoktan verilmiş olurdu.[19]
10 — Yûnus (يونس) • Ayet 47
وَلِكُلِّ اُمَّةٍ رَسُولٌۚ فَاِذَا جَٓاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
Her ümmetin bir peygamberi vardır. Onlara peygamberleri geldiğinde aralarında adaletle hüküm verilmiş olur. Onların hakları yenmez.[47]
10 — Yûnus (يونس) • Ayet 54
وَلَوْ اَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِي الْاَرْضِ لَافْتَدَتْ بِه۪ۜ وَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
Haksızlık etmiş olan her kişi, yeryüzünde olan her şeye sahip olsa, onu azabın fidyesi olarak verirdi. Azabı görünce pişmanlık gösterdiler. Haksızlığa uğratılmadan aralarında adaletle hükmolunmuştur.[54]
11 — Hûd (هود) • Ayet 110
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ ف۪يهِۜ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْۜ وَاِنَّهُمْ لَف۪ي شَكٍّ مِنْهُ مُر۪يبٍ
And olsun ki, Musa’ya Kitap verdik; onda ayrılığa düştüler. Eğer Rabbinin verilmiş bir sözü olmasaydı, aralarında çoktan hükmedilmiş olurdu. Doğrusu onlar, Kitap’ın Allah katından olduğunda şüphe ve endişe içindedirler.[110]
39 — Zümer (الزمر) • Ayet 69
وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتَابُ وَج۪ٓيءَ بِالنَّبِيّ۪نَ وَالشُّهَدَٓاءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
Yeryüzü Rabbinin nuruyla aydınlanır, kitap açılır, peygamberler ve şahidler getirilir ve onlara haksızlık yapılmadan, aralarında adaletle hüküm verilir.[69]
40 — Mü’min (غافر) • Ayet 78
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلاً مِنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَۜ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ اَنْ يَأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِـاِذْنِ اللّٰهِۚ فَاِذَا جَٓاءَ اَمْرُ اللّٰهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُونَ۟
And olsun ki, senden önce birçok peygamberler gönderdik; sana onların kimini anlattık, kimini anlatmadık; hiçbir peygamber, Allah’ın izni olmadan bir mucize getiremez. Allah’ın buyruğu gelince iş gerçekten biter. İşte o zaman, boşa uğraşanlar hüsranda kalırlar.[78]
41 — Fussilet (فصلت) • Ayet 45
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ ف۪يهِۜ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْۜ وَاِنَّهُمْ لَف۪ي شَكٍّ مِنْهُ مُر۪يبٍ
And olsun ki Musa’ya Kitap vermiştik de onda ayrılığa düşmüşlerdi. Rabbinin verilmiş bir sözü olmasaydı, aralarında hükmedilmiş olurdu. Doğrusu onlar, onun hakkında şüphe ve endişe içindedirler.[45]
42 — Şûrâ (الشورى) • Ayet 14
وَمَا تَفَرَّقُٓوا اِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَٓاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْۜ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ اِلٰٓى اَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْۜ وَاِنَّ الَّذ۪ينَ اُو۫رِثُوا الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَف۪ي شَكٍّ مِنْهُ مُر۪يبٍ
Kendilerine ilim geldikten sonra ayrılığa düşmeleri, ancak, birbirini çekememekten oldu. Eğer belirli bir süre için Rabbinin verilmiş bir sözü olmasaydı, aralarında hemen hükmedilirdi. Arkalarından Kitaba varis kılınanlar da ondan şüphe ve endişe içindedirler.[14]
42 — Şûrâ (الشورى) • Ayet 21
اَمْ لَهُمْ شُرَكٰٓؤُ۬ا شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدّ۪ينِ مَا لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللّٰهُۜ وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْۜ وَاِنَّ الظَّالِم۪ينَ لَهُمْ عَذَابٌ اَل۪يمٌ
Yoksa, Allah’ın dinde izin vermediği bir şeyi onlara meşru kılacak ortakları mı vardır? Eğer kesin yargı bulunmayacak olsaydı aralarında hemen hükmedilirdi. Doğrusu, zalimlere can yakıcı azap vardır.[21]
46 — Ahkâf (الأحقاف) • Ayet 29
وَاِذْ صَرَفْنَٓا اِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُٓوا اَنْصِتُواۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُنْذِر۪ينَ
Kuran’ı dinleyecek cinlerden bir takımını sana yöneltmiştik. Onlar Kuran’ı dinlemeğe hazır olunca birbirlerine: «Susun» dediler. Kuran’ın okunması bitince, her biri birer uyarıcı olarak milletlerine döndüler.[29]
Yükleniyor...