أ م ر

Kök listesi Cümledeki ilişkileri

226ayette

248kez geçiyor

61/114surede

17farklı kelime

Mekkî / Medenî

Mekkî %64 · Medenî %36

İlk inen ayet (nüzul sırasıyla) Alak 12 1. inen sure En çok geçtiği sure Âl-i İmrân 16 kez

Kelime ailesi

Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.

Kelime	Tür	Vezin	Anlam	Adet
اَمْرُ 36 yazım الْاَمْرِ13 اَمْرُ13 بِاَمْرِه۪11 الْاَمْرُ11 اَمْرِ9 الْاَمْرَ7 اَمْرٍ7 اَمْرُنَا7 اَمْر۪ي7 اَمْرِه۪6 اَمْرِنَا5 اَمْرَهُمْ5 اَمْرَ4 اَمْرِهِمْ4 وَالْاَمْرُ3 بِاَمْرِ2 بِاَمْرِنَا2 اَمْرِهَا2 وَاَمْرُهُٓ1 اَمْرٌ1 اَمْرُهُمْ1 اَمْرَنَا1 لِاَمْرِ1 اَمْرَكُمْ1 اَمْرُكُمْ1 بِاَمْرِهِمْ1 اَمْرِكُمْ1 اَمْرُهُ1 بِاَمْرِه۪ٓ1 اَمْرِه۪ٓ1 اَمْرُهُٓ1 اَمْر۪ٓي1 اَمْرَهَا1 وَاَمْرُهُمْ1 الْاَمْرُ۠1 اَمْرُنَٓا1	İsim	الْفَعْلِ	Emir	136
يَأْمُرُ 8 yazım يَأْمُرُ5 يَأْمُرُكُمْ4 وَيَأْمُرُونَ4 يَأْمُرُونَ3 وَيَأْمُرُكُمْ1 يَأْمُرَكُمْ1 اَيَأْمُرُكُمْ1 يَأْمُرُهُمْ1	Feale-Yefulu	يَفْعُلُ	Size emreder	20
اَمَرَ 10 yazım اَمَرَ7 اَمَرَهُمْ2 اَمَرَكُمُ1 اَمَرْتَن۪ي1 اَمَرْتُكَ1 اَمَرَنَا1 اَمَرْنَا1 وَاَمَرُوا1 اَمَرْتَهُمْ1 اَمَرَهُ1	Feale-Yefulu	فَعَلَ	Emretti	17
اَمْراً	İsim	فَعْلًا	Emir	17
وَاُمِرْتُ 5 yazım وَاُمِرْتُ6 اُمِرْتُ5 اُمِرُٓوا3 اُمِرْتَ2 وَاُمِرْنَا1	Feale-Yefulu	وَفُعِلْتُ	Ve emrolundum	17
الْاُمُورُ 5 yazım الْاُمُورِ4 الْاُمُورُ4 الْاُمُورُ۟3 الْاُمُورَ1 الْاُمُورِ۟1	İsim	الْفُعُولُ	Emirler	13
تَأْمُرُونَ 7 yazım تَأْمُرُونَ3 اَتَأْمُرُونَ1 تَأْمُرُكَ1 تَأْمُرُنَا1 تَأْمُرُونَـنَٓا1 تَأْمُرُٓونّ۪ٓي1 تَأْمُرُهُمْ1	Feale-Yefulu	تَفْعُلُونَ	Emredersiniz	9
وَأْمُرْ 2 yazım وَأْمُرْ4 اٰمُرُهُ1	Feale-Yefulu	وَفْعُلْ	Ve emret	5
تُؤْمَرُونَ 2 yazım تُؤْمَرُونَ2 تُؤْمَرُ2	Feale-Yefulu	تُفْعَلُونَ	Emrolunursunuz	4
وَلَاٰمُرَنَّهُمْ	Feale-Yefulu	وَلَأَفْعُلَنَّهُمْ	Ve kesinlikle onlara emredeceğim	2
يُؤْمَرُونَ۟ 2 yazım يُؤْمَرُونَ۟1 يُؤْمَرُونَ1	Feale-Yefulu	يُفْعَلُونَ	Emrolunurlar	2
الْاٰمِرُونَ	İsim	الْفَاعِلُونَ	Emredenler	1
لَاَمَّارَةٌ	İsim	لَفَعَّالَةٌ	Çokça emredici	1
اِمْراً	Sıfat	فِعْلًا	Feci iş	1
تَأْمُر۪ينَ	Feale-Yefulu	تَفْعُلِينَ	Emredersin	1
يَأْتَمِرُونَ	İftial Babı	يَفْتَعِلُونَ	Karşılıklı karara varırlar	1
وَأْتَمِرُوا	İftial Babı	وَفْتَعِلُوا	Ve kararlaştırın	1

Anlam yelpazesi

Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.

