ك و ن

Kök listesi Cümledeki ilişkileri

1.176ayette

1.390kez geçiyor

86/114surede

23farklı kelime

Mekkî / Medenî

Mekkî %66 · Medenî %34

İlk inen ayet (nüzul sırasıyla) Alak 11 1. inen sure En çok geçtiği sure Nisâ 114 kez

Kelime ailesi

Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.

Kelime	Tür	Vezin	Anlam	Adet
كَانَ 13 yazım كَانَ323 كَانُوا210 وَكَانَ84 وَكَانُوا33 كَانُٓوا19 فَكَانَ8 لَكَانَ6 فَكَانُوا4 كَانَتَا3 كَانَا2 وَكَانُٓوا2 اَكَانَ1 فَـكَانُوا1	Feale-Yefulu	فَعَلَ	Oldu	696
كُنْتُمْ 20 yazım كُنْتُمْ186 كُنَّا60 كُنْتَ33 وَكُنَّا16 كُنْتُ15 وَكُنْتُمْ8 كُنْ8 كُنَّ3 وَكُنْ3 وَكُنْتُ2 وَكُنْتَ2 فَكُنْتُمْ2 كُنْتُنَّ2 لَكُنْتُ2 لَكُنْتُمْ1 لَكُنَّٓا1 كُنْتِ1 كُنَّٓا1 لَكُنَّا1 لَـكُنَّا1	Feale-Yefulu	فَعَلْتُمْ	Oldunuz	348
تَكُونُوا 18 yazım تَكُونُوا19 تَكُونَ14 تَكُونُ11 تَكُونَنَّ9 فَتَكُونَ6 لِتَكُونَ3 فَتَكُونَا2 تَكُونُٓوا2 لِتَكُونُوا2 تَكُونَا2 وَتَكُونُوا2 لَتَكُونَنَّ2 وَتَكُونُ2 فَتَكُونُونَ1 فَتَكُونُ1 وَتَكُونَ1 وَلَتَكُونَنَّ1 وَلِتَكُونَ1	Feale-Yefulu	تَفْعُلُوا	Olur	81
يَكُونُ 19 yazım يَكُونُ18 يَكُونَ17 يَكُونُوا12 فَيَكُونُ7 وَيَكُونَ3 لِيَكُونَ3 فَيَكُونُ۟2 لِيَكُونُوا2 يَكُونَا1 فَلْيَكُونُوا1 وَلِيَكُونَ1 وَلَيَكُوناً1 وَيَكُونُونَ1 فَيَكُونَ1 لَيَكُونُنَّ1 لِيَكُونَا1 يَكُونُٓوا1 يَكُونُونَ1 سَيَكُونُ1	Feale-Yefulu	يَفْعُلُ	Olur	75
كَانَتْ 6 yazım كَانَتْ27 فَكَانَتْ3 وَكَانَتِ3 فَـكَانَتْ2 وَكَانَتْ1 كَانَتِ1	Feale-Yefulu	فَعَلَتْ	Oldu	37
يَكُنْ 3 yazım يَكُنْ27 يَكُنِ4 يَكُنَّ1	Feale-Yefulu	يَفْعُلْ	Olur	32
تَكُنْ 3 yazım تَكُنْ19 وَلْتَكُنْ1 فَتَكُنْ1	Feale-Yefulu	تَفْعُلْ	Olur	21
مَكَانٍ 4 yazım مَكَانٍ10 مَكَانَ4 مَكَانَهُ3 مَكَانَكُمْ1	İsim	فَعَالٍ	Mekan	18
لَنَكُونَنَّ 5 yazım لَنَكُونَنَّ5 وَنَكُونَ3 نَكُونَ2 وَلَنَكُونَنَّ1 فَنَكُونَ1	Feale-Yefulu	لَنَفْعُلَنَّ	Kesinlikle olacağız	12
كُونُوا 4 yazım كُونُوا8 وَكُونُوا1 كُون۪ي1 كُونُٓوا1	Feale-Yefulu	افْعُلُوا	Olun	11
اَكُونَ 3 yazım اَكُونَ9 لَاَكُونَنَّ1 فَاَكُونَ1	Feale-Yefulu	أَفْعُلَ	Olurum	11
يَكُ	Feale-Yefulu	يَفْعُلْ	Olur	8
تَكُ	Feale-Yefulu	تَفْعُلْ	Olma	7
مَكَاناً	İsim	فَعَالًا	Mekan	7
اَكُنْ 2 yazım اَكُنْ4 وَاَكُنْ2	Feale-Yefulu	أَفْعُلْ	Olurum	6
مَكَانَتِكُمْ 2 yazım مَكَانَتِكُمْ4 مَكَانَتِهِمْ1	İsim	فَعَالَتِكُمْ	İmkanınız	5
نَكُنْ	Feale-Yefulu	نَفْعُلْ	Oluruz	4
كُنْتَ	Feale-Yefulu	فَعَلْتَ	Oldun	2
كُنْتُمْ	Feale-Yefulu	فَعَلْتُمْ	Oldunuz	2
كُنَّا	Feale-Yefulu	فَعَلْنَا	Olduk	2
مَكَاناً	Mekan Zarfı	فَعَالًا	Mekan	2
نَكُ	Feale-Yefulu	نَفْعُلْ	Oluruz	2
اَكُ	Feale-Yefulu	أَفْعُلْ	Olurum	1

