ق ض ي

63 kelime · i'rab ağacında: 62
Kelime ailesi ve dağılımı Kök listesi

Cümledeki kullanımı

Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.

Fiil 59 ayetler
Fâil 37 ayetler
(هُوَ) gizli 16 ت zamir 4 نَا zamir 4 و zamir 4 اللَّهُ 3 ↗ (أَنْتَ) gizli 2 رَبُّ 2 ↗ مُوسَى 1 ↗ رَسُولُ 1 ↗ زَيْدٌ 1 ↗
Mef'ûlun bih 29 ayetler
أَمْرًا 8 ↗ مَا 2 الْمَوْتَ 2 ↗ وَطَرًا 2 ↗ أَجَلًا 2 ↗ أَيِّ 1 بَيْنَ 1 ذَلِكَ 1 هَذِهِ 1 (هُ) gizli 1 لَتَعْلُنَّ 1 ↗ لَتُفْسِدُنَّ 1 ↗
+7 daha (daha az geçenler)
نَحْبَ 1 ↗ مَنَاسِكَ 1 ↗ تَفَثَ 1 ↗ الصَّلَاةَ 1 ↗ أَنْ zamir 1 هَا zamir 1 هُنَّ zamir 1
Nâib-i fâil 22 ayetler
(هُوَ) gizli 10 الْأَمْرُ 7 ↗ أَجَلٌ 2 ↗ وَحْيُ 1 ↗ الصَّلَاةُ 1 ↗ هُمْ zamir 1
Harf-i cer 17 ayetler
إِلَى 6
إِلَى ile bağlanan
مُوسَى 1 ↗ بَنِينَ 1 ↗ كَ zamir 1 هُ zamir 1 هُمْ zamir 1 ي zamir 1
بِ 4
بِ ile bağlanan
الْحَقِّ 2 ↗ حُكْمِ 1 ↗ شَيْءٍ 1 ↗
عَلَى 4
عَلَى ile bağlanan
هُ zamir 2 نَا zamir 1 هَا zamir 1
فِي 3
فِي ile bağlanan
مَا 3
Mef'ûlun fîh 14 ayetler
بَيْنَ 12 يَوْمَ 3 ↗ هُمْ zamir 2 وَ 1 الْكِتَابِ 1 ↗
Hâl 4 ayetler
الْقِسْطِ 2 ↗ الْحَقِّ 2 ↗ هُمْ zamir 2 وَ 1
Mef'ûlun bih (2.) 1 ayetler
سَبْعَ 1 ↗
Muzâfun ileyh 8 ayetler
Muzâfı 8 ayetler
لَمَّا 5 إِذْ 2 إِذَا 1
Haber 3 ayetler
Mübteda 3 ayetler
الَّذِينَ 1 اللَّهُ 1 ↗ أَنْتَ zamir 1
Sıfat 3 ayetler
Mevsûfu 3 ayetler
حَاجَةً 1 ↗ حَتْمًا 1 ↗ أَمْرًا 1 ↗

Fiil Harf-i cer عَلَى

✕ Seçimi kaldır

4 ayet · ق ض ي kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)

28 — Kasas (القصص) • Ayet 15
وَدَخَلَ الْمَد۪ينَةَ عَلٰى ح۪ينِ غَفْلَةٍ مِنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ ف۪يهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلَانِۘ هٰذَا مِنْ ش۪يعَتِه۪ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّه۪ۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذ۪ي مِنْ ش۪يعَتِه۪ عَلَى الَّذ۪ي مِنْ عَدُوِّه۪ۙ فَوَكَزَهُ مُوسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۘ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِۜ اِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُب۪ينٌ
Musa, halkının haberi olmadığı bir zamanda, şehre girdi. Biri kendi adamlarından, diğeri de düşmanı olan iki adamı döğüşür buldu. Kendi tarafından olan kimse, düşmanına karşı ondan yardım istedi. Musa, onun düşmanına bir yumruk vurdu; ölümüne sebep oldu. «Bu şeytanin işidir; çünkü o apaçık, saptıran bir düşmandır» dedi.[15]
34 — Sebe’ (سبأ) • Ayet 14
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِه۪ٓ اِلَّا دَٓابَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهُۚ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُه۪ينِ
Süleyman’ın ölümüne hükmettiğimiz zaman, ancak değneğini yiyen kurt onun ölümünü cinlere farkettirdi. O, ölü olarak yere düşünce, ortaya çıktı ki, şayet cinler görülmeyeni bilmiş olsalardı alçak düşüren bir azap içinde kalmazlardı.[14]
39 — Zümer (الزمر) • Ayet 42
اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ ح۪ينَ مَوْتِهَا وَالَّت۪ي لَمْ تَمُتْ ف۪ي مَنَامِهَاۚ فَيُمْسِكُ الَّت۪ي قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰٓى اِلٰٓى اَجَلٍ مُسَمًّىۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
Allah, öleceklerin ölümleri anında, ölmeyeceklerin de uykuları esnasında ruhlarını alır. Ölmelerine hükmettiği kimselerinkini tutar, diğerlerini bir süreye kadar salıverir. Doğrusu bunda düşünen kimseler için dersler vardır.[42]
43 — Zuhruf (الزخرف) • Ayet 77
وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۜ قَالَ اِنَّكُمْ مَاكِثُونَ
Cehennemde şöyle seslenilir: «Ey Nöbetçi! Rabbin hiç değilse canımızı alsın.» Nöbetçi: «Siz böyle kalacaksınız» der.[77]
Yükleniyor...