ك و ن

Kök listesi Cümledeki ilişkileri

1.176ayette

1.390kez geçiyor

86/114surede

23farklı kelime

Mekkî / Medenî

Mekkî %66 · Medenî %34

İlk inen ayet (nüzul sırasıyla) Alak 11 1. inen sure En çok geçtiği sure Nisâ 114 kez

Kelime ailesi

Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.

Kelime	Tür	Vezin	Anlam	Adet
كَانَ 13 yazım كَانَ323 كَانُوا210 وَكَانَ84 وَكَانُوا33 كَانُٓوا19 فَكَانَ8 لَكَانَ6 فَكَانُوا4 كَانَتَا3 كَانَا2 وَكَانُٓوا2 اَكَانَ1 فَـكَانُوا1	Feale-Yefulu	فَعَلَ	Oldu	696
كُنْتُمْ 20 yazım كُنْتُمْ186 كُنَّا60 كُنْتَ33 وَكُنَّا16 كُنْتُ15 وَكُنْتُمْ8 كُنْ8 كُنَّ3 وَكُنْ3 وَكُنْتُ2 وَكُنْتَ2 فَكُنْتُمْ2 كُنْتُنَّ2 لَكُنْتُ2 لَكُنْتُمْ1 لَكُنَّٓا1 كُنْتِ1 كُنَّٓا1 لَكُنَّا1 لَـكُنَّا1	Feale-Yefulu	فَعَلْتُمْ	Oldunuz	348
تَكُونُوا 18 yazım تَكُونُوا19 تَكُونَ14 تَكُونُ11 تَكُونَنَّ9 فَتَكُونَ6 لِتَكُونَ3 فَتَكُونَا2 تَكُونُٓوا2 لِتَكُونُوا2 تَكُونَا2 وَتَكُونُوا2 لَتَكُونَنَّ2 وَتَكُونُ2 فَتَكُونُونَ1 فَتَكُونُ1 وَتَكُونَ1 وَلَتَكُونَنَّ1 وَلِتَكُونَ1	Feale-Yefulu	تَفْعُلُوا	Olur	81
يَكُونُ 19 yazım يَكُونُ18 يَكُونَ17 يَكُونُوا12 فَيَكُونُ7 وَيَكُونَ3 لِيَكُونَ3 فَيَكُونُ۟2 لِيَكُونُوا2 يَكُونَا1 فَلْيَكُونُوا1 وَلِيَكُونَ1 وَلَيَكُوناً1 وَيَكُونُونَ1 فَيَكُونَ1 لَيَكُونُنَّ1 لِيَكُونَا1 يَكُونُٓوا1 يَكُونُونَ1 سَيَكُونُ1	Feale-Yefulu	يَفْعُلُ	Olur	75
كَانَتْ 6 yazım كَانَتْ27 فَكَانَتْ3 وَكَانَتِ3 فَـكَانَتْ2 وَكَانَتْ1 كَانَتِ1	Feale-Yefulu	فَعَلَتْ	Oldu	37
يَكُنْ 3 yazım يَكُنْ27 يَكُنِ4 يَكُنَّ1	Feale-Yefulu	يَفْعُلْ	Olur	32
تَكُنْ 3 yazım تَكُنْ19 وَلْتَكُنْ1 فَتَكُنْ1	Feale-Yefulu	تَفْعُلْ	Olur	21
مَكَانٍ 4 yazım مَكَانٍ10 مَكَانَ4 مَكَانَهُ3 مَكَانَكُمْ1	İsim	فَعَالٍ	Mekan	18
لَنَكُونَنَّ 5 yazım لَنَكُونَنَّ5 وَنَكُونَ3 نَكُونَ2 وَلَنَكُونَنَّ1 فَنَكُونَ1	Feale-Yefulu	لَنَفْعُلَنَّ	Kesinlikle olacağız	12
كُونُوا 4 yazım كُونُوا8 وَكُونُوا1 كُون۪ي1 كُونُٓوا1	Feale-Yefulu	افْعُلُوا	Olun	11
اَكُونَ 3 yazım اَكُونَ9 لَاَكُونَنَّ1 فَاَكُونَ1	Feale-Yefulu	أَفْعُلَ	Olurum	11
يَكُ	Feale-Yefulu	يَفْعُلْ	Olur	8
تَكُ	Feale-Yefulu	تَفْعُلْ	Olma	7
مَكَاناً	İsim	فَعَالًا	Mekan	7
اَكُنْ 2 yazım اَكُنْ4 وَاَكُنْ2	Feale-Yefulu	أَفْعُلْ	Olurum	6
مَكَانَتِكُمْ 2 yazım مَكَانَتِكُمْ4 مَكَانَتِهِمْ1	İsim	فَعَالَتِكُمْ	İmkanınız	5
نَكُنْ	Feale-Yefulu	نَفْعُلْ	Oluruz	4
كُنْتَ	Feale-Yefulu	فَعَلْتَ	Oldun	2
كُنْتُمْ	Feale-Yefulu	فَعَلْتُمْ	Oldunuz	2
كُنَّا	Feale-Yefulu	فَعَلْنَا	Olduk	2
مَكَاناً	Mekan Zarfı	فَعَالًا	Mekan	2
نَكُ	Feale-Yefulu	نَفْعُلْ	Oluruz	2
اَكُ	Feale-Yefulu	أَفْعُلْ	Olurum	1

