ك و ن

Kök listesi Cümledeki ilişkileri

1.176ayette

1.390kez geçiyor

86/114surede

23farklı kelime

Mekkî / Medenî

Mekkî %66 · Medenî %34

İlk inen ayet (nüzul sırasıyla) Alak 11 1. inen sure En çok geçtiği sure Nisâ 114 kez

Kelime ailesi

Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.

Kelime	Tür	Vezin	Anlam	Adet
كَانَ 13 yazım كَانَ323 كَانُوا210 وَكَانَ84 وَكَانُوا33 كَانُٓوا19 فَكَانَ8 لَكَانَ6 فَكَانُوا4 كَانَتَا3 كَانَا2 وَكَانُٓوا2 اَكَانَ1 فَـكَانُوا1	Feale-Yefulu	فَعَلَ	Oldu	696
كُنْتُمْ 20 yazım كُنْتُمْ186 كُنَّا60 كُنْتَ33 وَكُنَّا16 كُنْتُ15 وَكُنْتُمْ8 كُنْ8 كُنَّ3 وَكُنْ3 وَكُنْتُ2 وَكُنْتَ2 فَكُنْتُمْ2 كُنْتُنَّ2 لَكُنْتُ2 لَكُنْتُمْ1 لَكُنَّٓا1 كُنْتِ1 كُنَّٓا1 لَكُنَّا1 لَـكُنَّا1	Feale-Yefulu	فَعَلْتُمْ	Oldunuz	348
تَكُونُوا 18 yazım تَكُونُوا19 تَكُونَ14 تَكُونُ11 تَكُونَنَّ9 فَتَكُونَ6 لِتَكُونَ3 فَتَكُونَا2 تَكُونُٓوا2 لِتَكُونُوا2 تَكُونَا2 وَتَكُونُوا2 لَتَكُونَنَّ2 وَتَكُونُ2 فَتَكُونُونَ1 فَتَكُونُ1 وَتَكُونَ1 وَلَتَكُونَنَّ1 وَلِتَكُونَ1	Feale-Yefulu	تَفْعُلُوا	Olur	81
يَكُونُ 19 yazım يَكُونُ18 يَكُونَ17 يَكُونُوا12 فَيَكُونُ7 وَيَكُونَ3 لِيَكُونَ3 فَيَكُونُ۟2 لِيَكُونُوا2 يَكُونَا1 فَلْيَكُونُوا1 وَلِيَكُونَ1 وَلَيَكُوناً1 وَيَكُونُونَ1 فَيَكُونَ1 لَيَكُونُنَّ1 لِيَكُونَا1 يَكُونُٓوا1 يَكُونُونَ1 سَيَكُونُ1	Feale-Yefulu	يَفْعُلُ	Olur	75
كَانَتْ 6 yazım كَانَتْ27 فَكَانَتْ3 وَكَانَتِ3 فَـكَانَتْ2 وَكَانَتْ1 كَانَتِ1	Feale-Yefulu	فَعَلَتْ	Oldu	37
يَكُنْ 3 yazım يَكُنْ27 يَكُنِ4 يَكُنَّ1	Feale-Yefulu	يَفْعُلْ	Olur	32
تَكُنْ 3 yazım تَكُنْ19 وَلْتَكُنْ1 فَتَكُنْ1	Feale-Yefulu	تَفْعُلْ	Olur	21
مَكَانٍ 4 yazım مَكَانٍ10 مَكَانَ4 مَكَانَهُ3 مَكَانَكُمْ1	İsim	فَعَالٍ	Mekan	18
لَنَكُونَنَّ 5 yazım لَنَكُونَنَّ5 وَنَكُونَ3 نَكُونَ2 وَلَنَكُونَنَّ1 فَنَكُونَ1	Feale-Yefulu	لَنَفْعُلَنَّ	Kesinlikle olacağız	12
كُونُوا 4 yazım كُونُوا8 وَكُونُوا1 كُون۪ي1 كُونُٓوا1	Feale-Yefulu	افْعُلُوا	Olun	11
اَكُونَ 3 yazım اَكُونَ9 لَاَكُونَنَّ1 فَاَكُونَ1	Feale-Yefulu	أَفْعُلَ	Olurum	11
يَكُ	Feale-Yefulu	يَفْعُلْ	Olur	8
تَكُ	Feale-Yefulu	تَفْعُلْ	Olma	7
مَكَاناً	İsim	فَعَالًا	Mekan	7
اَكُنْ 2 yazım اَكُنْ4 وَاَكُنْ2	Feale-Yefulu	أَفْعُلْ	Olurum	6
مَكَانَتِكُمْ 2 yazım مَكَانَتِكُمْ4 مَكَانَتِهِمْ1	İsim	فَعَالَتِكُمْ	İmkanınız	5
نَكُنْ	Feale-Yefulu	نَفْعُلْ	Oluruz	4
كُنْتَ	Feale-Yefulu	فَعَلْتَ	Oldun	2
كُنْتُمْ	Feale-Yefulu	فَعَلْتُمْ	Oldunuz	2
كُنَّا	Feale-Yefulu	فَعَلْنَا	Olduk	2
مَكَاناً	Mekan Zarfı	فَعَالًا	Mekan	2
نَكُ	Feale-Yefulu	نَفْعُلْ	Oluruz	2
اَكُ	Feale-Yefulu	أَفْعُلْ	Olurum	1

Anlam yelpazesi

Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.

