ت

Kök listesi Cümledeki ilişkileri
360ayette
465kez geçiyor
64/114surede
2farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %77 · Medenî %23
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla) Alak 9 1. inen sure En çok geçtiği sure A’râf 28 kez

Kelime ailesi

Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.

KelimeTürVezinAnlamAdet
كُنْتَ
278 yazım
Zamir فَعَلْتَ Oldun 456
تَاللّٰهِ
2 yazım
Harfi Cer تَاللَّهِ Allah’a yemin olsun 9

Anlam yelpazesi

Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.

Oldun 37 Oldum 15 Gördün mü? 10 Ey babacığım 8 Allah’a yemin olsun 8 Onlara sordun 7 Dayandım 7 Ve emrolundum 6 Gördün 5 Emrolundum 5 Nimet verdin 4 Size getirdim 4 Değilsin 4 Söyledin 4
Diğer 261 anlam
Bize geldin mi? 4 Yaptın 4 Geldin 4 Onları gördün 4 Nimet verdim 3 Getirdin 3 Tevbe ettim 3 İsyan ettim 3 Size ulaştırdım 3 Gönderildim 3 İstedin 3 İnandım 3 Bildin 3 Algıladım 3 Yarattım 3 Onları uyarman 2 Sizi üstün kıldım 2 Kendiliğinden uydun 2 Teslim ettim 2 Çıktın 2 Kaldın 2 Kaldım 2 Adadım 2 İndirdin 2 Yarattın 2 İkisi oldu 2 Onlara getirdin 2 Söyledim 2 Ve oldum 2 Devam ettim 2 Güç yetirdin 2 Size söylüyorum, gördün mü? 2 Bana yasaklandı 2 Saptım 2 Beni yarattın 2 Ve onu yarattın 2 Beni azdırdın 2 Ve öğüt verdim 2 Attın 2 Size sordum 2 Verdin 2 Onu uydurdum 2 Emrolundun 2 Onu arzuladım 2 Bıraktım 2 Onları aldım 2 Onu seviyelendirdim 2 Ve üfledim 2 Okudun 2 Neredeyse sen 2 Unuttum 2 Onu yaptım 2 Öldüm 2 Gönderdin 2 Süreyi uzattım 2 Zulmettim 2 Öyleyse oldum 2 Sığındım 2 Sizi uyardım 2 Önceden yaptım 2 Onları çağırdım 2 Bize öğrettin 1 İndirdim 1 Onu yükledin 1 Bize yol gösterdin 1 İkisi karşılaştı 1 Onu koydum 1 Ona ad verdim 1 Ve size getirdim 1 Devam ettin 1 Size verdim 1 Erken gittin 1 Yumuşak davrandın 1 Karar verdin 1 Onu rezil ettin 1 Bize vaat ettin 1 Gerçekleştirdin 1 Yazdın 1 Bizi erteledin 1 Hemen doğru uyguladın 1 Tamamladım 1 Ve tamamladım 1 Ve razı oldum 1 Uzattın 1 Aciz mi kaldım? 1 Hükmettin 1 Ulaştırdın 1 Seni destekledim 1 Sana öğrettim 1 Engelledim 1 Vahyedildi 1 Bize doğru söyledin 1 Onu söyledim 1 Onu bildin 1 Bana emrettin 1 Beni vefat ettirdin 1 Değilim 1 Yönelttim 1 Ders yaptın 1 Süre verdin 1 Sana emrettim 1 Bize geldin 1 Giderdin 1 Seni seçip ayırdım 1 Sana verdim 1 Onları helak ettin 1 Değil miyim? 