Anlam yelpazesi

Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.

Oldu 417 Oldular 236 Oldunuz 186 Olur 98 Olduk 67 Oldun 36 Ve oldular 32 Ve oldu 25 Mekan 23 Oldum 15 Olurum 14 Olurlar 14 Olursun 12 Ve olduk 12

Diğer 69 anlam

Hemen olur 11 Olma 11 Olmayın 10 Olursunuz 10 Olun 9 Ol 9 Kesinlikle olma 9 Hemen oldu 9 Oluruz 8 Ve oldunuz 7 Ve olur 6 Öyleyse oldu 6 Olması için 6 İkisi oldu 5 Kesinlikle olacağız 5 İmkanınız 4 Hemen olursun 3 Ve oluruz 3 Öyleyse olduk 3 Onun mekanı 3 Ve ol 3 İkiniz olmanız sebebiyle 2 Olmanız için 2 Ve oldum 2 Ve olması için 2 Olmasın 2 İkiniz olursunuz 2 olduğunuz 2 Olman sebebiyle 2 Ve olursunuz 2 Olmaları için 2 Olması sebebiyle 2 Hemen oldunuz 2 Kesinlikle olacaksın 2 Öyleyse oldum 2 -dığı şey 2 Olmaları 1 Olmadılar 1 siz idiyseniz 1 idiyseniz 1 Öyleyse oldunuz 1 olsanız 1 İkisi olur 1 Olsun 1 Hemen olursunuz 1 Öyleyse olsunlar 1 Kesinlikle olacağım 1 Ve kesinlikle olacağız 1 Ve olun 1 Oldu mu? 1 Yerinizde kalın 1 Ve oldun 1 Ve kesinlikle olacak 1 Ve olurum 1 isen 1 Ve olurlar 1 Olmamız sebebiyle 1 Şey nedir? 1 Ol- 1 Kesinlikle olacaklar 1 Onların mekanı 1 Olmam sebebiyle 1 Ve kesinlikle olacaksın 1 İkisinin olması için 1 onlar ol- 1 Hemen sadaka veririm 1 Yakında olacak 1 -dir. 1 ol- 1

Kavram ağı

Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.

أ ل ه 441 ↗ ق و ل 369 ↗ أ م ن 197 ↗ ر ب ب 159 ↗ ع ل م 157 ↗ ق و م 131 ↗ ك ف ر 123 ↗ أ ت ي 122 ↗ ع م ل 110 ↗ ر س ل 100 ↗ ش ي أ 98 ↗ أ ي ي 98 ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114

Ayetler

+ أ ت ي ile birlikte ✕ Süzgeci kaldır

122 ayet

Renkler türü, ton kökü gösterir — ك و ن: koyu (isim, fiil) · أ ت ي: açık (isim, fiil)

26 — Şu’arâ (الشعراء) • Ayet 31

Firavun: «Doğru sözlülerden isen haydi getir» dedi.[31]

26 — Şu’arâ (الشعراء) • Ayet 154

«Sen şüphesiz büyülenmişin birisin; bizim gibi bir insandan başka birşey değilsin. Eğer doğru sözlü isen bir belge getir» dediler.[153-154]

27 — Neml (النمل) • Ayet 42

Melike geldiğinde «Senin tahtın böyle miydi?» denildi. O da «Sanki odur, daha önce bize bilgi verilmişti ve teslim olmuştuk» dedi.[42]

28 — Kasas (القصص) • Ayet 46

Sen, Musa’ya hitap ettiğimiz zaman Tur’un yanında da değildin. Senden önce kendilerine uyarıcı gelmeyen bir toplumu uyarman için, Rabbinden bir rahmet olarak gönderildin; belki düşünürler.[46]