Anlam yelpazesi

Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.

Oldu 417 Oldular 236 Oldunuz 186 Olur 98 Olduk 67 Oldun 36 Ve oldular 32 Ve oldu 25 Mekan 23 Oldum 15 Olurum 14 Olurlar 14 Olursun 12 Ve olduk 12

Diğer 69 anlam

Hemen olur 11 Olma 11 Olmayın 10 Olursunuz 10 Olun 9 Ol 9 Kesinlikle olma 9 Hemen oldu 9 Oluruz 8 Ve oldunuz 7 Ve olur 6 Öyleyse oldu 6 Olması için 6 İkisi oldu 5 Kesinlikle olacağız 5 İmkanınız 4 Hemen olursun 3 Ve oluruz 3 Öyleyse olduk 3 Onun mekanı 3 Ve ol 3 İkiniz olmanız sebebiyle 2 Olmanız için 2 Ve oldum 2 Ve olması için 2 Olmasın 2 İkiniz olursunuz 2 olduğunuz 2 Olman sebebiyle 2 Ve olursunuz 2 Olmaları için 2 Olması sebebiyle 2 Hemen oldunuz 2 Kesinlikle olacaksın 2 Öyleyse oldum 2 -dığı şey 2 Olmaları 1 Olmadılar 1 siz idiyseniz 1 idiyseniz 1 Öyleyse oldunuz 1 olsanız 1 İkisi olur 1 Olsun 1 Hemen olursunuz 1 Öyleyse olsunlar 1 Kesinlikle olacağım 1 Ve kesinlikle olacağız 1 Ve olun 1 Oldu mu? 1 Yerinizde kalın 1 Ve oldun 1 Ve kesinlikle olacak 1 Ve olurum 1 isen 1 Ve olurlar 1 Olmamız sebebiyle 1 Şey nedir? 1 Ol- 1 Kesinlikle olacaklar 1 Onların mekanı 1 Olmam sebebiyle 1 Ve kesinlikle olacaksın 1 İkisinin olması için 1 onlar ol- 1 Hemen sadaka veririm 1 Yakında olacak 1 -dir. 1 ol- 1

Kavram ağı

Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.