1 Çok istedim 1 Bize verdin 1 Onu seçtin 1 Sözleştin 1 Harcadın 1 Birleştirdin 1 İzin verdin 1 Onu aktardım 1 Bizi kurtardın 1 İsyan ettin 1 Ve oldun 1 Onları kovdum 1 Bizimle mücadele ettin 1 Hemen çoğalttın 1 İrade ettim 1 Bize getirdin 1 Ona isyan ettim 1 Güç yetirdim 1 Gördüm 1 Onları gördüm 1 İkinize haber verdim 1 Ve kendiliğimden uydum 1 Size emanet ettim 1 Bana verdin 1 Ve bana öğrettin 1 Hırslandın 1 Hemen süreyi uzattım 1 uyarsan 1 Ve size vaat ettim 1 Hemen sizden caydım 1 Sizi çağırdım 1 Örttüm 1 Yerleştirdim 1 isen 1 Onu yarattın 1 Andın 1 Sana söylüyorum, gördün mü? 1 İkram ettin 1 Beni erteledin 1 İddia ettin 1 Hesap ettin 1 Araştırarak bilgi sahibi oldun 1 Öyleyse döndürdün 1 Ve öyleyse dolduruldun 1 Unuttun 1 Geri döndürüldüm 1 Örttün mü? 1 Girdin 1 Onları şahit tuttum 1 Sana öğretildi 1 Kendiliğinden bana uydun 1 Onu yardın mı? 1 Öldürdün mü? 1 Sana sordum 1 Ulaştın 1 Öyleyse elbette edindin 1 Hemen irade ettim 1 Korktum 1 Ulaştım 1 Seni yarattım 1 Doğuruldum 1 Seni seçtim 1 (Sana) verildi 1 Koydum 1 Ve öldürdün 1 Hemen kaldın 1 Ve seni yetiştirdim 1 Bizi zorladın 1 Ve acele ettim 1 Hemen isyan ettin mi? 1 Kesinlikle ben 1 Söylersin 1 Gözetledim 1 Hemen avuçladım 1 Hemen onu fırlattım 1 Beni toplantı yerine getirdin 1 Hemen onu unuttun 1 Öyleyse ikisi bozuldu 1 Öldün 1 Bize getirdin mi? 1 Ve Allah’a yemin olsun 1 Size duyurdum 1 Onu aldım 1 Seviyelendin 1 Onlara karşılık verdim 1 Onlara emrettin 1 Onları metalandırdın 1 Edindim 1 Ve kaldın 1 Öyleyse firar ettim 1 Sizden korktum 1 Kul edindin 1 Edindin 1 Sana getirdim 1 Hastalandım 1 Öğüt vermen 1 Kuşattım 1 Ve sana getirdim 1 Buldum 1 Onu buldum 1 Doğru söyledin mi? 1 Ve teslim ettim 1 Korktun 1 Öldürdün 1 İkisi söyledi 1 Su verdin 1 Kurtuldun 1 İşçi tuttun 1 Tamamladın 1 Gerçekleştirdim 1 Öldürdüm 1 Bildim 1 Sevdin 1 Ona verildim 1 Ve nimet verdin 1 Araştırdın 1 Ayırdın 1 Onlara verdin 1 Yolu buldum 1 Aldım 1 Şaşırdın 1 Doğruladın 1 Sevdim 1 Kibirlendin mi? 1 Bana o verildi 1 Geri kaldım 1 Hemen yalanladın 1 Ve kibirlendin 1 Ortak ettin 1 Hemen onları aldım 1 Kapsadın 1 Onlara vaat ettin 1 Ona rahmet ettin 1 Bizi öldürdün 1 Ve bize hayat verdin 1 Döndürüldüm 1 Matalandırdım 1 Öyleyse hemen onları tanıdın 1 Onu taşkınlaştırdım 1 Doldun 1 Öyleyse onu gördün 1 Ve onları gördün 1 Bağışlanma istemek 1 Değilse? 1 Zannettim 1 Çağırdım 1 Açığa çıkardım 1 Ve gizledim 1 Ve kıldım 1 Ve döşedim 1 Onları hesap ettin 1 Helak ettim 1 Boş kaldın 1 ve gördüğün (zaman) 1