Oldu 417 Oldular 236 Oldunuz 186 Olur 98 Olduk 67 Oldun 36 Ve oldular 32 Ve oldu 25 Mekan 23 Oldum 15 Olurum 14 Olurlar 14 Olursun 12 Ve olduk 12

Diğer 69 anlam

Hemen olur 11 Olma 11 Olmayın 10 Olursunuz 10 Olun 9 Ol 9 Kesinlikle olma 9 Hemen oldu 9 Oluruz 8 Ve oldunuz 7 Ve olur 6 Öyleyse oldu 6 Olması için 6 İkisi oldu 5 Kesinlikle olacağız 5 İmkanınız 4 Hemen olursun 3 Ve oluruz 3 Öyleyse olduk 3 Onun mekanı 3 Ve ol 3 İkiniz olmanız sebebiyle 2 Olmanız için 2 Ve oldum 2 Ve olması için 2 Olmasın 2 İkiniz olursunuz 2 olduğunuz 2 Olman sebebiyle 2 Ve olursunuz 2 Olmaları için 2 Olması sebebiyle 2 Hemen oldunuz 2 Kesinlikle olacaksın 2 Öyleyse oldum 2 -dığı şey 2 Olmaları 1 Olmadılar 1 siz idiyseniz 1 idiyseniz 1 Öyleyse oldunuz 1 olsanız 1 İkisi olur 1 Olsun 1 Hemen olursunuz 1 Öyleyse olsunlar 1 Kesinlikle olacağım 1 Ve kesinlikle olacağız 1 Ve olun 1 Oldu mu? 1 Yerinizde kalın 1 Ve oldun 1 Ve kesinlikle olacak 1 Ve olurum 1 isen 1 Ve olurlar 1 Olmamız sebebiyle 1 Şey nedir? 1 Ol- 1 Kesinlikle olacaklar 1 Onların mekanı 1 Olmam sebebiyle 1 Ve kesinlikle olacaksın 1 İkisinin olması için 1 onlar ol- 1 Hemen sadaka veririm 1 Yakında olacak 1 -dir. 1 ol- 1

Kavram ağı

Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.

أ ل ه 441 ↗ ق و ل 369 ↗ أ م ن 197 ↗ ر ب ب 159 ↗ ع ل م 157 ↗ ق و م 131 ↗ ك ف ر 123 ↗ أ ت ي 122 ↗ ع م ل 110 ↗ ر س ل 100 ↗ ش ي أ 98 ↗ أ ي ي 98 ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114

Ayetler

+ أ م ن ile birlikte ✕ Süzgeci kaldır

197 ayet

Renkler türü, ton kökü gösterir — ك و ن: koyu (isim, fiil) · أ م ن: açık (isim, fiil)

48 — Fetih (الفتح) • Ayet 26

İnkar edenler, gönüllerindeki cahiliyye çağının asabiyet ateşini ateşlendirdiklerinde, Allah, Peygamberine ve inananlara huzur indirdi; onların takva sözünü tutmalarını sağladı. Onlar, bu söze layık ve ehil kimselerdi. Allah her şeyi bilmektedir.[26]

49 — Hucurât (الحجرات) • Ayet 11

Ey inananlar! Bir topluluk bir diğerini alaya almasın, belki de onlar kendilerinden daha iyidirler. Kadınlar da başka kadınları alaya almasınlar, belki onlar kendilerinden daha iyidirler. Kendi kendinizi ayıplamayın; birbirinizi kötü lakaplarla çağırmayın; inandıktan sonra yoldan çıkmış olmak ne kötü bir addır. Tevbe etmeyenler, işte onlar zalimlerdir.[11]

49 — Hucurât (الحجرات) • Ayet 17

Müslüman oldular diye seni minnet altında bırakmak isterler; de ki: «Müslüman olmanızla beni minnet altında tutmayın, hayır; eğer doğru kimselerseniz, sizi imana eriştirmekle Allah sizi minnet altında bırakır.»[17]

51 — Zâriyât (الذاريات) • Ayet 35

Bunun üzerine, suçlu milletin arasında bulunan müminleri çıkardık.[35]

57 — Hadîd (الحديد) • Ayet 8

Peygamber sizi, Rabbinize inanmaya çağırdığı halde, Allah’a niçin inanmazsınız? Hem O, sizden söz almıştı, inanmışlar iseniz; bu çağrıya koşun.[8]

57 — Hadîd (الحديد) • Ayet 16

İnananların gönüllerinin Allah’ı anması ve O’ndan inen gerçeğe içten bağlanması zamanı daha gelmedi mi? Onlar, daha önce kendilerine kitap verilenler gibi olmasınlar; onların üzerinden uzun zaman geçti de kalbleri katılaştı; çoğu, yoldan çıkmış kimselerdir.[16]