28 — Kasas (القصص) • Ayet 49

De ki «Eğer doğru sözlü iseniz, Allah katından, bu ikisinden daha doğru bir Kitap getirin de ona uyayım.»[49]

28 — Kasas (القصص) • Ayet 76

Karun, Musa’nın milletindendi; ama onlara karşı azdı. Biz ona, anahtarlarını güçlü bir topluluğun zor taşıdığı hazineler vermiştik. Milleti ona: «Böbürlenme, Allah şüphesiz ki böbürlenenleri sevmez. Allah’ın sana verdiği şeylerde, ahiret yurdunu gözet, dünyadaki payını da unutma; Allah’ın sana yaptığı iyilik gibi, sen de iyilik yap; yeryüzünde bozgunculuk isteme; doğrusu Allah bozguncuları sevmez» demişlerdi.[76-77]

29 — Ankebût (العنكبوت) • Ayet 5

Allah’la karşılaşmayı uman bilsin ki, Allah’ın bunun için belirttiği vakit gelecektir. O, işitir ve bilir.[5]

29 — Ankebût (العنكبوت) • Ayet 29

«Erkeklere yaklaşıyor, yol kesiyor ve toplantılarınızda fena şeyler yapmıyor musunuz?» Milletinin cevabı: «Doğru sözlü isen bize Allah’ın azabını getir» demek oldu.[29]

30 — Rûm (الروم) • Ayet 56

Kendilerine ilim ve iman verilenler; «And olsun ki, siz Allah’ın yazısında mevcut yeniden dirilme gününe kadar kaldınız. İşte bu yeniden dirilme günüdür, fakat sizler anlamıyordunuz» derler.[56]

31 — Lokman (لقمان) • Ayet 16

Lokman: «Ey oğulcuğum! İşlediğin şey, bir hardal tanesi ağırlığınca olsa da, bir kayanın içinde veya göklerde yahut yerin derinliklerinde bulunsa, Allah onu getirip meydana kor. Doğrusu Allah Latif’tir, haberdardır».[16]

32 — Secde (السجدة) • Ayet 23

And olsun ki Musa’ya Kitap verdik; Sakın sen ona kavuşacağından şüphe etme. Musa’ya verdiğimizi İsrailoğullarına doğruluk rehberi kıldık.[23]

33 — Ahzâb (الأحزاب) • Ayet 20

Bunlar, düşman birliklerinin gitmediklerini sanıyorlardı. Bu birlikler tekrar gelmiş olsalardı, kendileri çöllerde bedevilerin yanında bulunup, sadece sizin haberlerinizi sormayı dilerlerdi. Aranızda olsalar ancak pek az savaşırlardı.[20]

33 — Ahzâb (الأحزاب) • Ayet 30

Ey Peygamber’in hanımları! Sizlerden biri açık bir hayasızlık yapacak olursa, onun azabı iki kat olur. Bu Allah’a kolaydır.[30]

33 — Ahzâb (الأحزاب) • Ayet 50

Mehirlerini verdiğin eşlerini, Allah’ın sana ganimet olarak verdiği cariyeleri, seninle beraber hicret eden amcanın kızlarını, halalarının kızlarını, dayının kızlarını, teyzelerinin kızlarını ve Peygamber nikahlanmayı dilediği takdirde müminlerden ayrı, sırf sana mahsus olmak üzere kendisinin mehrini Peygambere hibe eden mümin kadını almanı helal kılmışızdır. Bir zorluğa uğramaman için; müminlerin eşleri ve cariyeleri hakkında onların üzerine neyi farz kılmış olduğumuzu bildirmiştik. Allah bağışlayandır, merhamet edendir.[50]

33 — Ahzâb (الأحزاب) • Ayet 51

Bunlardan istediğini bırakır, istediğini yanına alabilirsin. Sırasını geri bırakmış olduklarından da arzu ettiğini yanına almanda sana bir sorumluluk yoktur. Bu onların gözlerinin aydın olmasını, üzülmemelerini, hepsine verdiğin şeylere razı olmalarını daha iyi sağlar. Allah kalblerinizde olanı bilir; Allah bilendir, Halim olandır.[51]

34 — Sebe’ (سبأ) • Ayet 45

Kendilerinden önce gelenleri de yalanlamışlardı; oysa bunlar, onlara verdiklerimizin onda birine bile erişememişlerdi. Böyleyken peygamberlerimizi yalanladılar; Beni inkar etmek nasıl olur?[45]

36 — Yâsîn (يس) • Ayet 30