Kavram ağı

Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.

ق و ل 199 ↗ أ ل ه 128 ↗ ك و ن 121 ↗ ر ب ب 89 ↗ ع ل م 51 ↗ أ ت ي 47 ↗ ق و م 46 ↗ ر أ ي 44 ↗ أ م ن 42 ↗ ش ي أ 41 ↗ ج ي أ 40 ↗ ر س ل 36 ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

Vahiy sürecinde kullanım

Geçiş sayısı Sure uzunluğuna oranla

Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.

1. inen: Alak — 3 kez 2. inen: Kalem — 0 kez 3. inen: Müzzemmil — 0 kez 4. inen: Müddessir — 3 kez 5. inen: Fâtiha — 1 kez 6. inen: Tebbet — 0 kez 7. inen: Tekvîr — 0 kez 8. inen: A’lâ — 0 kez 9. inen: Leyl — 1 kez 10. inen: Fecr — 1 kez 11. inen: Duhâ — 0 kez 12. inen: İnşirâh — 1 kez 13. inen: Asr — 0 kez 14. inen: Âdiyât — 0 kez 15. inen: Kevser — 0 kez 16. inen: Tekâsür — 0 kez 17. inen: Mâ’ûn — 1 kez 18. inen: Kâfirûn — 0 kez 19. inen: Fil — 0 kez 20. inen: Felâk — 0 kez 21. inen: Nâs — 0 kez 22. inen: İhlâs — 0 kez 23. inen: Necm — 1 kez 24. inen: Abese — 0 kez 25. inen: Kadr — 0 kez 26. inen: Şems — 0 kez 27. inen: Bürûc — 0 kez 28. inen: Tîn — 0 kez 29. inen: Kureyş — 0 kez 30. inen: Kâri’a — 0 kez 31. inen: Kıyâme — 0 kez 32. inen: Hümeze — 0 kez 33. inen: Mürselât — 0 kez 34. inen: Kâf — 5 kez 35. inen: Beled — 1 kez 36. inen: Târık — 0 kez 37. inen: Kamer — 0 kez 38. inen: Sâd — 8 kez 39. inen: A’râf — 28 kez 40. inen: Cin — 0 kez 41. inen: Yâsîn — 2 kez 42. inen: Furkân — 3 kez 43. inen: Fâtır — 1 kez 44. inen: Meryem — 17 kez 45. inen: Tâ-Hâ — 24 kez 46. inen: Vâkı’a — 0 kez 47. inen: Şu’arâ — 16 kez 48. inen: Neml — 13 kez 49. inen: Kasas — 23 kez 50. inen: İsrâ — 11 kez 51. inen: Yûnus — 15 kez 52. inen: Hûd — 21 kez 53. inen: Yûsuf — 21 kez 54. inen: Hicr — 5 kez 55. inen: En’âm — 14 kez 56. inen: Sâffât — 6 kez 57. inen: Lokman — 1 kez 58. inen: Sebe’ — 3 kez 59. inen: Zümer — 12 kez 60. inen: Mü’min — 9 kez 61. inen: Fussilet — 2 kez 62. inen: Şûrâ — 5 kez 63. inen: Zuhruf — 5 kez 64. inen: Duhân — 1 kez 65. inen: Câsiye — 1 kez 66. inen: Ahkâf — 7 kez 67. inen: Zâriyât — 1 kez 68. inen: Gâşiye — 1 kez 69. inen: Kehf — 26 kez 70. inen: Nahl — 3 kez 71. inen: Nûh — 6 kez 72. inen: İbrahim — 5 kez 73. inen: Enbiyâ — 9 kez 74. inen: Mü’minûn — 3 kez 75. inen: Secde — 0 kez 76. inen: Tûr — 0 kez 77. inen: Mülk — 0 kez 78. inen: Hâkka — 1 kez 79. inen: Me’âric — 0 kez 80. inen: Nebe’ — 1 kez 81. inen: Nâzi’ât — 0 kez 82. inen: İnfitâr — 0 kez 83. inen: İnşikâk — 0 kez 84. inen: Rûm — 1 kez 85. inen: Ankebût — 4 kez 86. inen: Mutaffifîn — 0 kez 87. inen: Bakara — 20 kez 88. inen: Enfâl — 5 kez 89. inen: Âl-i İmrân — 20 kez 90. inen: Ahzâb — 6 kez 91. inen: Mümtehine — 0 kez 92. inen: Nisâ — 10 kez 93. inen: Zilzâl — 0 kez 94. inen: Hadîd — 0 kez 95. inen: Muhammed — 2 kez 96. inen: Ra’d — 6 kez 97. inen: Rahmân — 0 kez 98. inen: İnsan — 4 kez 99. inen: Talâk — 0 kez 100. inen: Beyyine — 0 kez 101. inen: Haşr — 1 kez 102. inen: Nûr — 2 kez 103. inen: Hac — 4 kez 104. inen: Münâfikûn — 4 kez 105. inen: Mücâdele — 0 kez 106. inen: Hucurât — 0 kez 107. inen: Tahrîm — 0 kez 108. inen: Teğâbun — 0 kez 109. inen: Saff — 0 kez 110. inen: Cum’a — 0 kez 111. inen: Fetih — 0 kez 112. inen: Mâide — 23 kez 113. inen: Tevbe — 4 kez 114. inen: Nasr — 1 kez
← ilk inenson inen →