58 — Mücâdele (المجادلة) • Ayet 22

Allah’a ve ahiret gününe inanan bir milletin, babaları veya oğulları veya kardeşleri ya da akrabaları olsa bile Allah’a ve Peygamberine karşı gelenlere, sevgi beslediklerini görmezsin. İşte Allah, imanı bunların kalblerine yazmış, katından bir nur ile onları desteklemiştir. Onları, içlerinden ırmaklar akan, içinde temelli kalacakları cennetlere koyar. Allah onlardan hoşnut olmuştur, onlar da Allah’tan hoşnut olmuştur. İşte bunlar, Allah’tan yana olanlardır. İyi bilin ki, saadete erecek olanlar, Allah’tan yana olanlardır.[22]

59 — Haşr (الحشر) • Ayet 9

Daha önceden Medine’yi yurt edinmiş ve gönüllerine imanı yerleştirmiş olan kimseler, kendilerine hicret edip gelenleri severler; onlara verilenler karşısında içlerinde bir çekememezlik hissetmezler; kendileri zaruret içinde bulunsalar bile onları kendilerinden önde tutarlar. Nefsinin tamahkarlığından korunabilmiş kimseler, işte onlar saadete erenlerdir.[9]

60 — Mümtehine (الممتحنة) • Ayet 1

Ey inananlar! Benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olanları dost edinmeyin. Onlar, size gelen gerçeği inkar etmişken, onlara sevgi gösteriyorsunuz; oysa onlar, Rabbiniz olan Allah’a inandığınızdan ötürü sizi ve Peygamberi yurdunuzdan çıkarıyorlar. Eğer sizler Benim yolumda savaşmak ve rızamı kazanmak için çıkmışsanız onlara nasıl sevgi gösterirsiniz? Ben, sizin gizlediğinizi de, açığa vurduğunuzu da bilirim. İçinizden onlara sevgi gösteren kimse, şüphesiz doğru yoldan sapmıştır.[1]

60 — Mümtehine (الممتحنة) • Ayet 4

İbrahim ve onunla beraber olanlarda, sizin için uyulacak güzel bir örnek vardır. Onlar milletlerine şöyle demişlerdi: «Biz sizden ve Allah’tan başka taptıklarınızdan uzağız; sizin dininizi inkar ediyoruz; bizimle sizin aranızda yalnız Allah’a inanmanıza kadar ebedi düşmanlık ve öfke başgöstermiştir.» -Yalnız, İbrahim’in, babasına: «And olsun ki, senin için mağfiret dileyeceğim, fakat sana Allah’tan gelecek herhangi bir şeyi savmaya gücüm yetmez» sözü bu örneğin dışındadır- «Rabbimiz! Sana güvendik, Sana yöneldik; dönüş Sanadır.»[4]

61 — Saff (الصف) • Ayet 11

Allah’a ve Peygamberine inanırsınız; Allah yolunda canlarınızla, mallarınızla cihat edersiniz; bilseniz, bu sizin için en iyi yoldur.[11]

61 — Saff (الصف) • Ayet 14

Ey inananlar! Allah’ın dininin yardımcıları olun. Nitekim, Meryem oğlu İsa, Havarilere: «Allah’a giden yolda yardımcılarım kimlerdir?» deyince, Havariler: «Allah’ın dininin yardımcıları biziz» demişlerdi. İsrailoğullarının bir takımı böylece inanmış, bir takımı da inkar etmişti; ama Biz, inananları düşmanlarına karşı destekledik de üstün geldiler.[14]

62 — Cum’a (الجمعة) • Ayet 9

Ey inananlar! Cuma günü namaz için ezan okunduğu zaman Allah’ı anmaya koşun; alım satımı bırakın; bilseniz, bu sizin için daha iyidir.[9]

65 — Talâk (الطلاق) • Ayet 2

Kadınların iddet süreleri biteceğinde, onları ya uygun bir şekilde alıkoyun, ya da onlardan ayrılın; içinizden de iki adil şahit getirin; şahidliği Allah için yapın; işte bu, Allaha ve ahiret gününe inanan kimseye verilen öğüttür. Allah, kendisine karşı gelmekten sakınan kimseye kurtuluş yolu sağlar, ona beklemediği yerden rızık verir. Allaha güvenen kimseye O yeter. Allah, buyruğunu yerine getirendir. Allah her şey için bir ölçü var etmiştir.[2-3]

69 — Hâkka (الحاقة) • Ayet 33

«Çünkü, o, yüce Allah’a inanmazdı.»[33]

83 — Mutaffifîn (المطففين) • Ayet 29

Suçlular, şüphesiz, inanmış olanlara gülerlerdi.[29]

90 — Beled (البلد) • Ayet 17

Sonra, inanıp birbirlerine sabır tavsiye edenlerden, merhametlilerden olmayı tavsiye edenlerden olmaktır.[17]

« Previous
Next »

Showing 181 to 197 of 197 results

Kelime ailesi

Anlam yelpazesi

Kavram ağı

Sure dağılımı

Vahiy sürecinde kullanım

Ayetler