أ ل ه 441 ↗ ق و ل 369 ↗ أ م ن 197 ↗ ر ب ب 159 ↗ ع ل م 157 ↗ ق و م 131 ↗ ك ف ر 123 ↗ أ ت ي 122 ↗ ع م ل 110 ↗ ر س ل 100 ↗ ش ي أ 98 ↗ أ ي ي 98 ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114

Ayetler

+ أ ت ي ile birlikte ✕ Süzgeci kaldır

122 ayet

Renkler türü, ton kökü gösterir — ك و ن: koyu (isim, fiil) · أ ت ي: açık (isim, fiil)

40 — Mü’min (غافر) • Ayet 22

Bu, kendilerine açık belgelerle gelen peygamberlerini inkar etmelerinden ötürüdür. Allah da onları bunun için yakalamıştır. Doğrusu O, kuvvetlidir, cezalandırması da şiddetlidir.[22]

40 — Mü’min (غافر) • Ayet 50

Bekçiler: «Size, belgelerle peygamberleriniz gelmiş miydi?» derler. Onlar da: «Evet, gelmişti» derler. Bekçiler: «O halde kendiniz yalvarın» derler. İnkarcıların yalvarışı şüphesiz boşunadır.[50]

40 — Mü’min (غافر) • Ayet 78

And olsun ki, senden önce birçok peygamberler gönderdik; sana onların kimini anlattık, kimini anlatmadık; hiçbir peygamber, Allah’ın izni olmadan bir mucize getiremez. Allah’ın buyruğu gelince iş gerçekten biter. İşte o zaman, boşa uğraşanlar hüsranda kalırlar.[78]

42 — Şûrâ (الشورى) • Ayet 20

Ahiret kazancını isteyenin kazancını artırırız; dünya kazancını isteyene de ondan veririz; ama ahirette bir payı bulunmaz.[20]

43 — Zuhruf (الزخرف) • Ayet 7

Kendilerine gelen her peygamberi onlar mutlaka alaya alırlardı.[7]

44 — Duhân (الدخان) • Ayet 36

Doğrusu inkarcılar, «Olum bir defadır, tekrar diriltilmeyeceğiz. Eğer doğru sözlü iseniz bize babalarımızı getirsenize» derler.[34-36]

45 — Câsiye (الجاثية) • Ayet 17

Din konusunda, onlara belgeler verdik; ancak, kendilerine ilim geldikten sonra birbirini çekememezlikten ayrılığa düştüler. Rabbin kıyamet günü, ayrılığa düştükleri şeyler hakkında şüphesiz aralarında hükmedecektir.[17]

45 — Câsiye (الجاثية) • Ayet 25

Ayetlerimiz onlara açıkça okunduğu zaman, delilleri yalnızca: «Doğru sözlü iseniz babalarımızı getirin bakalım» demek olur.[25]

46 — Ahkâf (الأحقاف) • Ayet 4

De ki: «Allah’ı bırakıp taptığınız şeyleri görüyor musunuz? Yeryüzünde ne yaratmışlar bana göstersenize! Yoksa Allah’la ortaklıkları göklerde midir? Eğer doğru sözlü iseniz, size indirilmiş bir kitap veya intikal etmiş bir bilgi kalıntısı varsa bana getirin.»[4]

46 — Ahkâf (الأحقاف) • Ayet 22

«Bize, bizi tanrılarımızdan alıkoymak için mi geldin? Doğru sözlülerden isen, bizi tehdit ettiğin şeyi başımıza getir» dediler.[22]

51 — Zâriyât (الذاريات) • Ayet 16

Doğrusu, Allah’a karşı gelmekten sakınanlar, Rablerinin kendilerine verdiğini almış olarak bahçelerde ve pınar başlarındadırlar. Çünkü onlar, bundan önce iyi davrananlardı.[15-16]

52 — Tûr (الطور) • Ayet 34

Eğer iddialarında samimi iseler Kuran’ın benzeri bir söz meydana getirsinler.[34]