Ayetler

كُنْتَ ✕ Süzgeci kaldır

352 ayet

21 — Enbiyâ (الأنبياء) • Ayet 30
اَوَلَمْ يَرَ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا اَنَّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقاً فَفَتَقْنَاهُمَاۜ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَٓاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۜ اَفَلَا يُؤْمِنُونَ
İnkar edenler, gökler ve yer yapışıkken onları ayırdığımızı ve bütün canlıları sudan meydana getirdiğimizi bilmezler mi? İnanmıyorlar mı?[30]
21 — Enbiyâ (الأنبياء) • Ayet 34
وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۜ اَفَا۬ئِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخَالِدُونَ
Senden önce de hiçbir insanı ölümsüz kılmadık, sen ölürsün de onlar baki kalır mı?[34]
21 — Enbiyâ (الأنبياء) • Ayet 55
قَالُٓوا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللَّاعِب۪ينَ
«Sen bize gerçeği mi getirdin yoksa şaka mı ediyorsun?» dediler.[55]
21 — Enbiyâ (الأنبياء) • Ayet 62
قَالُٓوا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يَٓا اِبْرٰه۪يمُۜ
İbrahim gelince, ona: «Ey İbrahim, bunu tanrılarımıza sen mi yaptın?» dediler.[62]
21 — Enbiyâ (الأنبياء) • Ayet 65
ثُمَّ نُكِسُوا عَلٰى رُؤُ۫سِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُ۬لَٓاءِ يَنْطِقُونَ
Kendi kendilerine: «Doğrusu siz haksızsınız», sonra kafalarında olan eski inançlarına dönerek: «Ey İbrahim! bunların konuşmayacağını, and olsun ki, bilirsin» dediler.[64-65]
21 — Enbiyâ (الأنبياء) • Ayet 87
وَذَا النُّونِ اِذْ ذَهَبَ مُغَاضِباً فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِي الظُّلُمَاتِ اَنْ لَٓا اِلٰهَ اِلَّٓا اَنْتَ سُبْحَانَكَۗ اِنّ۪ي كُنْتُ مِنَ الظَّالِم۪ينَۚ
Zünnun (Balık Sahibi; Yunus) hakkında söylediğimizi de an. O, öfkelenerek giderken, kendisini sıkıntıya sokmayacağımızı sanmıştı; fakat sonunda karanlıklar içinde: «Senden başka tanrı yoktur, Sen münezzehsin, doğrusu ben haksızlık edenlerdenim» diye seslenmişti.[87]
21 — Enbiyâ (الأنبياء) • Ayet 109
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَٓاءٍۜ وَاِنْ اَدْر۪ٓي اَقَر۪يبٌ اَمْ بَع۪يدٌ مَا تُوعَدُونَ
Eğer yüz çevirirlerse, de ki: «Size düpedüz açıkladım; tehdit olunduğunuz şeyin yakın mı uzak mı olduğunu bilmem.»[109]
22 — Hac (الحج) • Ayet 44
وَاَصْحَابُ مَدْيَنَۚ وَكُذِّبَ مُوسٰى فَاَمْلَيْتُ لِلْكَافِر۪ينَ ثُمَّ اَخَذْتُهُمْۚ فَكَيْفَ كَانَ نَك۪يرِ
Seni yalancı sayıyorlarsa bil ki, onlardan önce Nuh milleti, Ad, Semud, İbrahim milleti, Lut milleti ve Medyen halkı da peygamberlerini yalancı saymış ve Musa da yalanlanmıştı. Ama Ben, kafirlere önce mehil verdim, sonra da onları yakalayıverdim; Beni tanımamak nasılmış görsünler.[42-44]
22 — Hac (الحج) • Ayet 48
وَكَاَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ اَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ اَخَذْتُهَاۚ وَاِلَيَّ الْمَص۪يرُ۟
Nice kasabalara, haksız oldukları halde, mehil vermiştim; sonunda onları yakalayıverdim. Dönüş ancak Bana’dır.[48]
23 — Mü’minûn (المؤمنون) • Ayet 28
فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذ۪ي نَجّٰينَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِم۪ينَ
Ey Nuh! Sen ve beraberindekiler gemiye yerleşince: «Bizi zalim milletten kurtaran Allah’a hamdolsun» de.[28]
23 — Mü’minûn (المؤمنون) • Ayet 100
لَعَلّ۪ٓي اَعْمَلُ صَالِحاً ف۪يمَا تَرَكْتُ كَلَّاۜ اِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَٓائِلُهَاۜ وَمِنْ وَرَٓائِهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
Onlardan birine ölüm gelince: «Rabbim! Beni geri çevir, belki, yapmadan bıraktığımı tamamlar, iyi iş işlerim» der. Hayır; bu söylediği sadece kendi lafıdır. Tekrar diriltilecekleri güne kadar arkalarında geriye dönmekten onları alıkoyan bir engel vardır.[99-100]
23 — Mü’minûn (المؤمنون) • Ayet 111
اِنّ۪ي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُٓواۙ اَنَّهُمْ هُمُ الْفَٓائِزُونَ