Emir 83 Emrimiz 14 Emirler 13 Onun emriyle 12 Onun emri 12 Onların emri 10 Emrim 8 Emretti 7 Ve emrolundum 6 Size emreder 5 Emrolundum 5 Emreder 5 Ve emrederler 4 Ve emret 4

Diğer 41 anlam

Emrederler 3 Emredersiniz 3 Emrolundular 3 Ve emir 3 Emriniz 3 Emrolunursunuz 2 Ve kesinlikle onlara emredeceğim 2 Onlara emreder 2 Emrolundun 2 Onlara emretti 2 Emrolunursun 2 Emrolunurlar 2 Emirle 2 Emrimizle 2 Emreder misiniz? 1 Size emretti 1 Ve size emreder 1 Ve onun emri 1 Size emreder mi? 1 Bana emrettin 1 Ve emrolunduk 1 Sana emrettim 1 Bize emretti 1 Emir için 1 Emredenler 1 Sana emreder 1 Onların emrini 1 Ona emrederim 1 Çokça emredici 1 Emrettik 1 Feci iş 1 Ve emrettiler 1 Onlara emrettin 1 Bize emredersin 1 Emredersin 1 Karşılıklı karara varırlar 1 Bize emredersiniz 1 Bana emredersiniz 1 Ve onların emri 1 Ve kararlaştırın 1 Ona emretti 1

Kavram ağı

Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.

أ ل ه 112 ↗ ق و ل 69 ↗ ك و ن 59 ↗ ر ب ب 47 ↗ أ م ن 33 ↗ أ ت ي 32 ↗ ق و م 29 ↗ ش ي أ 29 ↗ ع ل م 28 ↗ أ ر ض 27 ↗ ق ض ي 24 ↗ ك ل ل 24 ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114

Ayetler

+ ق و ل ile birlikte ✕ Süzgeci kaldır

69 ayet

Renkler türü, ton kökü gösterir — أ م ر: koyu (isim, fiil) · ق و ل: açık (isim, fiil)

7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 150

Musa, milletine, kızgın ve üzgün olarak dönünce «Benim arkamdan ne kötü olmuşsunuz! Rabbinizin emrinin çabucak gelmesini mi istiyorsunuz?» dedi, levhaları attı ve kardeşinin başından tutup kendine doğru çekti. Harun: «Ey annem oğlu! Bu millet beni küçümsedi; az kalsın öldürüyorlardı. Bana, düşmanları sevindirecek şekilde davranma, beni bu zalim milletle bir sayma» dedi.[150]

9 — Tevbe (التوبة) • Ayet 24

De ki: «Babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz, akrabanız, elde ettiğiniz mallar, durgun gitmesinden korktuğunuz ticaret, hoşunuza giden evler sizce Allah’tan, Peygamberinden ve Allah yolunda savaşmaktan daha sevgili ise, Allah’ın buyruğu gelene kadar bekleyin. Allah fasık kimseleri doğru yola eriştirmez.»[24]

9 — Tevbe (التوبة) • Ayet 50

Sana bir iyilik gelince onların fenasına gider; bir kötülük gelse, «Biz önceden ihtiyatlı davrandık» derler, sevinerek dönüp giderler.[50]

10 — Yûnus (يونس) • Ayet 31

De ki: «Gökten ve yerden size rızık veren kimdir? Kulak ve gözlerin sahibi kimdir? Diriyi ölüden çıkaran, ölüyü de diriden çıkaran kimdir? Her işi düzenleyen kimdir?» Onlar: «Allah’tır! « diyecekler. «O halde O’na karşı gelmekten sakınmaz mısınız?» de.[31]

10 — Yûnus (يونس) • Ayet 71

Onlara Nuh’un başından geçenleri anlat: Milletine, «Ey milletim! Eğer durumum, Allah’ın ayetlerini hatırlatmam size ağır geliyorsa ki ben Allah’a güvenmişimdir siz ve koştuğunuz ortaklar elbirliği edin; yapacağınız iş sonra size bir tasa vermesin. Sonra onu bana uygulayın ve beni ertelemeyin» demişti.[71]

10 — Yûnus (يونس) • Ayet 104

De ki: «Ey insanlar! Benim dinimden şüphede iseniz bilin ki ben Allah’tan başka taptıklarınıza tapmam. Ancak, sizi öldürecek olan Allah’a kulluk ederim. İnananlardan olmakla emrolundum.»[104]