57 — Hadîd (الحديد) • Ayet 16

İnananların gönüllerinin Allah’ı anması ve O’ndan inen gerçeğe içten bağlanması zamanı daha gelmedi mi? Onlar, daha önce kendilerine kitap verilenler gibi olmasınlar; onların üzerinden uzun zaman geçti de kalbleri katılaştı; çoğu, yoldan çıkmış kimselerdir.[16]

59 — Haşr (الحشر) • Ayet 7

Allah’ın, fethedilen memleketler halkının mallarından Peygamberine verdikleri; Allah, Peygamber, yakınlar, yetimler, yoksullar ve yolda kalmışlar içindir; ta ki içinizdeki zenginler arasında elden ele dolaşan bir devlet olmasın. Peygamber size ne verirse onu alın, sizi neden menederse ondan geri durun; Allah’tan sakının, doğrusu Allah’ın cezalandırması çetindir.[7]

59 — Haşr (الحشر) • Ayet 9

Daha önceden Medine’yi yurt edinmiş ve gönüllerine imanı yerleştirmiş olan kimseler, kendilerine hicret edip gelenleri severler; onlara verilenler karşısında içlerinde bir çekememezlik hissetmezler; kendileri zaruret içinde bulunsalar bile onları kendilerinden önde tutarlar. Nefsinin tamahkarlığından korunabilmiş kimseler, işte onlar saadete erenlerdir.[9]

63 — Münâfikûn (المنافقون) • Ayet 10

Birine ölüm gelip de: «Rabbim! Beni yakın bir süreye kadar ertelesen de, sadaka versem, iyilerden olsam» diyeceği zaman gelmezden önce, size verdiğimiz rızıklardan sarfedin.[10]

64 — Teğâbun (التغابن) • Ayet 6

Bu, kendilerine peygamberleri belgelerle geldiğinde: «Bizi doğru yola bir insan mı eriştirecek?» diyerek inkar edip gerçeğe yüz çevirmelerinden ötürüdür. Allah hiçbir şeye muhtaç olmadığını ortaya koymuştur. Allah müstağnidir, övülmeğe layık olandır.[6]

65 — Talâk (الطلاق) • Ayet 6

Boşadığınız, fakat iddeti dolmamış kadınları gücünüz nispetinde, kendi oturduğunuz yerde oturtun. Onları sıkıntıya sokmak için zarar vermeye kalkışmayın. Eğer hamile iseler, doğurmalarına kadar nafakalarını verin. Çocuğu sizin için emzirirlerse, onlara ücretlerini ödeyin; aranızda uygun bir şekilde anlaşın; eğer güçlükle karşılaşırsanız çocuğu başka bir kadın emzirebilir.[6]

68 — Kalem (القلم) • Ayet 41

Yoksa onların ortakları mı vardır? Doğru sözlü iseler ortaklarını getirsinler.[41]

73 — Müzzemmil (المزمل) • Ayet 20

Şüphesiz Rabbin, senin ve beraberinde bulunanlardan bir topluluğun gecenin üçte ikisinden biraz az, yarısı ve üçte biri kadar vakit içinde kalktığını bilir. Gece ve gündüzü Allah ölçer; sizin bu vakitleri takdir edemeyeceğinizi bildiğinden tevbenizi kabul etmiştir. Artık, Kuran’dan kolayınıza geleni okuyun; Allah, içinizden, hasta olanları, Allah’ın lütfundan rızık aramak üzere yeryüzünde dolaşacak olan kimseleri ve Allah yolunda savaşacak olanları şüphesiz bilir. Kuran’dan kolayınıza geleni okuyun; namazı kılın; zekatı verin; Allah’a güzel ödünç takdiminde bulunun; kendiniz için yaptığınız iyiliği daha iyi ve daha büyük ecir olarak Allah katında bulursunuz. Allah’tan bağışlanma dileyin; Allah elbette bağışlar ve merhamet eder.[20]

Showing 101 to 120 of 122 results

Kelime ailesi

Anlam yelpazesi

Kavram ağı

Sure dağılımı

Vahiy sürecinde kullanım

Ayetler