Allah: «Sinin orada! Benimle konuşmayın. Kullarımdan bir topluluk: «Rabbimiz! inandık, artık bizi bağışla, bize acı. Sen acıyanların en iyisisin» diyordu. Siz ise, onları alaya alıyordunuz. Bu yaptıklarınız size Beni anmayı unutturuyordu. Onlara hep gülüyordunuz. Sabretmelerine karşılık bugün onları mükafatlandırdım. Doğrusu onlar kurtulanlardır» der.[108-111]
24 — Nûr (النور) • Ayet 53
وَاَقْسَمُوا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَئِنْ اَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّۜ قُلْ لَا تُقْسِمُواۚ طَاعَةٌ مَعْرُوفَةٌۜ اِنَّ اللّٰهَ خَب۪يرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
Eğer kendilerine emredersen, o iki yüzlüler, savaşa çıkacaklarına bütün güçleriyle yemin ederler. De ki: «Yemin etmeyin; itaatiniz malumdur. Allah yaptıklarınızdan şüphesiz haberdardır.»[53]
24 — Nûr (النور) • Ayet 62
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا بِاللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَاِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوهُۜ اِنَّ الَّذ۪ينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ اُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ يُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَرَسُولِه۪ۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَح۪يمٌ
Doğrusu Allah’a ve Peygamberine inanan Müminler, Peygamberle beraber bir işe karar vermek için toplandıklarında, ondan izin almaksızın gitmezler. Senden izin isteyenler, işte onlar, Allah’a ve Peygamberine inananlardır. Bazı işleri için senden izin isterlerse, içlerinden dilediğine izin ver, Allah’tan, onların bağışlanmalarını dile. Allah şüphesiz bağışlar, merhamet eder.[62]
25 — Furkân (الفرقان) • Ayet 18
قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنْبَغ۪ي لَـنَٓا اَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ اَوْلِيَٓاءَ وَلٰكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَاٰبَٓاءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا الذِّكْرَۚ وَكَانُوا قَوْماً بُوراً
Onlar: «Haşa; Seni bırakıp başka dostlar edinmek bize yaraşmaz; fakat Sen onlara ve babalarına nimetler verdin de sonunda Seni anmayı unuttular ve helaki hak eden bir millet oldular» derler.[18]
25 — Furkân (الفرقان) • Ayet 27
وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَب۪يلاً
O gün, zalim kimse ellerini ısırıp: «Keşke Peygamberle beraber bir yol tutsaydım, vay başıma gelene; keşke falancayı dost edinmeseydim. And olsun ki beni, bana gelen Kuran’dan o saptırdı. Şeytan insanı yalnız ve yardımcısız bırakıyor» der.[27-29]
25 — Furkân (الفرقان) • Ayet 43
اَرَاَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهُ هَوٰيهُۜ اَفَاَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَك۪يلاًۙ
Hevesini kendine tanrı edineni gördün mü? Ona sen mi vekil olacaksın?[43]
26 — Şu’arâ (الشعراء) • Ayet 18
قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ ف۪ينَا وَل۪يداً وَلَبِثْتَ ف۪ينَا مِنْ عُمُرِكَ سِن۪ينَ
Firavun Musa’ya: «Biz seni çocukken yanımıza alıp büyütmedik mi? Hayatının birçok yıllarını aramızda geçirmedin mi? Sonunda yapacağını da yaptın. Sen nankörün birisin» dedi.[18-19]
26 — Şu’arâ (الشعراء) • Ayet 19
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّت۪ي فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكَافِر۪ينَ
Firavun Musa’ya: «Biz seni çocukken yanımıza alıp büyütmedik mi? Hayatının birçok yıllarını aramızda geçirmedin mi? Sonunda yapacağını da yaptın. Sen nankörün birisin» dedi.[18-19]
26 — Şu’arâ (الشعراء) • Ayet 20
قَالَ فَعَلْتُـهَٓا اِذاً وَاَنَا۬ مِنَ الضَّٓالّ۪ينَۜ
Musa: «O işi kasden yaptımsa sapıklardan biri sayılırım. Bu yüzden sizden korkunca aranızdan kaçtım. Sonra, Rabbim bana hikmet verip, beni peygamber yaptı. Başıma kaktığın bu nimet, İsrailoğullarını kendine köle ettiğinden ötürüdür» dedi.[20-22]
Yükleniyor...