11 — Hûd (هود) • Ayet 40

Buyruğumuz gelip tandırdan sular kaynamağa başlayınca, «Her cinsten birer çifti ve aleyhine hüküm verilmiş olanın dışında kalan çoluk çocuğunu ve inananları gemiye bindir» dedik. Pek az kimse onunla beraber inanmıştı.[40]

11 — Hûd (هود) • Ayet 43

Oğlu: «Dağa sığınırım, beni sudan kurtarır» deyince, Nuh: «Bugün Allah’ın buyruğundan O’nun acıdıkları dışında kurtulacak yoktur» dedi. Aralarına dalga girdi, oğlu da boğulanlara karıştı.[43]

11 — Hûd (هود) • Ayet 44

Yere, «Suyunu çek!», göğe, «Ey gök sen de tut!» denildi. Su çekildi, iş de bitti; gemi Cudi’ye oturdu. «Haksızlık yapan millet Allah’ın rahmetinden uzak olsun» denildi.[44]

11 — Hûd (هود) • Ayet 73

«Ey evin hanımı! Allah’ın rahmeti ve bereketleri üzerinize olmuşken, nasıl Allah’ın işine şaşarsın? O, övülmeye layıktır, yücelerin yücesidir» dediler.[73]

11 — Hûd (هود) • Ayet 87

«Ey Şuayb! Babalarımızın taptığını bırakmamızı emreden veya mallarımızı istediğimiz gibi kullanmamızı meneden senin namazın mıdır? Sen doğrusu aklı başında, yumuşak huylu birisin» dediler.[87]

12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 18

Üzerine başka bir kan bulaşmış olarak Yusuf’un gömleğini de getirmişlerdi. Babaları: «Sizi nefsiniz bir iş yapmaya sürükledi; artık bana güzelce sabır gerekir. Anlattıklarınıza ancak Allah’tan yardım istenir» dedi.[18]

12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 21

Mısır’da onu satın alan kimse karısına: «Ona güzel bak, belki bize faydası olur yahut ta onu evlat ediniriz» dedi. Biz işte böylece Yusuf’u o yere yerleştirdik; ona, rüyaların nasıl yorumlanacağını öğrettik. Allah, işinde hakimdir, fakat insanların çoğu bunu bilmezler.[21]

12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 32

Vezirin karısı: «İşte sözünü edip beni yerdiğiniz budur. And olsun ki onun olmak istedim, fakat o iffetinden dolayı çekindi. Emrimi yine yapmazsa, and olsun ki hapse tıkılacak ve kahre uğrayanlardan olacak.»[32]

12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 83

Yakup: «Sizi nefsiniz bir iş yapmaya sürükledi, artık bana güzelce sabır gerekir; belki Allah hepsini birden bana getirecektir, çünkü O bilendir, hakimdir» dedi.[83]

13 — Ra’d (الرعد) • Ayet 36

Kendilerine kitap verdiklerimiz, sana indirilenden memnun olurlar. Karşı guruplar içinde ise, onun bir kısmını inkar edenler vardır. De ki: «Ben ancak Allah’a kulluk etmekle ve O’na asla ortak koşmamakla emrolundum. Hepinizi ancak O’na çağırıyorum ve dönüşüm O’nadır.»[36]

14 — İbrahim (إبراهيم) • Ayet 22

İş olup bitince, şeytan: «Doğrusu Allah size gerçeği söz vermişti. Ben de size söz verdim ama, sonra caydım; esasen sizi zorlayacak bir nüfuzum yoktu; sadece çağırdım, siz de geldiniz. O halde, beni değil kendinizi kınayın. Artık ben sizi kurtaramam, siz de beni kurtaramazsınız. Beni Allah’a ortak koşmanızı daha önce kabul etmemiştim; doğrusu zalimlere can yakan bir azap vardır» der.[22]

17 — İsrâ (الإسراء) • Ayet 16

Bir şehri yok etmek istediğimiz zaman, şımarık varlıklarına yola gelmelerini emrederiz, ama onlar yoldan çıkarlar. Artık o şehir yok olmayı hakeder. Biz de onu yerle bir ederiz.[16]

17 — İsrâ (الإسراء) • Ayet 85

Sana ruhun ne olduğunu soruyorlar, de ki: «Ruh, Rabbimin emrinden ibarettir. Bu hususta size pek az bilgi verilmiştir.»[85]

18 — Kehf (الكهف) • Ayet 10

Birkaç genç mağaraya sığınmış: «Rabbimiz! Katından bize rahmet ver ve işimizde doğruyu göster, bizi başarılı kıl» demişlerdi.[10]

Showing 21 to 40 of 69 results

Kelime ailesi

Anlam yelpazesi

Kavram ağı

Sure dağılımı

Vahiy sürecinde kullanım

Ayetler